جنایات وحشیانه لیبرال دمکراسی در همین سال های اخیر ، ازجمله حمله وحشیانه به کشورهای اسلامی ، خاورمیانه و آفریقا و قتل عام ها ، مسئله ای است که کاملا روشن است
اما رسانه های حقوق بشری و مدعی دمکراسی آن را سانسور می کنند

قتل عام فرقه ها و گروهها نیز در این کشورها رواج دارد اما خبر آن تیتر نمی شود و باز تاب نمی یابد

فرقه داودیه توسط دولت آمریکا قتل عام و به آتش کشیده شدند
اما رسانه ها سکوت و سانسور پیشه کردند

بی بی سی که کوچکترین مسئله ای در ایران را بارها و بارها تیتر های خشن می کند در 30 امین سالگرد این فاجعه 2 اردیبهشت 1402 - 22 آوریل 2023 اینگونه نوشت : سالگرد حمله به مقر فرقه داودیه؛ 30 سال پیش در واکو چه اتفاقی افتاد؟

تیم دالی در فیلم تلویزیونی "در خط وظیفه: کمین در واکو" نقش دیوید کورش، رهبر فرقه داویدیه را بازی کرد که یکی از فیلم های متعددی است که از وقایع واکو الهام گرفته است

ماجرا با 86 کشته پایان یافت و ساختمانی که خاکستر شد.

ماجرا چنین تمام شد؛ سی سال پیش، بعد از 51 روز که نیروهای انتظامی مقر یک جامعه مذهبی کوچک را در تگزاس محاصره کردند؛ پایان یکی از بزرگ ترین تقابل های میان آمریکایی ها بعد از جنگ داخلی چنین رقم زده شد.

آغاز ماجرا می تواند روز 28 فوریه 1993 باشد که مأموران اداره مشروبات الکلی، دخانیات، سلاحهای گرم و مواد منفجره، مأموریتی را آغاز کردند که مدتی بود برایش برنامه ریزی کرده بودند.

​حدود ظهر حریقی تقریباً هم زمان از سه نقطه مختلف محوطه به راه افتاد.
و خاکستری که از مجموعه باقی ماند
ظرف چند دقیقه، محوطه داودی ها خاکستر شد. مأموران آتش نشانی برای خاموش کردن آتش به موقع نرسیدند و علت شروع آتش سوزی هم هنوز روشن نشده است.

همانگونه که ملاحظه فرمودید ، این رسانه دولتی و سلطنتی انگلیس خبیث یک گزارش مفصل با یک تیتر غلط انداز منتشر کرده و مسئله این فاجاعه بزرگ را درز گرفته است

*متن کامل را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

سالگرد حمله به مقر فرقه داودیه؛ 30 سال پیش در واکو چه اتفاقی افتاد؟

لایره ونتاس

بی بی سی

2 اردیبهشت 1402 - 22 آوریل 2023

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

تیم دالی در فیلم تلویزیونی "در خط وظیفه: کمین در واکو" نقش دیوید کورش، رهبر فرقه داویدیه را بازی کرد که یکی از فیلم های متعددی است که از وقایع واکو الهام گرفته است

ماجرا با 86 کشته پایان یافت و ساختمانی که خاکستر شد.

ماجرا چنین تمام شد؛ سی سال پیش، بعد از 51 روز که نیروهای انتظامی مقر یک جامعه مذهبی کوچک را در تگزاس محاصره کردند؛ پایان یکی از بزرگ ترین تقابل های میان آمریکایی ها بعد از جنگ داخلی چنین رقم زده شد.

آغاز ماجرا می تواند روز 28 فوریه 1993 باشد که مأموران اداره مشروبات الکلی، دخانیات، سلاحهای گرم و مواد منفجره، مأموریتی را آغاز کردند که مدتی بود برایش برنامه ریزی کرده بودند.

این سازمانِ وابسته به وزارت دادگستری ماه ها بود که درباره انجمن عمومی شاخه داودیه کلیسای ظهورگرای روز هفتم تحقیق می کرد و ظنش به آن ها این بود که به کار خرید، فروش و تغییر سلاحهای غیرقانونی مشغول اند.

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

آتش تقریباً به طور همزمان در سه مکان مختلف در داخل ساختمان شروع شد

آن ها پیش از آن عملیاتی مخفیانه را انجام داده بودند که در آن دو مأمور در لباس دانشجوی دانشگاه که به دین آن ها علاقه دارند رابطه ای با ورنن وین هوول برقرار کرده بودند که نامش را به دیوید کورِش تغییر داده بود و رهبر جمعیتی بود که جهان بعداً آن ها را به نام فرقه شاخه داودیه شناخت.

