حقوق مردم

دانستن حق مردم است ؟ دروغ بزرگی که رسانه های لیبرال دمکراسی زر و زور و تزویر ، قرن ها جا انداخته اند
آن ها مدعی هستند که بخش خصوصی غرب بسیار قدرتمند است
و دولت ها در آن دخالت ندارد

اولا : دولت ها دست نشانده بخش خصوصی هستند
ثانیا : اقتصاد کاملا دولتی و دست حاکمان دولتی است که «تعارض منافع» دارند

این را نیویورک تایمز می گوید که در کیهان 20 اردیبهشت 1402 آمده است : نقش دولت و کنگره آمریکا در ورشکستگی بانک سیلیکون ولی
این موضوع یک نکته گسترده تر را روشن می کند؛ بانکداری شکلی حیاتی از زیرساخت عمومی است که وانمود می کنیم یک عمل خصوصی مدیریت ریسک است. مفهوم ریسک سیستماتیک عبارت بود از جدا کردن بانک های شبه دولتی (آنهایی که ما نجات می دهیم) از بانک های خصوصی واقعی که توانایی این را دارند که برای مدیریت بدهی مان تنها بمانند. اما درسی که از 15 سال گذشته می آموزیم این که بانک خصوصی واقعی وجود ندارد یا حداقل نمی دانیم که کدام یک خصوصی هستند.

*متن کامل را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

کد خبر: 264694 20 اردیبهشت 1402
نقش دولت و کنگره آمریکا در ورشکستگی بانک سیلیکون ولی(خبر ویژه)

روزنامه نیویورک تایمز درباره ورشکستگی بانک سیلیکون ولی تأکید کرد؛ درک ماجرا و رویدادهای مشابه در 15 سال گذشته این است که بانک خصوصی واقعی وجود ندارد و بانکداری بخشی از زیرساخت عمومی با تبعات اجتماعی است.
نیویورک تایمز می نویسد: به دنبال ورشکستگی بانک های سیلیکون ولی، سیگنچر و فرست ریپابلیک، به نظر می رسد همه کسانی که در این کار نقش داشتند عملکرد بسیار بدی از خود نشان دادند. حتی با وجود اینکه مشکلات بانک سیلیکون ولی قبلا به طور گسترده مورد توجه قرار گرفته بود ، ناظران و نهادها کاری نکردند. مدیران بانک در اصول اولیه پوشش ریسک در برابر خطر افزایش نرخ بهره شکست خوردند. بانک های متوسط ، از جمله سیلیکون ولی ، موفق به لابی با کنگره و دولت ترامپ شدند تا از برخی مقررات معاف شوند. صاحبان سرمایه های خطرپذیر با خروج خود از این بانک وحشت غیرضروری ایجاد کردند که یک موسسه مرکزی و مهم در صنعت خودشان را نابود کرد. فدرال رزرو نیز تورم را برای مدت زیادی نادیده گرفت و زمانی که واکنش شدیدی به این موضوع نشان داد ، خود به یک عامل ریسک تبدیل شد.
فکر نمی کنم چنین افرادی که پیش از این در بحران های مختلف عملکرد خوبی از خود نشان داده اند ، ناگهان احمق شده باشند. شاید بتوان تحلیل دیگری ارائه داد و گفت تغییر ، ما را احمق می کند و ما همه در عصر تغییر زندگی می کنیم.
ست کلارمن ، میلیاردر آمریکایی ، در نامه ای به سرمایه گذاران در سال 2020 نوشت: ایده نرخ های پایین پایدار در همه چیز نفوذ کرده است؛ از جمله تفکر سرمایه گذار ، پیش بینی های بازار و انتظارات تورمی. چنین سیاست هایی سرمایه گذاران را متقاعد کرده که خطر تورمی به خواب زمستانی رفته و به سادگی ناپدید شده است.
فروپاشی سیلیکون ولی در واقع به دلیل همان موضوعی است که کلارمن به آن اشاره کرده بود. ورشکستگی این بانک با نرخ بهره پایین برای مدت طولانی در اقتصاد آمریکا بی ارتباط نبود. در سال 2015 ، گرگ بکر، عامل بانک سیلیکون ولی ، در شهادتی که به کمیته بانکداری سنا تسلیم کرد ، گفت که تنظیم مالی داد- فرانک باید برای بانک هایی مانند بانک او تسهیل شوند. بکر هشدار داد که اگر این کار صورت نگیرد، بانک سیلیکون ولی احتمالاً باید منابع قابل توجهی را از تامین مالی شرکت هایی که در اقتصاد نوآوری اشتغال ایجاد می کنند به منظور رعایت استانداردهای احتیاطی پیشرفته و سایر الزامات منحرف کند.
نکته مهم در شهادت بکر این است که او معتقد بود بانک سیلیکون ولی ریسک سیستماتیک ایجاد نمی کند و جزو بانک هایی نیست که از این لحاظ اهمیت دارند. به طور معمول و بر اساس معیار دارایی ، بانک هایی که دارایی 50 میلیارد دلاری یا بیشتر داشته باشند دارای ریسک سیستماتیک هستند؛ یعنی در صورت سقوط یا ورشکستگی آنها ، احتمال بروز آشوب و بی ثباتی در بازارهای مالی وجود دارد.
البته با وجود اینکه بانک سیلیکون ولی خود را از نظارت سیاستگذار به عنوان نهاد دارای ریسک سیستماتیک معاف کرد ، روشن نیست که قانون گذاران ، حتی اگر این اتفاق نمی افتاد ، می توانستند مشکلات این بانک را تشخیص دهند. به عنوان مثال در گزارش های 2022 به خطرات افزایش نرخ بهره اشاره ای نشده بود. پس می توان نتیجه گرفت که سیاستگذاران به آنچه ممکن بود رخ دهد آگاه نبودند.
این موضوع یک نکته گسترده تر را روشن می کند؛ بانکداری شکلی حیاتی از زیرساخت عمومی است که وانمود می کنیم یک عمل خصوصی مدیریت ریسک است. مفهوم ریسک سیستماتیک عبارت بود از جدا کردن بانک های شبه دولتی (آنهایی که ما نجات می دهیم) از بانک های خصوصی واقعی که توانایی این را دارند که برای مدیریت بدهی مان تنها بمانند. اما درسی که از 15 سال گذشته می آموزیم این که بانک خصوصی واقعی وجود ندارد یا حداقل نمی دانیم که کدام یک خصوصی هستند.
منبع : روزنامه کیهان

https://kayhan.ir/fa/news/264694/