حقوق مردم

تصحیح یک اشتباه بزرگ تاریخی ، تفاوتی بین جنایتکاران حزب دمکرات با وحشی های جمهوری خواه، نبوده و نیست

*سگ زرد 🦮 برادر شغال 🐕 است*

برخی بر این توهم تاریخی هستند که بین دمکرات ها و جمهوری خواهان تفاوت هست و آن ها دنبال صلح 😂 و این ها دنبال جنگ 😇 هستند

*و یا دمکرات ها بدلبل وابستگی به شرکت های نفتی ! صلح می خواهند ولی آن ها بدلیل وابستگی به شرکت های تسلیحاتی ، دنبال جنگ هستند*

این ها دروغی بیش نیست

اولا : دمکرات ها جنایات فراوانی دارند که کمترین آن، انداختن بمب اتمی توسط تری هرومن دمکرات است {شما اصلا نمی دانید که این جنایت را ترومن انجام داده است !!}

و جنایات اوباما در حمله به لیبی و سودان و نابودی یک ملت و به بردگی رفتن زنان و مردان، و حمایت های بی دریغ بایدن از «جنایت جنگی» در غزه، کمترین آن هاست

ثانیا : در جنگ ها درآمد شرکت های نفتی اگر بسیار بیش از شرکت های تسلیحاتی نباشد، کمتر نیست

ثالثا : در شرکت های مختلف دمکرات و جمهوری خواه شراکت دارند و چه شرکت تسلیحاتی یا شرکت نفتی همه با هم می خورند

رابعا : یکی از جنایات دمکرات ها ، لشکر کشی برای سقوط دولت کوبا بود که با توهم جان اف کندی دمکرات ، برای سرنگونی دولت کوبا انجام شد ، درست همانگونه که در دوره ترامپ با چنین توهمی حمله به ایران را انجام دادند

بدنیست کمی مطالعه کنید *آن چه آورده شده از ویکی پدیاست که نشریه کاملا آزاد آزاد!! از انسانیت است و کلا مطالب انسانی را به نفع جنایتکاران سانسور می کند*

جان اف. کندی به عنوان سی و پنجمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در 20 ژانویه 1961 برابر با 30 دی ماه 1339 شمسی به کاخ سفید رفت و در تاریخ 17 آوریل 1961 برابر با 28 فروردین 1340 (88 روز بعد !! 😭) با توهم پیروزی مانند ترامپ، به خلیج خوک ها حمله کرد و شکست خورد
*خلیج خوک‌ها صحنه حمله‌ای نافرجام موسوم به عملیات خلیج خوک‌ها در 17 آوریل 1961 به‌منظور براندازی دولت فیدل کاسترو در کوبا بود. در این روز نیرویی متشکل از تقریباً 1٬400 تا 1٬500 تبعیدی کوبایی که توسط آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) سازمان‌یافته و مسلح شده ‌بودند در این منطقه فرود آمدند، بااین‌حال این حمله سرانجامی نداشت و با کشته و دستگیرشدن مهاجمان به پایان رسید.*

یکی از معروف ترین منتقدان کندی نوآم چامسکی *{که خود، پروژه بگیر وزارت دفاع آمریکاست و برای استحمار (خر کردن) جهانیان ، نقش مخالف دولت آمریکا را بازی می کند!! }* است. کتاب او « تفکری دوباره به کاملاوت: جی اف کی، جنگ ویتنام و فرهنگ سیاسی آمریکا » (1993) تصویری جدید و کاملاً متضاد با تصویر عمومی دوران کندی می دهد. این کتاب بیشتر سیاست های کندی را نقد می کند و از زوایای تازه ای به نقد کندی می پردازد. *به طور مشخص، چامسکی و بسیاری دیگر افزایش حضور نظامی آمریکا در ویتنام تحت تأثیر کندی را از کارهای منفی او می دانند.*

