*شکست وحشتناک ترامپ ، در تهاجم به ایران اسلامی ؛ مقایسه کنید

برداشت یک غربزده ایرانی (احمد زیدآبادی : بدیم بره 😭 ) ،

یک نویسنده غربی واقع گرا (رابرت رایش : ترامپ را کنترل کنیم ⛔ )*

ترامپ 👺 در اهداف خود، بشدت شکست خورده است و این را هر شخصی می فهمد بحدی که آقای زیدآبادی هم متوجه شده است

⬅️ در غرب نیز بسیاری از متفکران همین را می گویند که «ترامپ، در اهداف خود شکست خورده است»

اما تفاوت کجاست؟

⛔ غربزده ایرانی 18 اردیبهشت 1405 تیتر می زند : *«کودک درون ترامپ را نوازش کنید!» و در متن توصیه می کند : «بدیم بره !! 🙄»*

https://www.asriran.com/fa/news/1161427

اگر کمی دقت کنید : یک *(بدیم بره خاصی)* تو این نوشته زید آبادی هست :

«از نگاه من، در کشور ما بیان سخنان دل‌خوش‌کنک در باره ترامپ را باید به رسانه‌ها سپرد، اما دولت‌مردان لازم است با وعده مویز *(مثلا دادن هسته ای 😂)* و گردو *(مثلا دادن موشکی😂)* و پسته *(مثلا دادن تنگه هرمز😂)* او را به رفتن به مکتب ترغیب کنند.

به عبارت روشن‌تر اصلاً لازم نیست مسئولان رسمی ایران هر سخن ترامپ را به شیوه خود او جواب دهند و او را به واکنش اندازند. 😇

برای یک فرد عاقل و بالغ، اصل، مضمون و محتوای آن امری است که در عالم واقع رخ می‌دهد، در مقابل، افتخار از رنگ و بو و از مکان، هست شادی و فریب و کودکان! 😎 *

دقت کردید : آقای زیدآبادی چه توصیه ای دارد؟!! 🥺

✅ اما تیتر رابرت رایش غربی این است : *« شکست قریب‌الوقوع ترامپ در ایران یک بحران شخصی و سیاسی است»*

و در متن، مشخصه ترامپ را *«اسهال زبان»* می نامد و هشدار می دهد که او را باید با دقت کنترل کرد 😱

* ترامپ مظهر کامل «یبوست مغز» 🙈 و «اسهال قلم» 😂💩🖌️است، که به ترامپ، محلول او ار اس (ORS) مخصوص اسهال قلم🪚 باید داد ؛ تا بند بیاید😂*

گاردین جمعه 8 مه 2026 ساعت برابر با 18 اردیبهشت 1405 ساعت 11:00 به وقت گرینویچ : *شکست قریب‌الوقوع ترامپ در ایران یک بحران شخصی و سیاسی است 😉 *

Trump’s looming defeat in Iran is a personal and political crisis

*غرور ترامپ نمی‌تواند یک شکست تحقیرآمیز را بپذیرد و ما همین حالا هم شاهد اثرات شکست او هستیم.*

Trump’s ego cannot accept a humiliating loss, and we are already seeing the effects of his failure playing out

*«او بیش از هر زمان دیگری وحشیانه 😂 پست می‌گذارد - حمله می‌کند، توهین می‌کند، مسخره می‌کند، تهدید می‌کند ☠️ *

‘He’s posting more wildly than ever – attacking, insulting, ridiculing, threatening.’

ما شاهدیم که چه اتفاقی برای فردی می‌افتد که غرق در نیاز به تسلط است، اما نمی‌تواند.

We are witnessing what happens to a person who is consumed with the need to dominate, but cannot.

*بعید است ایران تسلیم شود. این کشور می‌تواند فشار اقتصادی ناشی از محاصره را بهتر از دونالد ترامپ در برابر فشار سیاسی ناشی از افزایش قیمت بنزین (که اکنون به طور متوسط نزدیک به 4.50 دلار در هر گالن است) و به دنبال آن افزایش قیمت مواد غذایی، تحمل کند. 😳 *

Iran is unlikely to give in. It can withstand the economic pressure of a blockade better than Donald Trump can withstand the political pressure that comes with rising gas prices (now nearly $4.50 a gallon, on average), soon followed by rising food prices.

شکست قریب‌الوقوع او در ایران فقط یک شکست ژئوپلیتیکی جدی برای ایالات متحده نیست؛ بلکه یک بحران شخصی برای ترامپ است.

His looming failure in Iran is not just a serious geopolitical defeat for the United States; it’s a personal crisis for Trump.

