حقوق مردم

سرکوب اعتراضات فرانسه و سانسور شدید در خصوص مجروحان و کشته ها ، با پیروزی لیبرالیسم پایان یافت

هواداران لیبرال دمکراسی ، همچنان بر این باورند که فرانسه کشوری عدالت خواه است

اما ... برخی موارد از تیغ سانسور بیرون آمد و مشخص شد مسکن بشدت مشکل دارد و حومه های پاریس و دیگر شهرها در فلاکت بسر می برند

فرانس 24 تاریخ 04/07/2023 - 20:53 نوشت : حومه فرانسه: اعتراضات جدید علیه خشونت پلیس ریشه در دهه‌ها آزار و اذیت و نابرابری دارد.

French suburbs: Fresh protests against police violence rooted in decades of harassment, inequality

هنگامی که یک افسر پلیس هفته گذشته به یک ساکن حومه پاریس در حومه نانتر، ناهل ام. 17 ساله، شلیک کرد و آن را کشت، موجی از ناآرامی در سراسر فرانسه به راه انداخت - انعکاس اعتراضات مشابهی که توسط جوانان ساکن در پروژه های مسکن در دو دهه قبل راه اندازی شد. . میلیاردها یورو سرمایه گذاری در سال های بعد نتوانسته خشم ناشی از آزار پلیس و شرایط بد زندگی در پروژه های مسکن فرانسه را آرام کند.

When a police officer last week shot and killed a resident of Paris’s suburb of Nanterre, 17-year-old Nahel M., it unleashed a wave of unrest across France – an echo of similar protests launched by youth living in housing projects two decades earlier. Billions of euros of investment in the years since have done little to calm anger over police harassment and poor living conditions in France’s housing projects.

به طور معمول، پروژه‌های مسکن فرانسه جوامعی هستند که در رونق پس از جنگ در دهه‌های 1950 و 1960 ساخته شده‌اند و اغلب با مصالح غیراستاندارد در مناطق فاقد زیرساخت‌هایی مانند مغازه‌ها، مشاغل و حمل و نقل ساخته می‌شوند. امیل شابال، متخصص تاریخ و سیاست معاصر فرانسه در دانشگاه ادینبورگ، می‌گوید: «این ساکنان اغلب از مراکز تجاری و فرهنگی شهرهایی که در آن زندگی می‌کردند دور می‌ماند .

Typically, French housing projects are communities constructed in the post-war boom of the 1950s and 1960s, often built with sub-standard materials in areas lacking infrastructure such as shops, businesses and transport. “This frequently left inhabitants cut off from the commercial and cultural centres of the cities they lived in,” says Emile Chabal, a specialist in contemporary French history and politics at the University of Edinburgh.

*ترجمه کامل مطلب را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

حومه فرانسه: اعتراضات جدید علیه خشونت پلیس ریشه در دهه‌ها آزار و اذیت و نابرابری دارد.
هنگامی که یک افسر پلیس هفته گذشته به یک ساکن حومه پاریس در حومه نانتر، ناهل ام. 17 ساله، شلیک کرد و آن را کشت، موجی از ناآرامی در سراسر فرانسه به راه انداخت - انعکاس اعتراضات مشابهی که توسط جوانان ساکن در پروژه های مسکن در دو دهه قبل راه اندازی شد. . میلیاردها یورو سرمایه گذاری در سال های بعد نتوانسته خشم ناشی از آزار پلیس و شرایط بد زندگی در پروژه های مسکن فرانسه را آرام کند.

صادره به تاریخ، صادره در تاریخ، تاریخ صدور:04/07/2023 - 20:53
اصلاح شده:04/07/2023 - 21:01

«مرگ بر پلیس» در 29 ژوئن 2023 بر روی ساختمانی در حومه پاریس نانتر نوشته شده است. © سارا میسونیر، رویترز
توسط:
جوانا یورک
|
ویدئو توسط:
اندرو هیلیار
تبلیغات

پروژه‌های مسکن عمومی فرانسه که در حومه شهرها ( banlieues ) متمرکز شده‌اند، درست در حومه شهرهای بزرگ، محل زندگی جمعیت‌های جوان هستند - 40 درصد آن‌ها زیر 25 سال سن دارند - اغلب از پیشینه‌های مهاجر، که با مبارزه‌ای بی‌پایان برای زندگی مواجه هستند. پذیرش در جامعه فرانسه

حقایق لعنت کننده است. دیده بان حقوق بشر دریافته است که جوانان مناطق محروم از نظر اقتصادی " هدف مکرر " برای تبعیض پلیس هستند ، یعنی بازرسی های ایست و جستجو، "حتی وقتی هیچ نشانه یا مدرکی دال بر تخلف وجود ندارد " .