کندی در خاطراتش هیتلر *{ما درباره هیتلر، هیچ اطلاعاتی نداریم ، به جز دروغ هائی که یهودیان ساخته اند و اجازه تحقیق نمی دهند ، اما ، جنایات هیتلر، کمتر از جنایات اسرائیل در 80 سال گذشته است و خصوصا هولوکاست غزه، نشان از جنایت پیشگی قوم یهود دارد}* را ستوده است. طبق کتاب جدیدی به زبان آلمانی که دفترچه خاطرات رئیس جمهور آینده را استخراج می کند، جان اف. کندی در جوانی هیتلر را تحسین می کرد و احساس می کرد فاشیسم برای آلمان درست است. *همین نیز باعث گمانه زنی ترور وی توسط لابیان یهودی آمریکا گردید.*

*متن کامل را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*


خلیج خوک ها - ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

خلیج خوک‌ها (به اسپانیایی: Bahía de Cochinos) خلیج کوچکی از دریای کارائیب در جنوب کوبا است[1] که در 30 کیلومتری جنوب خاگوی گراندی، 70 کیلومتری غرب سیینفوئگوس و 150 کیلومتری جنوب شرقی هاوانا، پایتخت کوبا، قرار دارد.[2] در غرب این خلیج دیواره‌هایی مرجانی وجود دارند که مرز بین خلیج خوک‌ها با باتلاق زاپاتا واقع در شبه‌جزیره زاپاتا را تشکیل می‌دهند. در شمال خلیج، دهکده بوئنا ونچورا در مجاورت ساحل پلایا لارگا قرار دارد و در 35 کیلومتری آن، پلایا گیرون واقع در دهکده گیرون که نامش برگرفته از نام دزد دریایی‌ای فرانسوی به نام گیلبرتو گیرون است قرار دارد.[2]

خلیج خوک‌ها صحنه حمله‌ای نافرجام موسوم به عملیات خلیج خوک‌ها در 17 آوریل 1961 به‌منظور براندازی دولت فیدل کاسترو در کوبا بود.[1] در این روز نیرویی متشکل از تقریباً 1٬400 تا 1٬500 تبعیدی کوبایی که توسط آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) سازمان‌یافته و مسلح شده‌بودند در این منطقه فرود آمدند، بااین‌حال این حمله سرانجامی نداشت و با کشته و دستگیرشدن مهاجمان به پایان رسید.[1][3]



منابع

[1] Bay of Pigs. (n.d.). The American Heritage® Dictionary of the English Language, Fourth Edition. Retrieved December 15, 2011, from Answers.com Web site: http://www.answers.com/topic/bay-of-pigs
[2]Bay of Pigs. (2011, December 7). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 11:10, December 15, 2011, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bay_of_Pigs&oldid=464544880
[3]"Bay of Pigs." Encyclopedia of Espionage, Intelligence, and Security. The Gale Group, Inc, 2004. Answers.com 15 Dec. 2011. http://www.answers.com/topic/bay-of-pigs

منبع : سایت ویکی پدیا

https://fa.wikipedia.org/wiki/خلیج_خوک ها

جان اف. کندی
John F. Kennedy
پرتره دفتر بیضی ، 1963
سی و پنجمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت 20 ژانویه 1961 – 22 نوامبر 1963
معاون رئیس جمهور	لیندون بی. جانسون
پس از	دوایت آیزنهاور
پیش از	لیندون بی. جانسون
سناتور ایالات متحده از ماساچوست
دوره مسئولیت 3 ژانویه 1953 – 22 دسامبر 1960
پس از	هنری کابوت لاج، جونیور
پیش از	بنجامین ای. اسمیت دوم
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از ماساچوست حوزه منطقه 11
دوره مسئولیت 3 ژانویه 1947 – 3 ژانویه 1953
پس از	جیمز مایکل کرلی
پیش از	تیپ اونیل
اطلاعات شخصی
زاده	جان فیتزجرالد کندی 29 مه 1917 بروکلاین، ماساچوست ، ایالات متحده
درگذشته	22 نوامبر 1963 (46 سال) دالاس، تگزاس ، ایالات متحده
علت مرگ	ترور
آرامگاه	گورستان ملی آرلینگتون ، شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا
حزب سیاسی	دموکرات
همسر(ان)	ژاکلین بویر ( ازدواج کردن"}]]}"> ا. 1953–1963)
روابط	خانواده کندی
فرزندان	4، شامل کرولاین و جان اف کندی جونیور
والدین	جوزف کندی سینیر (پدر) رز کندی (مادر)
محل تحصیل	کالج هاروارد ( کارشناسی علوم )
تخصص	سیاست مدار
امضا
خدمات نظامی
وفاداری	ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه	نیروی دریایی آمریکا
سال های خدمت	1941–1945
درجه	ستوان
یگان	اژدر قایق گشتی پی تی-109 موتور اژدر قایق PT-59
جنگ ها/عملیات	جنگ دوم جهانی لشکرکشی جزایر سلیمان
جوایز	مدال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پرپل هارت مدال خدمات دفاعی آمریکا کمپین آمریکایی کمپین آسیایی-اقیانوسیه (3 ستاره خدمت ) مدال پیروزی جنگ جهانی دوم