این افزایش قیمت‌ها همراه با جنگی که به طور فزاینده‌ای نامحبوب می‌شود، احتمال اینکه دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای پیش رو کنترل مجلس نمایندگان و حتی سنا را دوباره به دست بگیرند، افزایش داده است.

Those rising prices coupled with an increasingly unpopular war have increased the likelihood that Democrats will take back control of the House and even possibly the Senate in the upcoming midterms.

*دهانش - که هیچ‌وقت کنترلی روی آن نداشت - حالا به اسهال افتاده است. 🤓 * او حتی دوباره به پاپ حمله کرده و او را متهم کرده که «بسیاری از کاتولیک‌ها و بسیاری از مردم را به خطر انداخته است» و افزوده است: *«اما حدس می‌زنم اگر به پاپ مربوط باشد، او فکر می‌کند که داشتن سلاح هسته‌ای برای ایران اشکالی ندارد.»*

His mouth – never in control – is now in diarrheic mode. He’s even back to attacking the pope, accusing him of “endangering a lot of Catholics and a lot of people”, adding, “but I guess if it’s up to the pope, he thinks it’s just fine for Iran to have a nuclear weapon”.

*ما همچنین باید با ترامپ به عنوان یک رئیس جمهور ناتوان کنار بیاییم که دیگر نمی‌تواند مانند گذشته سلطه‌گری کند و دیگران را مطیع خود سازد. آیا او سعی خواهد کرد برای جلوگیری از این امر، پس از دوره دوم ریاست جمهوری خود نیز رئیس جمهور باقی بماند؟ 🤡*

We’ll also have to cope with Trump as a lame-duck president who can no longer dominate and gain submission as he did before. Will he try to remain president beyond his second term to avoid this?

*این مرد حالش خوب نیست. واقعاً حالش خوب نیست. روسای جمهور ناتوان از کار می‌افتند، اما دیکتاتورهای زخمی می‌توانند خطرناک باشند. 💀*

The man is unwell. Seriously unwell. Lame-duck presidents fade away, but injured dictators can be dangerous.

• رابرت رایش، وزیر کار سابق ایالات متحده، استاد بازنشسته سیاست عمومی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. او ستون‌نویس گاردین آمریکا است و خبرنامه او در robertreich.substack.com قرار دارد . کتاب جدید او، «کمبود بودجه: خاطراتی از آمریکای من»، اکنون در ایالات متحده و بریتانیا منتشر شده است.

• Robert Reich, a former US secretary of labor, is a professor of public policy emeritus at the University of California, Berkeley. He is a Guardian US columnist and his newsletter is at robertreich.substack.com. His new book, Coming Up Short: A Memoir of My America, is out now in the US and in the UK

https://www.theguardian.com/commentisfree/2026/may/08/trump-iran-defeat-personal-political-crisis

متن کامل تحلیل گاردین و مطلب زیدآبادی pdf

https://ble.ir/barayemotalehe1/741671912132026756/1778307835281

متن کامل تحلیل گاردین و مطلب زیدآبادی word

https://ble.ir/barayemotalehe1/-8247576291848542563/1778307821359

*ترجمه کامل مطلب را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

شکست قریب‌الوقوع ترامپ در ایران یک بحران شخصی و سیاسی است
رابرت رایش

غرور ترامپ نمی‌تواند یک شکست تحقیرآمیز را بپذیرد و ما همین حالا هم شاهد اثرات شکست او هستیم.
جمعه 8 مه 2026 ساعت برابر با 18 اردیبهشت 1405 ساعت 11:00 به وقت گرینویچ

«او بیش از هر زمان دیگری وحشیانه پست می‌گذارد - حمله می‌کند، توهین می‌کند، مسخره می‌کند، تهدید می‌کند.» عکس: کنت نیشیمورا/خبرگزاری فرانسه/گتی ایمیجز

ما شاهدیم که چه اتفاقی برای فردی می‌افتد که غرق در نیاز به تسلط است، اما نمی‌تواند.
بعید است ایران تسلیم شود. این کشور می‌تواند فشار اقتصادی ناشی از محاصره را بهتر از دونالد ترامپ در برابر فشار سیاسی ناشی از افزایش قیمت بنزین (که اکنون به طور متوسط نزدیک به 4.50 دلار در هر گالن است) و به دنبال آن افزایش قیمت مواد غذایی، تحمل کند.
شکست قریب‌الوقوع او در ایران فقط یک شکست ژئوپلیتیکی جدی برای ایالات متحده نیست؛ بلکه یک بحران شخصی برای ترامپ است.
این افزایش قیمت‌ها همراه با جنگی که به طور فزاینده‌ای نامحبوب می‌شود، احتمال اینکه دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای پیش رو کنترل مجلس نمایندگان و حتی سنا را دوباره به دست بگیرند، افزایش داده است.