ساعت 9 صبح آن روز شنبه در ماه فوریه، کاروانی متشکل از 76 مأمور آموزش دیده نظامی و حکم بازرسی و بازداشت به سوی مزرعه این فرقه رفتند، که 15 دقیقه رانندگی از شهر واکو در تگزاس فاصله داشت.

این مجموعه موسوم بود به کوه کرمل - که ارجاعی به انجیل داشت - و به گفته مؤمنان مقدر بود که مرکز یک ملکوت الهی جدید پس از وقوع آخرالزمان باشد.

کورِش، رئیس این فرقه ، مردی 34 ساله بود که خودش را مسیحا می خواند و زنان بسیاری داشت که عده ای از آن ها زیر سن قانونی بودند و او از این زنان فرزندان متعددی داشت.

ولی وقتی مأموران انتظامی به انتهای جاده خاکی منتهی به این مجتمع رسیدند، داودی ها از پیش از برنامه آن ها باخبر شده بودند و انتظارشان را می کشیدند تا از خود دفاع کنند.

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

همه چیز با تحقیق در مورد فرقه توسط اداره الکل، تنباکو و سلاح گرم آغاز شد

از پادکست رد شوید و به خواندن ادامه دهید پادکست

صفحه 2 در این برنامه با صاحب نظران درباره مسائل سیاسی و اجتماعی روز گفت و گو می کنیم.

پادکست

پایان پادکست

این ماجرا به سرعت منجر به تبادل آتش شد و تیراندازی 90 دقیقه طول کشید.

هدر جونز، یکی از پیروان داودیه و خواهرزاده رهبر این فرقه داخل مجتمع بود. مجتمع دو طبقه داشت و یک ساختمان بلند برج مانند در مرکزش بود.

جونز که در آن زمان 9 ساله بود در مستند اخیر نتفلیکس به اسم «واکو: آخرالزمان آمریکایی» توضیح می دهد که: «من لحظه برخورد گلوله به یکی از زنان کورِش را دیدم. جیغ هایشان را به یاد دارد. از خاطرم نمی رود. این بدترین بخش ماجرا بود که می شنیدی مردم گلوله می خوردند و صدایشان را می شنیدی و تغییر لحن صدای شان را می شنیدی.»

این تقابل منجر به کشته شدند 4 مأمور و دو نفر از عبادت کنندگان شد و باعث زخمی شدند ده ها نفر از دو سو شد از جمله خود کورِش که دو بار گلوله خورده بود، یک بار در پهلو و یک بار دیگر در پشت.

ساعت 11:30 صبح بر سر آتش بس توافق شد و اف بی آی اختیار عملیات را به عهده گرفت که ضمن آن تیم نجات گروگان ها و نیروهای تازه نفس تاکتیکی محل را محاصره کردند.

درگیری جنبه دیگری پیدا کرد.

بیرون مجتمع کوه کرمل به روایت ملکوم گلدول در مجله نیویورک تایمز، صحنه این گونه به چشم می رسید:

اف بی ای نیروهایی را جمع کرد که گفته شده شاید عظیم ترین نیروی نظامی بوده است که تا به حال در برابر یک مظنون غیرنظامی در تاریخ آمریکا گرد هم آورده شده است: 10 تانک برادلی، دو تانک آبرامز، چهار خوردوی مهندسی نبرد، 688 مأمور علاوه بر 6 مأمور گمرگ آمریکا، 15 نفر از پرسنل ارتش، 13 نفر از گارد ملی تگزاس، 31 نفر رنجر تگزاسی، 131 مأمور اداره امنیت عمومی، 17 نفر از اداره کلانتری بخش مک لینان و 18 نفر از اعضای پلیس واکو که روی هم 899 نفر می شدند.

تانک ها در واکو

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

مقامات برای حل این محاصره تجهیزات نظامی وارد کردند

لشکری از روزنامه نگاران نیز با دوربین های شان و واحدهای سیار برای پخش زنده به صحنه رسیدند.

جان مک لی مور گزارشگر تلویزیون محلی کی دابلیو تی اکس که برای پوشش این حمله به صحنه رسیده بود در مستند نتفلیکس می گوید: «انگار در سینما نشسته ای و فیلم جنگی می بینی با این فرق که این یکی در زندگی واقعی رخ می داد.»