آنها کمتر احتمال دارد که در 18 سالگی مدرسه را با مدرک تحصیلی متوسطه ترک کنند : طبق یک مطالعه ، جوانانی که در اولویت‌های چهارگانه (QPVs)، هدف نوسازی شهری زندگی می‌کنند، دارای ضریب قبولی 54 درصدی در مقایسه با نرخ موفقیت 77 درصدی در میان افرادی هستند که در جاهای دیگر زندگی می‌کنند. مطالعه 2013 .

آنها دو برابر بیشتر احتمال دارد که بیکار شوند و کمتر در دوره های دانشگاهی، دوره های کارآموزی یا برنامه های آموزشی کاری پذیرفته شوند .

انگ زودهنگام احساس می شود. «جوانانی که با آنها کار می کنیم تمایل دارند خودشان را دست کم بگیرند . مونا امیروش، مدیر کل مدرسه Banlieues، سازمانی که هدف آن حمایت از دانش‌آموزان، معلمان و والدینی است که در پروژه‌های مسکن عمومی زندگی می‌کنند، می‌گوید.

امیروش می‌گوید این تا حدی به درونی‌سازی «کلیشه‌ها و پیش‌داوری‌های مرتبط با پیشینه اجتماعی آن‌ها» برمی‌گردد . همچنین به این دلیل است که حتی در دوران نوجوانی، شانس‌ها کاملاً در برابر آنها قرار دارند. او توضیح می دهد : "آنها در میانه رشد فیزیکی هستند و سعی می کنند با منابعی که دارند راه خود را پیدا کنند . "

"تمام مشکلات فرانسه معاصر"
به طور معمول، پروژه‌های مسکن فرانسه جوامعی هستند که در رونق پس از جنگ در دهه‌های 1950 و 1960 ساخته شده‌اند و اغلب با مصالح غیراستاندارد در مناطق فاقد زیرساخت‌هایی مانند مغازه‌ها، مشاغل و حمل و نقل ساخته می‌شوند. امیل شابال، متخصص تاریخ و سیاست معاصر فرانسه در دانشگاه ادینبورگ، می‌گوید: «این ساکنان اغلب از مراکز تجاری و فرهنگی شهرهایی که در آن زندگی می‌کردند دور می‌ماند .

یک عابر پیاده در 29 ژوئن 2023 در مجتمع مسکونی پابلو پیکاسو در نانتر، حومه غرب پاریس، از کنار اتومبیل های سوخته رد می شود. © برتراند گوای، خبرگزاری فرانسه
هنگامی که رشد اقتصادی در دهه 1980 کاهش یافت، ساکنان خود را قادر به بهبود چشم انداز خود یا نقل مکان به محله های مطلوب تر نمی دیدند. چابل می گوید : «این باعث ایجاد فقر بین نسلی شد که اغلب با تبعیض نژادی تشدید می شود، زیرا ساکنان این محله ها از نظر قومی به طور فزاینده ای متنوع شده اند .

جولین تالپین، محقق علوم سیاسی متخصص در محله‌های محروم در مرکز ملی فرانسه گفت : قانون فرانسه جمع‌آوری داده‌ها در مورد ترکیب قومی جمعیت را ممنوع می‌کند، اما سازمان‌های غیردولتی و اندیشکده‌ها همواره دریافته‌اند که «تبعیض نژادی یک واقعیت در جامعه فرانسه است». تحقیقات علمی (CNRS)، درمصاحبه روز دوشنبه با FRANCE 24 .

یک مطالعه ابتکار عدالت جامعه باز در سال 2009 نشان داد که افسران پلیس در پاریس گاهی افراد سیاه پوست و عرب را بر اساس قومیت یا پوشش و نه بر اساس رفتار افراد متوقف می کنند.

یک مطالعه در سال 2019 روی 9 کشور در اروپا و آمریکای شمالی نشان داد که در طول فرآیند استخدام، فرانسه بالاترین میزان تبعیض علیه بومیان غیرسفیدپوست را در بین کشورهای مورد مطالعه، از جمله ایالات متحده، بریتانیا، کانادا و آلمان داشته است.