جان فیتزجرالد کِنِدی ( انگلیسی : John Fitzgerald Kennedy

؛ 29 مه 1917 – 22 نوامبر 1963) سیاست مدار آمریکایی بود که از سال 1961

خانه جان اِف کِنِدی در بروکلاین، ماساچوست

جان فیتزجرالد کِنِدی در 29 مه 1917 در بروکلاین از ایالت ماساچوست به دنیا آمد. والدین او جوزف پی. کندی و رز فیتزجرالد بودند. بعدها فاش شد کندی در جوانی از یک بیماری کمیاب به نام « آدیسون » رنج می برده است. این بیماری و دیگر بیماری های او در زمان زندگی اش از عموم پنهان نگاه داشته می شد. کندی در یکی از مهم ترین مدارس آمریکا، مدرسه «چوآته» در کانکتیکات ، تحصیلاتش را انجام داد و در سال 1935 فارغ التحصیل شد. قبل از ثبت نام در کالج او یک سال را در لندن و در «مدرسه اقتصاد لندن» دوره ای در اقتصاد سیاسی زیر نظر «هارولد لاسکی» گذراند. در پاییز 1935 او به دانشگاه پرینستون رفت اما به علت بیماری یرقان مجبور به ترک آنجا شد. پاییز سال بعد او به کالج هاروارد رفت. او در خلال مدتی که در هاروارد درس می خواند دو بار به اروپا و بریتانیا رفت. در این مدت پدر او سفیر آمریکا در بریتانیای کبیر بود. در 1938، کندی پایان نامه خود تحت عنوان « چرا انگلستان خوابید؟ » را نوشت. این اثر در مورد نقش انگلستان در توافق نامه مونیخ بود. او در ژوئن 1940 با نشان «کام لائود» و لیسانس مسائل بین الملل از هاروارد فارغ التحصیل شد. در همین سال پایان نامه او به عنوان کتاب انتشار یافت و از پرفروش ترین کتاب های سال شد.

خدمت نظامی

کندی (نشسته در وسط) در سال 1943

در بهار 1941، کندی برای ارتش آمریکا داوطلب شد، اما تقاضای او به علت مشکلات پزشکی اش رد شد؛ اما در سپتامبر همان سال او در نیروی دریایی آمریکا استخدام شد. این استخدام به این علت ممکن شد که کندی از نفوذ مدیر «او ان آی» (دفتر اطلاعات نیروی دریایی) که زمانی کارمند جوزف کندی در سفارت بود، استفاده کرد. او در این دوران با درجه سربازی (درجه انساین) در دفتری خدمت می کرد که کارش تهیه بولتن و اطلاعات برای دبیرخانه نیروی دریایی بود. در همین زمان بود که پرل هاربر مورد حمله قرار گرفته. همچنین در همین دوران بود که کندی رابطه عاشقانه ای را با «اینگا آرواد»، جاسوس نازی ، آغاز کرد. گرچه این رابطه مدتی بعد و پس از انتقال کندی به دفتر «او ان آی» در کارولینای جنوبی پایان یافت.

کندی ابتدا دوره هایی در مدرسه آموزشی دفترداران ذخیره نیروی دریایی و مرکز آموزشی اسکادران قایق های «پی تی» گذراند و پس از آن به پاناما و جبهه اقیانوس آرام در جنگ اعزام شد. او در جبهه اقیانوس آرام در چندین نبرد شرکت کرد، به درجه ستوانی رسید و فرماندهی یک قایق پی تی را در دست داشت.