از آن لحظه به بعد، محاصره ای آغاز شد که 51 روز طول کشید و در آن همه چیز به وخامت گرایید: تنش، سوء تفاهم، اشتباه و عواقب این ها.

شکست مذاکرات

تلفن های روزانه اف بی آی که با کورِش درباره تسلیم مذاکره می کردند آغاز شد و در عین حال نیروهای انتظامی از بیرون فشار را افزایش می دادند و همه این ها در میانه توجه رسانه ها رخ می داد که به زودی از سطح محلی به سطح ملی و سپس به سطح جهانی کشیده شد.

گفت وگوها داشت ثمر می داد. رهبر داودیه قول داد که اگر هر روز پیامی از او را در رادیو پخش کنند، کودکان را دو به دو آزاد کند.

کتی شرودر نقل می کند که به پسرش که یکی از اولین خردسالانی بود که از محوطه خارج می شد پیش از عبور از دروازه گفته بود: «یادت باشد که خداست که بر آن مسند نشسته است و دیوید تو را دوست دارد.» او در مستند نتلفیکس شرح می دهد: «ولی احساس نمی کردم دارم نجات اش می دهم. زنده ماندن برای ام مهم نبود. فقط زندگی در سایه وصال خدا برای ام مهم بود.»

بچه ها را به خانه متدویست واکو می بردند و از آن ها فیلم می گرفتند به این امید که دیدنشان مشوق بقیه داودی ها شود تا از این مقر خارج شوند. و این اتفاق هم افتاد. حدود 35 نفرشان از جمله 21 کودک بیرون آمدند.

لحظاتی بود که اف بی آی احساس می کرد که ماجرا دارد خاتمه پیدا می کند چون کورش مایل بود به مسالمت از محوطه خارج شود. اما این امید به زودی نقش بر آب شد چون رهبر داودیه به مذاکره کنندگان اعلام کرد که خدا به او دستور داده است که صبر کند.

از روز 23 مارس به بعد حتی یک نفر از پیروانش از محوطه خارج نشدند.

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

محاصره 51 روز به طول انجامید

تلاش های نیروهای انتظامی برای بیرون آوردن اجبار ی شان شدت گرفت. برق محوطه را قطع کردند و روز و شب با نورافکن های قوی آن جا را روشن کردند. صداهای زیر مثل صدای بلند شدن هواپیما، کشتار خرگوش ها، زمزمه های بودایی و صدای بلند موسیقی پاپ از بعضی بلندگوها پخش کردند.

کورش با دوربینی که اف بی آی اجازه داده بود وارد محوطه شود از خودش در کنار تعدادی از بچه ها و زنان جوان فیلمبرداری می کرد و آن ها را فرزندان و همسران خود معرفی می کرد و می کوشید که روشن کند این ها گروگان نیستند.

او در یکی از این تصاویر که سال ها بعد منتشر شد از بچه ای می پرسد: «چه کسی از تو مراقبت می کند؟»

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

آمریکایی ها این فاجعه را دنبال می کردند

شرودر، یکی از 11 بزرگسالی که تصمیم به ترک کوه کرمل گرفتند، امروزه توضیح می دهد که عادی بود که رهبرشان با چند زن در گروه و حتی با افراد زیر سن قانونی روابط جنسی داشته باشد - و او در نهایت به اتهام توطئه برای قتل بازداشت شد.

او در تازه ترین مستندی که درباره این موضوع ساخته شده است در وصف این که چطور شب ها در جلسات مطالعه انجیل بیدار می مانده و دعا می کرده که رهبر روزی او را انتخاب کند می گوید: «در نظام فکری ما، همه دخترها در سن 12 سالگی بالغ محسوب می شدند.»

«اولین باری که با دیوید رابطه جنسی داشتم از طریق او با خدا تنها بودم.»

این تصاویر از کورش و همسران و فرزندانش به مطبوعات نرسیدند ولی مأموران ارشد اف بی ای، وزارت دادگستری و جانت رینو، دادستان کل، از این ها مطلع بودند. رینو در هفته 12 آوریل 1993 چندین جلسه برای بررسی راه های جایگزین پایان دادن به محاصره برگزار کرد و به این درگیری که هر روز میلیون ها دلار برای دولت خرج برمی داشت و وجهه دولت را نیز به شدت خراب می کرد پایان داد.