اینجا هم، این فقط یک شکست سیاسی برای حزب جمهوری‌خواه نیست، بلکه یک بحران شخصی برای ترامپ است.
همانطور که بعد از انتخابات 2020 دیدیم، غرور او نمی‌تواند یک شکست تحقیرآمیز را بپذیرد. نیاز او به قلدری، سلطه‌گری و تسلیم شدن چنان در ذهن ناامنش ریشه دوانده که شکست‌های فعلی‌اش - در برابر ایران و دموکرات‌ها - از همین حالا انفجارهایی را به پا کرده است.
او بیش از هر زمان دیگری وحشیانه پست می‌گذارد - حمله می‌کند، توهین می‌کند، مسخره می‌کند، تهدید می‌کند.
روز یکشنبه، ترامپ پستی منتشر کرد که در آن دموکرات‌ها «در انتخابات ریاست جمهوری 2020 تقلب کردند. جمهوری‌خواهان سرسخت باشید - آنها دارند می‌آیند، و سریع هم می‌آیند! آنها برای کشور ما خوب نیستند، آنها تقریباً آن را نابود کردند، و ما نمی‌خواهیم اجازه دهیم این اتفاق دوباره بیفتد!» او از جمهوری‌خواهان خواست «تمام ضمانت‌های لازم را که برای انتخابات لازم است، برای محافظت از مردم آمریکا در طول انتخابات میان‌دوره‌ای پیش رو تصویب کنند».
بیشتر پست‌های او ستایش‌های عجیب و غریب هوش مصنوعی از خودش، قدرت‌های خداگونه‌اش، هیکل رویایی‌اش و تصویرش از قدرت مطلق است. جمعه شب، او تصویری از خودش، جی‌دی ونس، مارکو روبیو و داگ بورگوم که توسط هوش مصنوعی تولید شده بود، منتشر کرد که همگی بدون پیراهن و با هیکل‌های جوان در استخر روبروی بنای یادبود لینکلن ایستاده بودند و در کنار زنی ناشناس با بیکینی قرار داشتند.
چند دقیقه بعد، او تصویری از حکیم جفریز، رهبر اقلیت مجلس نمایندگان، را که یک چوب بیسبال در دست داشت، منتشر کرد و در توضیح آن، جفریز را «با بهره هوشی پایین»، «اراذل و اوباش» و «خطری برای کشورمان» خواند. روز سه‌شنبه، او تصاویری از جو بایدن که روی یک زانو نشسته بود و زیر آن نوشته شده بود «بزدل‌ها زانو بزنند»، باراک اوباما با عنوان «خائن‌ها تعظیم کنند» و خودش با مشتی گره کرده و زیر آن نوشته بود «رهبران رهبری می‌کنند».
ترامپ که با دو شکست بزرگ روبروست، متعصبانه به دنبال راه‌های دیگری برای اعمال سلطه است.
دهانش - که هیچ‌وقت کنترلی روی آن نداشت - حالا به اسهال افتاده است. او حتی دوباره به پاپ حمله کرده و او را متهم کرده که «بسیاری از کاتولیک‌ها و بسیاری از مردم را به خطر انداخته است» و افزوده است: «اما حدس می‌زنم اگر به پاپ مربوط باشد، او فکر می‌کند که داشتن سلاح هسته‌ای برای ایران اشکالی ندارد.»
کینه‌توزیِ بی‌ملاحظه او فراتر از هر چیزی است که قبلاً دیده‌ایم، و این خود گویای بسیاری از حقایق است. هفته گذشته، پس از آنکه فردریش مرتس، صدراعظم آلمان، گفت که ایالات متحده «توسط رهبری ایران تحقیر می‌شود»، ترامپ بارها مرتس را مورد حمله و تمسخر قرار داد. وزارت دفاع سپس اعلام کرد که 5000 سرباز را از آلمان خارج می‌کند و ترامپ گفت که تعرفه‌ها بر خودروها و کامیون‌های اروپایی را از 15٪ به 25٪ افزایش می‌دهد.
او بیش از پیش شیفته‌ی بناهای یادبود خودش می‌شود - تالار رقصش، طاقش، به اصطلاح «باغ قهرمانانش»، گذرنامه‌هایش با نقش برجسته‌ی ترامپ، تصویرش روی سکه‌های یادبود طلای 24 عیار، و نامش که در سراسر واشنگتن گچ‌بری یا حک شده است. برنامه‌های او برای بناهای یادبود شخصی روز به روز بزرگ‌تر، عجیب و غریب‌تر، باشکوه‌تر و گران‌تر می‌شوند. جمهوری‌خواهان سنا به تازگی 1 میلیارد دلار بیشتر برای تالار رقص ترامپ پیشنهاد داده‌اند، که به یاد بیاورید، قرار بود «هیچ هزینه‌ای برای مالیات‌دهندگان نداشته باشد».