در 2 اوت 1943 قایق کندی، پی تی 109 ، در نزدیکی های نیو جورجیا (نزدیکی جزایر سلیمان ) مشغول انجام عملیاتی نظامی بود که توسط یک ناو ژاپنی نابود شد. در این حادثه پشت کندی که از قبل نیز دچار مشکلاتی بود بیشتر مصدوم شد. با این حال و با همین پشت آسیب دیده کندی یک مرد زخمی دیگر را نیز به دوش کشید و سه مایل در اقیانوس شنا کرد تا به جزیره ای برسد. به خاطر این اقدام او مدال نیروی دریایی را دریافت کرد.

او در زمان خدمت در جنگ جهانی دوم همچنین نشان های « قلب ارغوانی »، «مدال کمپین آسیا-اقیانوس آرام» و «مدال پیروزی جنگ جهانی دوم» را کسب کرد. او در اوایل سال 1945، چند ماه پیش از تسلیم ژاپن از خدمت مرخص شد.

سال ها بعد در مه 2002 در یک سفر اکتشافی در جزایر سلیمان بقایای کشتی پی تی 109 یافت شد.

آغاز فعالیت سیاسی

از راست به چپ: رابرت مک نامارا (وزیر دفاع وقت آمریکا)، کندی و محمدرضا پهلوی ، کاخ سفید ، 1962

پس از جنگ جهانی دوم کندی وارد جهان سیاست شد. این تا حدودی به علت پر کردن جای خالی برادرش، «جوزف پ. کندی پسر» بود که علی رغم امیدهای زیادی که خانواده به او بسته بود، در جنگ کشته شد. در 1946، «جیمز مایکل کورلی» نماینده مجلس منطقه ای که کندی در آن زندگی می کرد و جوی شدیداً طرفدار حزب دموکرات داشت، شهردار بوستون شد و از نمایندگی استعفا داد. کندی خود را کاندید مجلس کرد و با اختلاف زیادی رقیبش از حزب جمهوری خواه را مغلوب کرد. کندی دو بار دیگر نیز انتخاب شد اما در این مدت با رهبری حزب دموکرات و هری ترومن اختلافاتی داشت.

کندی در 12 سپتامبر 1953 با «ژاکلین لی بویر» ازدواج کرد. او در دو سال اول ازدواجش عمل های نخاعی بسیاری انجام داد و بارها به مرگ نزدیک شد و معمولاً در سنا حاضر نمی شد. در این دوره او کتابی تاریخی به نگارش درآورد که در سال 1957 جایزه پولیتزر را به خاطر آن دریافت کرد.

پشتیبانی خانواده کندی از مک کارتی

سناتور جوزف مک کارتی با خانواده کندی ارتباط خوبی داشت. حتی قبل از شهرت مک کارتی او از دوستان نزدیک جوزف پ. کندی بود. جوزف کندی هزاران دلار به مک کارتی کمک کرده و یکی از مهم ترین طرفدارانش بود. مک کارتی در اواخر دهه 1940 میلادی، بارها مهمان کندی ها بود و در دوره ای با «پاتریشیا کندی» (خواهر جان کندی) رابطه داشت.

در سال 1953 به درخواست جوزف پ. کندی، مک کارتی، رابرت کندی را در سن 27 سالگی در رده ای بالا استخدام کرد. در 1954 وقتی سنا تصمیم به محکومیت مک کارتی داشت، سناتور کندی به تناقضی برخورد. او در این زمان گفت: «چگونه می توانم رأی به اخراج جو مک کارتی بدهم، آن هم برای کارهایی که او در زمانی انجام داده که برادر خودم جز خدمه اش بوده است؟»

گرچه در آن زمان رابرت کندی با یکی از خدمه مک کارتی، روی کوهن، مشکلاتی پیدا کرده بود و از همکاری با مک کارتی استعفا داده بود. جان کندی پیش نویسی از سخنرانی در دفاع از اخراج مک کارتی را نوشت اما هرگز آن را ایراد نکرد. وقتی سنا در 2 دسامبر 1954 به اخراج مک کارتی رأی داد کندی در بیمارستان بود و هرگز، چه در آن زمان و چه بعدها، اعلام نکرد که اگر در سنا بود به چه چیز رأی می داد.