رینو که به تازگی به این سمت منصوب شده بود پیشنهاد تیم نجات گروگان ها را مبتنی بر آوردن یک «مأمور کنترل شورش» به داخل ساختمان قبول کرد.

بحث آن ها این بود که بچه های نابالغ داخل ساختمان هستند و در معرض خطرند و تا همین الان هم تعرض بسیار دیده اند. این ها درست چند هفته قبل در رسانه ای محلی موسوم به واکو تریبیون-هرالد، در سلسله ای از مقالات با عنوان «مسیح گنه کار» منتشر شدند.

در نتیجه حدود ساعت 6 صبح روز 19 آوریل، بایرون سیج، مذاکره کننده ارشد، با داودی ها تماس گرفت که به آن ها اطلاع دهد که آماده استفاده از گاز اشک آور در داخل ساختمان هستند ولی کسی به ساختمان حمله نخواهد کرد. همین پیام را هم در سیستم بلندگوی عمومی اعلام کردند و از کسانی که هنوز داخل بودند درخواست شد که محوطه را ترک کنند.

گزارشی در سال 1996 که کمیسیون متکثری از کنگره درباره وقایع نوشته بود می گوید: «تقریباً بلافاصله داودی ها شروع به تیراندازی به خودروهای اف بی آی کردند.»

به رغم مخالفت مذاکره کنندگان، ظرف چند دقیقه فرمانده تیم نجات گروگان ها دستور داد هم زمان به داخل کل مجموعه گاز پرتاب شود.

این کار را شش ساعت ادامه دادند. هیچ کس از ساختمان خارج نشد.

حدود ظهر حریقی تقریباً هم زمان از سه نقطه مختلف محوطه به راه افتاد.

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

و خاکستری که از مجموعه باقی ماند

ظرف چند دقیقه، محوطه داودی ها خاکستر شد. مأموران آتش نشانی برای خاموش کردن آتش به موقع نرسیدند و علت شروع آتش سوزی هم هنوز روشن نشده است.

برای کسانی که معتقد بودند آخرالزمان نزدیک است این پایان ماجرا بود.

مسئولیت و شک ها

روز بعد، رئیس جمهور بیل کلینتون که فقط سه ماه بود در این منصب بود - گفت: «فکر نمی کنم دولت آمریکا مسئول این باشد که گروهی از متعصبان مذهبی تصمیم گرفته بودند خودشان را بکشند.»

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

بیل کلینتون، رئیس جمهور آمریکا گفت: "من فکر نمی کنم دولت ایالات متحده مسئول این واقعیت باشد که یک دسته از متعصبان مذهبی تصمیم گرفتند خودشان را بکشند."

او وقتی این سخنان را می گفت شاید نمی دانست این فاجعه تا چه اندازه سال اول دولتش را تکان خواهد داد و چقدر در بازگشت قدرت حزب جمهوری خواه در کنگره در سال 1994 سهم خواهد داشت.

افکار عمومی که ماجراها را هم زمان دنبال می کرد اختلاف نظر داشتند. عده ای اعضای داودیه را فرقه ای دیوانه می دیدند که خودشان مسئول نابودی خودشان بودند و عده ای شروع به انتقاد از اقداماتی کردند که مأموران فدرال اتخاذ کرده بودند.

استیوارت ا. رایت، استاد روانشناسی دانشگاه لامار در بومان، تگزاس، و از صاحب نظران در این زمینه به بی بی سی گفت: «در نظرسنجی که سال بعد علنی شد، اکثریت اندکی از بزرگسالان دولت فدرال را تا حدود زیادی مسئول حوادث واکو تلقی کردند.»

او که نویسنده مقالات متعددی در این زمینه است و ویراستار کتاب «آخرالزمان در واکو: منظرهایی انتقادی درباره درگیری شاخه داودیه» که سال 1995 چاپ شد، می گوید: «و به مرور زمان و کار سلسله ای از دانشگاهیان که واقعیت ها را واسازی کرده بودند، این نتیجه حاصل شد که اوضاع می شد با مسالمت ختم شود، بدون منجر شدن به مرگ یا جراحت.»

او می افزاید: «شواهد زیادی دال بر این امر وجود دارند و امروزه عده ای از کسانی که در ماجرا نقش داشتند به آن اذعان دارند.»