او حتی به خزانه‌داری دستور داده است تا اعلام کند که امضای خودش - بله، همان امضایی که در کتاب تبریک تولد جفری اپستین آمده است - جایگزین امضای خزانه‌دار روی تمام اسکناس‌های جدید ایالات متحده خواهد شد. این اولین بار در تاریخ ایالات متحده خواهد بود که نام یک رئیس‌جمهور در حال کار روی پول نقد در گردش ظاهر می‌شود.
عطش انتقام او نیز در حال انفجار است. هفته گذشته وزارت دادگستری پرونده جنایی دیگری علیه جیمز کومی، مدیر سابق اف‌بی‌آی (که کیفرخواست قبلی او توسط دادگاه‌ها رد شده بود) به دلیل انتشار عکسی از صدف‌هایی که عدد «86 47» را روی آنها نوشته بود، در اینستاگرام در یک سال پیش، آغاز کرد. ترامپ همچنین اصرار دارد که وزارت دادگستری تحقیقات جنایی خود را در مورد جروم پاول از سر بگیرد و علیه مارک میلی، رئیس سابق ستاد مشترک ارتش و دیگران که او «دشمن» می‌داند، اقدامات شدیدتری انجام دهد.
ترامپ که با دو شکست بزرگ ایران و کنترل کنگره روبروست، متعصبانه به دنبال راه‌های دیگری برای اعمال سلطه است. روز سه‌شنبه، وزارت آموزش او از تحقیقات حقوق مدنی در کالج اسمیت به دلیل ثبت‌نام دانشجویان تراجنسیتی خبر داد.
روز پنجشنبه، ترامپ خواستار متهم شدن حکیم جفریز به «تحریک خشونت» شد و اقدام به تیراندازی در شام خبرنگاران کاخ سفید را با درخواست جفریز برای کارزار تقسیم‌بندی مجدد حوزه‌های انتخاباتی با «جنگ حداکثری» در پاسخ به تلاش‌های جمهوری‌خواهان برای تقسیم‌بندی ناعادلانه حوزه‌های انتخابیه در ایالت‌هایشان مرتبط دانست.
صرف نظر از آنچه در ایران اتفاق می‌افتد، او ادعای پیروزی خواهد کرد. انجام این کار به طور قانع‌کننده‌ای دشوار خواهد بود وقتی قیمت بنزین بیش از 4 دلار در هر گالن باقی بماند، اما بدون شک او تلاش خود را خواهد کرد.
اگر دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای کنترل یک یا هر دو مجلس کنگره را به دست بگیرند و او ادعا کند که آنها شکست خورده‌اند یا تقلب کرده‌اند، چه می‌شود؟ ملت به سختی از آخرین باری که غرور شکننده ترامپ با یک شکست بزرگ روبرو شد، جان سالم به در برد.
ما همچنین باید با ترامپ به عنوان یک رئیس جمهور ناتوان کنار بیاییم که دیگر نمی‌تواند مانند گذشته سلطه‌گری کند و دیگران را مطیع خود سازد. آیا او سعی خواهد کرد برای جلوگیری از این امر، پس از دوره دوم ریاست جمهوری خود نیز رئیس جمهور باقی بماند؟
این مرد حالش خوب نیست. واقعاً حالش خوب نیست. روسای جمهور ناتوان از کار می‌افتند، اما دیکتاتورهای زخمی می‌توانند خطرناک باشند.
• رابرت رایش، وزیر کار سابق ایالات متحده، استاد بازنشسته سیاست عمومی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. او ستون‌نویس گاردین آمریکا است و خبرنامه او در robertreich.substack.com قرار دارد . کتاب جدید او، «کمبود بودجه: خاطراتی از آمریکای من»، اکنون در ایالات متحده و بریتانیا منتشر شده است.
در مورد این موضوعات بیشتر تحقیق کنید
• دونالد ترامپ
• نظر
• جمهوری‌خواهان
• دولت ترامپ
• سیاست ایالات متحده
• نظر