دوره سناتوری در دهه 1950 میلادی

کندی از 1953 تا 1960 به مدت هفت سال سناتور بود. در 1952، کندی با شعار «کندی بیشتر به ماساچوست خدمت خواهد کرد» خود را کاندید سنا کرد. او با حدود 70 هزار رأی بیشتر بر «هنری کابوت لودج پسر»، کاندید حزب جمهوری خواه ، پیروز شد و به سنا راه یافت. در 1956 کندی در مجمع ملی حزب دموکرات خود را کاندید نیابت ریاست جمهوری کرد، اما شکست خورد و به جای او سناتور ایالت تنسی ، «استس کفائور» ، انتخاب شد؛ اما تلاش های انتخاباتی او برای گرفتن این مقام باعث افزایش شهرتش در درون حزب گردید. در 1958، کندی اولین ویراست از کتابش، «ملت مهاجرین» را منتشر کرد.

انتخابات ریاست جمهوری 1960

به همراه فرزند خود در کاخ سفید

در 1960، کندی اعلام کرد که قصد دارد برای ریاست جمهوری آمریکا کاندید شود. در انتخابات اولیه درون حزبی او رقبایی چون سناتور هیوبرت هامفری از مینه سوتا ، سناتور لیندون بی. جانسون از تگزاس و «آدلای استیونسون»، کاندید حزب دموکرات در انتخابات های 1952 و 1956 را در مقابل خود می دید. کندی در چند منطقه کلیدی مانند ویسکانسین و ویرجینیای غربی در انتخابات اولیه پیروز شد. از آن جایی که ویرجینیای غربی به ایالتی با مردم محافظه کار و غالباً پروتستان مشهور بود که احتمال می رفت که به کندی کاتولیک رأی ندهند او به معدنی در این ایالت رفت و از کارگران معدن خواست به او رأی دهند. پس از پیروزی کندی در ویرجینیا بسیاری بر سر قبول او به عنوان کاندیدا موافقت کردند.

در 13 ژوئیه 1960 حزب دموکرات رسماً اعلام کرد که کندی کاندید ریاست جمهوری این حزب است. کندی علی رغم جدال هایی که با جانسون در انتخابات اولیه داشت از او تقاضا کرد که به عنوان نایب رئیس جمهور به همراه او کاندید شود. او برای پیروزی در انتخاباتی که به نظر می آمد از سال 1916 به این طرف نزدیک ترین انتخابات باشد، به محبوبیت جانسون در جنوب نیاز داشت. مهم ترین مسائل انتخاباتی در آن سال شامل چگونگی به حرکت درآوردن دوباره اقتصاد، کاتولیک بودن کندی، کوبا و چگونگی رقابت فضایی و موشکی با شوروی می شد. او برای این که اذهان را از فکر این که کاتولیسیسم رومی او بر تصمیم گیری هایش تأثیر می گذارد رها کند، در 12 سپتامبر 1960 سخنرانی معروفی در هیوستون ، تگزاس ایراد کرد؛ «من کاندیدای کاتولیک نیستم. من کاندیدایی از حزب دموکرات هستم که اتفاقاً کاتولیک نیز هست! در مسائل عمومی من از طرف کلیسایم صحبت نمی کنم و کلیسا نیز از طرف من صحبت نمی کند.»

در سپتامبر و اکتبر کندی به همراه کاندیدای حزب جمهوری خواه، ریچارد نیکسون که پیشتر سمت معاون آیزنهاور را داشت، مناظراتی تلویزیونی برگزار کرد که اولین مناظرات تلویزیونی ریاست جمهوری در تاریخ آمریکا بودند. معروف است که نیکسون در این مباحثات عصبی و خیس عرق بود در حالی که کندی آرام و با متانت بود و همین از عوامل پیروزی او شد. بعضی ها حتی می گویند در مباحثات رادیویی نیکسون تأثیرگذارتر از کندی بود اما در تلویزیون این برعکس بود. به هرحال این مناظرات تلویزیونی نقطه مهمی در تاریخ سیاسی آمریکا هستند زیرا از این به بعد بود که تلویزیون نقش مهمی در سیاست بازی کرد و جلوه خوب مقابل دوربین از ملزومات کاندیداهای ریاست جمهوری شد.