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

زنی میان گورهای قربانیان فاجعه واکو ایستاده استُ در این فاجعه بیش از 80 نفر جانشان را از دست دادند

گری نوزنر، مذاکره کننده ارشد اف بی ای در طی این محاصره، بارها اذعان کرده است: «دیوید کورش در نهایت مسئول است ولی معنای اش این نیست که ما به مثابه یک سازمان اشتباه نکردیم. اشتباه کردیم. در واکو به آن اندازه که می شد جان افراد را نجات ندادیم و برای من این یک شکست است.»

بین آوریل 1995 و مه 1996، دو کمیته کنگره درباره اقدامات نیروهای فدرال در طی محاصره کوه کرمل تحقیق کردند.

و هر چند به این نتیجه رسیدند که مسئولیت نهایی فاجعه به گردن کورش بوده است، گزارش نهایی قویاً از تصمیم ها و راهکارهایی که سازمان های دخیل در ماجرا در پیش گرفتند انتقاد کرده است.

در میان موارد دیگر، این تحقیق متذکر شده است که دخالت اداره الکل، تنباکو، سلاح و مواد منفجره در ماجرای داوودی ها «به شدت دور از صلاحیت » و «عاری از حداقل حرفه ای گری مورد انتظار» از یک سازمان فدرال بوده است.

این گزارش تصمیم دادستان کل، رینو، را برای صدور اجازه مداخله برای پایان دادن به محاصره «شتاب زده، گمراهانه و به شدت غیرمسئولانه» خوانده است.

این تحقیق هشدار داد که گاز اشک آور می تواند باعث ناراحتی فیزیکی «فوری، مزمن و شدید» برای کسانی شود که در معرض آن واقع می شوند به ویژه برای کودکان کم سن و سال، زنان باردار و افراد سالخورده. و بر این مبنا استفاده از آن را رد کرده است و اصرار دارد که مأموران باید تا آخر بر سر یک پایان مسالمت آمیز چانه زنی می کردند.

اما این گزارش مسئولان را به آغاز آتش سوزی ربط نمی دهد و تلاش می کند نظریه های مبنی بر این که این مأموران بودند که عامدانه یا ناخواسته به خاطر ترکیب تیراندازی و مواد شیمیایی موجود در گاز اشک آور باعث بروز آتش سوزی شده بودند، نفی کند. و با استدلال وزارت دادگستری برای توجیه نفرستادن آتش نشان ها به صحنه و تأخیر در تماس با آتش نشانی مخالفتی ندارد.

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

فرقه داودیه بر این باور بود که کوه کرمل مرکز ملکوت الهی جدید در آخرالزمان خواهد بود

این گزارش تنها به نظریه های توطئه درباره نقش مأموران در فاجعه دامن زد و فرضیه هایی که مثل آتشی افسارگسیخته پخش می شد.

پروفسور رایت به بی بی سی می گوید: «گروه های افراطی راستگرا از همان اول روی این چیزها سرمایه گذاری کرده بودند و علاقه داشتند حق حمل اسلحه و داشتن ایدئولوژی های ضد دولتی را ترویج کنند و آرام آرام داودی ها را شهید خواندند.»

عده زیادی داوودی ها را مدافعان دو حق اساسی در آمریکا دیدند: آزادی عبادت و حق حمل اسلحه.

این چیزی بود که کورش ادعا می کرد: «نمی شود بیایید در خانه مرا بزنید، به من تیراندازی کنید و انتظار داشته باشید آرام بمانم. چنین اتفاقی در این کشور رخ نخواهد داد.» و این ها را در طی محاصره با ارجاع به این حقوق گفت. و آن ها دولت فدرال را دشمن این آزادی ها قلمداد می کردند.

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

واکو به یک زیارتگاه تبدیل شده است

بعضی از داودی ها که از فاجعه جان به در برده بودند مثل دیوید تیبودو، پذیرفته اند که وقتی این ها افرادی طردشده و دور از جامعه بودند، تنها آن طیف سیاسی به آن ها توجه می کرد. او به نیویورک تایمز گفته است: «هیچ کس جز افراد راست افراطی نمی خواست بشنود [یک بازمانده واکو] چه حرفی برای گفتن دارد.»

دو سال بعد از محاصره، تیموتی مک وی، مرد جوانی که در واکو حامی داودی ها بود و مصرانه فکر می کرد که پاسخ و واکنش مقامات شاهد برآمدن یک نظم جدید جهانی است، ساختمانی فدرال را در اوکلاهاما سیتی بمب گذاری کرد که منجر به کشته شدن 168 نفر و مجروح شدن 700 نفر شد.