در پروژه های مسکن، مشکلات اجتماعی در میان جوامع منزوی که با نرخ بالای فقر و تبعیض نژادی مواجه هستند، شایع است.

چابال می‌گوید: «این محله‌ها همه مشکلات فرانسه معاصر را متمرکز کرده‌اند: بیکاری بسیار بالا، تحصیلات پایین، تبعیض‌های مختلف، و زندگی خانوادگی و اجتماعی ناپایدار.

افزایش جرایم خرد و قاچاق مواد مخدر کمکی نکرده است - و همچنین خشونت پلیس بیش از حد، تقریباً همیشه با زوایای قوی نژادی کمکی نکرده است.

'اراده سیاسی'
سه هفته شورش در فرانسه در سال 2005 - به رهبری ساکنان پروژه های مسکن عمومی - با اعلام وضعیت اضطراری بیش از 10000 وسیله نقلیه و آسیب دیدن 233 ساختمان عمومی مواجه شد. این شورش ها با کشته شدن زید بنا و بونا ترائوره، نوجوانانی که از بازی فوتبال در حومه پاریس در کلیشی-سور-بوآ در راه خانه بودند، آغاز شد که از دست پلیس فرار کردند و در تلاش برای مخفی شدن در یک پست برق جان باختند.

شورش ها در سال 2017 در پاسخ به گزارش هایی مبنی بر تجاوز وحشیانه پلیس به معلم محلی 22 ساله تئودور لوهاکا با باتوم پلیس در جریان یک عملیات توقف و جستجو در Aulnay-sous-Bois، یکی دیگر از حومه های پاریس، آغاز شد.

ادامه مطلب
نژادپرستی، سوء استفاده جنسی و مصونیت از مجازات: میراث سمی پلیس فرانسه در حومه شهر

تیراندازی مرگبار پلیس به ناهل در 27 ژوئن با یک هفته شورش همراه شد که صدها نفر توسط پلیس دستگیر شدند که بسیاری از آنها نوجوان بودند. چابل می گوید که آنها ممکن است خودشان در شورش های قبلی شرکت نکرده باشند، اما احتمالاً «حافظه ای بین نسلی» از خشونت نژادپرستانه و پلیس نژادپرستانه دارند. «هر چرخه جدید خشونت شدیدتر می‌شود، زیرا کودکان نه تنها انتقام بی‌عدالتی‌هایی را می‌گیرند که در حق خود انجام می‌شود، بلکه از بی‌عدالتی‌هایی که در حق کسانی که قبل از آنها بوده‌اند نیز انتقام می‌گیرند. ”

در همین حال، جوامع محلی راه حلی برای جلوگیری از ناآرامی ندارند. تالپین گفت: « مددکاران اجتماعی، مربیان و سازمان‌های اجتماعی فاقد بودجه کافی برای ارائه یک خروجی مثبت و سازنده‌تر برای خشمی هستند که در هفته گذشته شاهد آن بودیم.

به ویژه از زمان شورش‌های سال 2005، میلیاردها یورو بودجه به QPVهای فرانسه برای معکوس کردن زوال شهری و رسیدگی به مسائل اجتماعی مداوم اختصاص یافته است.
به گفته تالپین، بسیاری از بودجه، تحولات فیزیکی مانند بهبود مسکن، ساختن امکانات جدید مانند کتابخانه ها و گسترش ارتباطات حمل و نقل را در اولویت قرار دادند - که مهم است . او می افزاید : «اما پول کافی برای جنبه اجتماعی خرج نشده است .

تالپین گفت که ساکنان خواستار خدماتی مانند پلیس نزدیکی (یا اجتماعی) شده اند. افسرانی که به صورت روزانه در این محله ها هستند و می توانند در واقع با ساکنان اعتماد کنند .

چابل می‌گوید ، اما برخی احساس می‌کنند که پیشرفت‌هایی که دیده‌اند فقط «پنجره‌پوشی است که نتایج واقعی به همراه نداشته یا به مسائل ساختاری رسیدگی نکرده است » . بیشتر معیارهای اجتماعی-اقتصادی مناطق نوسازی شهری از دهه 1990 ثابت مانده یا بدتر شده است .

نرخ بیکاری، موفقیت در تحصیل و سطح فقر همگی بهبود نیافته اند.

تالپین گفت: "مشکل در حال حاضر چندان مربوط به شواهد این مشکلات نیست."

https://www.france24.com/en/europe/20230704-nahel