در انتخابات نهایی در 8 نوامبر 1960، کندی در جدالی بسیار نزدیک، نیکسون را مغلوب کرد.

ریاست جمهوری

کندی در 20 ژانویه 1961، به عنوان سی و پنجمین رئیس جمهور آمریکا سوگند یاد کرد. او در سخنرانی افتتاحیه معروفش از آمریکایی ها خواست که شهروندانی فعال باشند. او گفت: «نپرسید کشورتان چه می تواند برای شما بکند، بلکه بپرسید شما چه می توانید برای کشورتان بکنید» . او همچنین از ملل دنیا خواست که به هم بپیوندند تا با «دشمنان مشترک انسان: استبداد، فقر، بیماری و خود جنگ» بجنگند.

سیاست های خارجی

سخنرانی کندی در برلین در 1963

در 17 آوریل 1961، کندی دستور حمله به کوبا به منظور تسخیر این کشور را صادر کرد. با همکاری سازمان سیا ، 1500 تبعیدی کوبایی که در آمریکا آموزش دیده بودند تحت عنوان «بریگاد 2506» به قصد براندازی حکومت کاسترو به جزیره رفتند اما سیا پشتیبانی مردمی کاسترو را دست کم گرفته بود. مردم برخلاف انتظار از این حمله استقبال نکردند. در دو روز بعد و تا 19 آوریل، دولت کاسترو اکثر تبعیدی های مهاجم را دستگیر کرده یا کشته بود و کندی برای آزادی 1189 نفر باقی مانده مجبور به مذاکره با کوبا شد. پس از گذشت 20 ماه کوبا با دریافت محموله های غذا و دارو به ارزش 53 میلیون دلار مهاجمان را آزاد کرد. این یک رسوایی بزرگ برای کندی بود اما او تمام مسئولیت آن را پذیرفت.

در 13 اوت 1961، دولت آلمان شرقی شروع به ساختن دیوار برلین و جدایی برلین شرقی از قسمت غربی این شهر کرد. این امر به علت حضور نظامی آمریکا در برلین غربی بود. کندی مدعی شد که این برخلاف توافقات «چهار قدرت» است ولی با این حال جلوی احداث و پیشروی آن تا طول 155 کیلومتری را نگرفت و مخالفتی جدی با این قضیه نکرد.

بحران موشکی کوبا در 14 اکتبر 1962 شروع شد. این بحران وقتی شروع شد که هواپیماهای جاسوسی آمریکایی از پایگاه های موشک های هسته ای میان برد شوروی در کوبا تصاویری تهیه کردند که استقرار موشک های شوروی در کوبا را مشخص می نمود. کندی در مقابل دوراهی مهمی قرار گرفته بود. اگر آمریکا به این پایگاه ها حمله می کرد جنگ جهانی هسته ای با شوروی به سادگی آغاز می شد و اگر دست به هیچ اقدامی نمی زد باید خطر وجود سلاح های هسته ای در چند کیلومتری خودش را می پذیرفت. خطر دیگر این بود که آمریکا به عنوان نیروی ضعیف تر، آن هم در نیم کره خودش، شناخته شود. بسیاری از مقامات نظامی و کابینه کندی خواستار حمله هوایی بودند اما کندی تنها دستور به قرنطینه دریایی داد و تمام کشتی ها را مورد بازرسی قرار داد. او شروع به مذاکراتی با شوروی کرد و تنها یک هفته بعد با رهبر وقت شوروی، نیکیتا خروشچف ، به توافق رسید. خروشچف توافق کرد که موشک ها را از کوبا بیرون ببرد و آمریکا قول داد که هرگز به کوبا حمله نکند. همچنین در بند مخفی توافق قرار بر این شد که آمریکا تا شش ماه دیگر موشک های خود را از ترکیه خارج کند. پس از این حادثه که بیش از هر زمانی (حتی تا به امروز) در تاریخ، جهان را به جنگ هسته ای نزدیک کرد، کندی در مقابله با اتحاد شوروی بیشتر مراقب بود و تصمیم و سیاست بسیار خوبی را در این موضوع بسیار خطرناک و حساس اتخاذ کرد.