امروزه این ماجرا مرگبارترین حمله «تروریستی داخلی» در تاریخ آمریکا تلقی می شود.

این فاجعه بر ذهن الکس جونز، نظریه پرداز توطئه که مجری جوان رادیو بود اثر گذاشت که کمپینی را در سال 1998 به راه انداخت تا مقر داودیه را برای ادای احترام به درگذشتگان بازسازی کنند.

جونز که امروزه باز هم چهره های برجسته در جناح راست است یکی از اولین و برجسته ترین صداها در تأیید دونالد ترامپ در مبارزات ریاست جمهوری سال 2016 بود.

ارجاع به واکو دهه هاست که در میان شبه نظامیان و برتری طلبان سفید پوست مثل پراود بویز و اوث کیپرز، که در حمله به مقر کنگره در ژانویه 2021 نقش داشتند، رایج است.

منبع تصویر، Getty Images

هایدی بایریش، یکی از بنیان گذاران سازمان غیردولتی پروژه جهانی مبارزه با نفرت و افراطی گری، به سم کابرال خبرنگار بی بی سی گفت: «واکو هنوز هم در فضاهای ضد دولتی به عنوان ماجرایی مطرح است که نشان می دهد دولت فدرال از شهروندانش محافظت نمی کند و مایل است حقوق مدنی آن ها را نقض کند و سلاحهای شان را از آن ها بستاند.»

این ها کسانی هستند که طنین این سخنان را در تصمیم ترامپ برای آغاز کمپینش برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2024 در 25 مارس، چند روز پس از سی امین سالگرد این فاجعه، در فرودگاه واکو دیدند.

تیم او منکر هرگونه قصد قبلی شد و اطمینان داد که این مکان به خاطر موقعیت مرکزی و نزدیک بودن اش به مناطق اصلی شهری تگزاس که ایالتی است که بخش بزرگی از هسته رأی دهندگان ترامپ در آن ساکن هستند، انتخاب شده بود.

اما عده ای از حامیان و منتقدان او تا همین الآن روشن کرده اند که اصلاً تصادفی نیست که اولین جلسه رسمی او در مکانی رخ می دهد که برای عده زیادی نماد مبارزه با دولت شده است.

شارون اندرسون، یک بازنشسته اهل تنسی که در مراسم شرکت کرده بود با اشاره به اتهامات مجرمانه علیه رئیس جمهور سابق به نیویورک تایمز گفت: «واکو دست اندازی دولت بود و امروز هم آن دست اندازی و درازدستی را با ترامپ دارند نشان می دهند.»

خود ترامپ هم این موضع را پرورانده است و خود را قربانی «پرونده سازی» وزارت دادگستری با انگیزه های سیاسی می داند.

او در واکو هم فرصت را برای تأکید بر این ماجرا از دست نداد. باز هم برای هزارمین بار تکرار کرد که انتخابات سال 2020 که در آن به جو بایدن باخت «دستکاری» شده بود.

او همچنین از کسانی که سعی کرده بودند با حمله به مقر کنگره در 6 ژانویه 2021 تأیید بایدن را متوقف کنند ستایش کرد - سازمان های متعدد دولت فدرال مشغول تحقیق درباره نقش ادعایی ترامپ در آن حمله هستند - و از دادستان هایی که ناظر تحقیق و تفحص های متعدد علیه او هستند به عنوان «زباله انسانی» یاد کرد.

ترامپ در برابر صدها نفر از حامیانش گفت: «دشمنان ما در مسیر متوقف کردن مان مستأصل شده اند و هر کاری که می توانستند کردند تا روحیه و اراده ما را در هم بشکنند. ولی شکست خوردند. این ها فقط باعث قوی تر شدن ما شد. و سال 2024 سال نبرد نهایی خواهد بود.»

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر،

ترامپ واکو را برای اولین گردهمایی رسمی خود در آستانه انتخابات ریاست جمهوری 2024انتخاب کرد

صاحب نظرانی که بی بی سی از آن ها مشورت خواسته است نیز اصرار دارند که ایراد آن سخنرانی آخرالزمانی از تریبونی که فقط چند کیلومتر دورتر از بزرگ ترین تقابل افراد غیرنظامی و نیروهای فدرال در تاریخ آمریکا بوده است، تصادفی نیست.

پروفسور رایت می گوید: «از این نمادین تر نمی شد.»

منبع : سایت بی بی سی

https://www.bbc.com/persian/world-features-65351013