https://www.theguardian.com/commentisfree/2026/may/08/trump-iran-defeat-personal-political-crisis

صفحه نخست » سیاست خارجی کد خبر 1161427 تاریخ انتشار: 08:44 - 18-02-1405

احمد زیدآبادی: کودک درون ترامپ را نوازش کنید!

برخی انسان‌ها بدبختانه به رغم رشد جسمی و گذران عمر، رشد عقلی و ذهنی لازم را پیدا نمی‌کنند و کودک‌صفت باقی می‌مانند. ترامپ آشکارا نیازمند نوازش دادن نوزاد درون خود از سوی دیگران است و از این جهت تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

احمد زیدآبادی
کانال نگاه متفاوت

تاریخ ادبیات ایران سرشار از نکته‌ها و آموزه‌های نغز روانشناسی و اجتماعی و سیاسی است که متأسفانه زندگی فردی و جمعی امروزه ما با آنها بیگانه شده و یا اساساً ارتباطش با آن پیشینه غنی گسسته است.

از پیامبر گرامی اسلام نقل شده است: "کَلِّمِ النّاسَ عَلیٰ قَدْرِ عُقولِهِم." (با افراد به اندازه عقل و ادراک‌شان سخن بگویید!)

این کلام نغز را مولانا در مثنوی معنوی دستمایه شعری در باره نوع سخن گفتن با کودکان قرار داده و چنین سروده است:

"افتخار از رنگ و بو و از مکان
هست شادی و فریب کودکان

چونک با کودک سر و کارم فتاد
هم زبان کودکان باید گشاد

که برو کُتّاب تا مرغت خرم
یا مویز و جوز و فستق آورم"

برخی انسان‌ها بدبختانه به رغم رشد جسمی و گذران عمر، رشد عقلی و ذهنی لازم را پیدا نمی‌کنند و کودک‌صفت باقی می‌مانند. هر فردی در زندگی شخصی خود با این نوع افراد آشناست، اما در زندگی جمعی نیز گاه این نوع افراد نابالغ از نردبان قدرت بالا می‌روند و به موقعیتی خطیر دست می‌یابند.

به باور من دونالد ترامپ یکی از آن افراد است. او همچون فردی بالغ سخن نمی‌گوید و رفتار نمی‌کند. لاجرم حرف‌ها و رفتارهای بالغانه را نیز خوش نمی‌دارد! او آشکارا نیازمند نوازش دادن نوزاد درون خود از سوی دیگران است و از این جهت تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

تحقیر و تخفیف چنین فردی از سوی همتایانش در دیگر کشورها شاید دل‌هایی را خوش کند، اما بر رفتارش اثر منفی می‌گذارد.

از نگاه من، در کشور ما بیان سخنان دل‌خوش‌کنک در باره ترامپ را باید به رسانه‌ها سپرد، اما دولت‌مردان لازم است با وعده مویز و گردو و پسته او را به رفتن به مکتب ترغیب کنند. {ساده لوحی در این سخنان موج می زند ، اگر نگوئیم ...}

به عبارت روشن‌تر اصلاً لازم نیست مسئولان رسمی ایران هر سخن ترامپ را به شیوه خود او جواب دهند و او را به واکنش اندازند.

برای یک فرد عاقل و بالغ، اصل، مضمون و محتوای آن امری است که در عالم واقع رخ می‌دهد، در مقابل، افتخار از رنگ و بو و از مکان، هست شادی و فریب و کودکان!

نقل است که از اسحاق رابین نخست وزیر مقتول اسرائیل پرسیده بودند که چگونه یاسر عرفات رهبر فقید ساف را برای نشستن بر سر میز مذاکره راضی کرده است؟

رابین گفته است؛ سران اسرائیل هر بار با عرفات تماس برقرار می‌کردند و به او می‌گفتند، ما سالیان دراز با هم جنگیدیم و شما شکست خوردید، پس بیا برای حل منازعه مذاکره را آغاز کنیم. عرفات از این سخن خشمگین می‌شد و هر نوع مذاکره را رد می‌کرد. من اما با او تماس گرفتم و گفتم ابوعمار! ما سالیان دراز با هم جنگیدیم و شما پیروز شدید، پس بیا با آغاز مذاکره به این خونریزی پایان دهیم! عرفات در جوابم گفت؛ چه تاریخی و در کجا؟

باعث تأسف است که در این داستان، عرفات در موضع کودک و رابین در موضع بالغ نشسته است!

منبع : سایت عصر ایران

https://www.asriran.com/fa/news/1161427/