کندی با اعلام این که «آنانی که انقلاب صلح آمیز را غیرممکن کنند، انقلاب خشونت آمیز را گریزناپذیر می کنند» با کمونیسم در آمریکای لاتین مبارزه می کرد. او «اتحاد برای پیشروی» را تأسیس کرد و کمک های مالی بسیاری به کشورهای آمریکای لاتین داد تا از انقلاب های کمونیستی در آن ها جلوگیری کند. او برای جا افتادن «اتحاد برای پیشروی» با فرماندار وقت پورتوریکو ، «لوئیز مونوژ مارین،» همکاری نزدیکی داشت.

مثال دیگری از باور ظاهری کندی به قدرت غیرنظامی برای پیشرفت جهان تأسیس «نیروهای صلح» بود. در این برنامه که تا به امروز نیز ادامه دارد، آمریکایی های داوطلب به ملل در حال توسعه جهان در اموری چون تحصیلات، کشاورزی، پزشکی و ساخت و ساز کمک می کردند.

کندی همچنین در مقابله با کمونیسم از نیروی نظامی محدودی استفاده می کرد، اما به هرحال او نیز همچون رؤسای جمهور قبلی در مقابله با گسترش کمونیسم مصمم بود و پیرو سیاست های قبلی آمریکا حمایت اقتصادی، سیاسی و نظامی از حکومت ویتنام جنوبی را ادامه داد. این حمایت شامل فرستادن مشاوران نظامی و نیروهای ویژه به منطقه نیز می شد. حضور آمریکا در منطقه مدام افزایش می یافت تا این که در دوره پس از کندی نیروهای رسمی آمریکا رسماً در جنگ ویتنام درگیر شدند.

در 26 ژوئن 1963، کندی به دیدار برلین غربی رفت و سخنرانی بسیار معروفی در ضدیت با کمونیسم ایراد کرد. هنگام سخنرانی کندی بعضی از مردم در سمت دیگر دیوار در برلین شرقی تجمع کرده بودند و با تشویق کندی عدم تمایل خود به تحت کنترل شوروی بودن را ابراز می کردند. کندی ساخت دیوار برلین را به عنوان مثالی از شکست کمونیسم عنوان کرد و گفت: «آزادی مشکلات بسیار دارد و دموکراسی کامل نیست، اما ما هیچ وقت مجبور به ساختن دیواری برای نگه داشتن مردم مان در کشور نبوده ایم!» . این سخنرانی به خاطر جمله «ایش بین آین برلینر» (به آلمانی : Ich bin ein Berliner

) (در آلمانی: « من یک برلینی هستم ») که از سوی کندی ایراد شد، بسیار معروف است.

کندی همچنین پیشنهاد دهنده اصلی «معاهده محدودیت آزمایش» را داشت که طبق آن آزمایش اتمی در زمین، در اتمسفر و زیر آب ممنوع بود و تنها آزمایش های زیرزمینی مجاز شمرده می شدند. آمریکا، بریتانیا و شوروی هر سه این معاهده را امضا کردند و در اوت 1963 کندی آن را به قانون رسمی تبدیل کرد. او این معاهده را از بزرگ ترین دستاوردهای دوران خود می دانست.

او در سال 1963 در سفر به ایرلند به همراه رئیس جمهور وقت ایرلند، اآمون ده والرا، «بنیاد آمریکا و ایرلند» را تأسیس کردند. هدف این بنیاد ایجاد ارتباط بیشتر بین آمریکایی های ایرلندی الاصل و کشور ایرلند بود.

جان اف. کندی، ساعاتی پیش از امضا کردن قانون تحریم های کوبا، تعداد 1200 سیگار برگ برند کوبایی «H. Upmann» را خریداری کرد.

کندی برای اشاره به برنامه داخلی خود از عبارت «خط مقدم جدید» استفاده می کرد. او از تخصیص بودجه فدرال به تحصیلات و مراقبت های پزشکی برای سالمندان و دخالت دولت در مبارزه با بحران اقتصادی خبر داد. کندی همچنین قول پایان تبعیض نژادی را داد.

دادگاه عالی آمریکا در 1954 حکم به ممنوعیت جداسازی نژادی در مدارس عمومی را داده بود، اما هنوز نه تنها بسیاری از مدارس از این قانون سرپیچی می کردند، بلکه هنوز بسیاری از اتوبوس ها، رستوران ها، سینماها و دیگر اماکن عمومی نیز جداسازی می شدند.

کندی مبارزه رسمی برای حقوق مدنی را در کمپینی در سال 1962 برای رأی دهندگان سیاه پوست آغاز کرد.

در 1962، «جیمز مردیث» تصمیم گرفت که در دانشگاه می سی سی پی تحصیل کند، اما دانش آموزان سفیدپوست مانع او شدند. کندی 400 مارشال فدرال و 3000 نیروی رسمی را به دانشگاه فرستاد تا از اینکه مردیث به راحتی اولین کلاس خود را می گذراند، اطمینان کسب شود.

کندی همچنین مارشال های فدرالی را برای دفاع از «رانندگان آزادی» منصوب کرد.

خوش آمدگویی کندی به محمدرضا پهلوی در سفر وی به آمریکا در سال 1341

کندی از حقوق مدنی و انتگراسیون نژادی دفاع می کرد و در کمپین انتخاباتی اش در 1960 به «کورتا اسکات کینگ»، همسر مارتین لوتر کینگ جونیور که در زندان به سر می برد، تلفن کرد که باعث محبوبیت بیشتر او بین جامعه سیاهپوستان شد؛ اما کندی وقتی به ریاست جمهوری رسید مخالفت هایی با جنبش حقوق مدنی ابراز کرد. او معتقد بود که این جنبش تنها سفیدپوستان جنوبی را بیشتر عصبانی می کند و تصویب قانون های حقوق مدنی در کنگره ای که اکثریتش با دموکرات های جنوبی بود را سخت تر می کند.

در 11 ژوئن وقتی فرماندار وقت آلاباما ، جورج والاس از ورود دو دانشجوی سیاه به دانشگاه آلاباما جلوگیری کرد. کندی، مارشال های فدرال خود را برای مقابله با او به آلاباما فرستاد. عصر همان روز کندی سخنرانی معروفی در تلویزیون و رادیو در دفاع از حقوق مدنی ارائه داد. کندی، پیشنهاد تصویب قانونی را داد که بعدها و پس از مرگ او به عنوان «اعلامیه حقوق مدنی 1964» معروف شد.

در 1963، کندی پیشنهاد اصلاحاتی مالیاتی را داد که در پس از مرگش و در 1964 توسط کنگره تصویب شدند. این یکی از بزرگ ترین کاهش های مالیاتی در تاریخ آمریکا بود که حتی از کاهش مالیاتی ریگان در 1981 نیز فراتر است.

حمایت از برنامه های فضایی

کندی در حال بازدید از کپسول فضاپیمای مرکوری

کندی مصمم بود که آمریکا باید در مسابقه فضایی پیروز باشد. اتحاد شوروری در دانش فضایی از آمریکا جلوتر بود و کندی دریافت که آمریکا نمی تواند به پای شوروی برسد. او در سخنرانی در دانشگاه رایس در 1962 گفت: «هیچ ملتی که انتظار رهبری ملل دیگر را داشته باشد نمی تواند از این مسابقه فضایی عقب بماند» و «ما می خواهیم در این دهه به ماه برویم و این ها، نه به خاطر این که این ها کارهای آسانی هستند که به این خاطر که کارهایی سخت هستند!» .

کندی از کنگره خواست که بودجه ای به ارزش بیش از 2 میلیارد دلار را برای پروژه آپولو تصویب کند. هدف این پروژه فرستادن انسان به کره ماه پیش از پایان دهه بود. در 1969، شش سال پس از مرگ کندی و پس از صرف 11 میلیارد دلار، این هدف با قدم گذاشتن نیل آرمسترانگ و باز آلدرین به کره ماه برآورده شد.

قطعه هایی از سخنرانی روز 25 مه 1961 کندی در مورد قصد آمریکا برای فرود آمدن بر ماه در ترانه «آپولو» که توسط گروه آلن پارسونز پراجکت در 1996 خوانده شد استفاده شده اند.

انتصابات در دادگاه عالی

کندی دو نفر را به دادگاه عالی آمریکا منصوب کرد؛ «بیران رایموند وایت» و آرتور جوزف گولدبرگ (هر دو انتصاب به سال 1962).

زندگی اجتماعی و خانواده

به همراه خانواده خود در سال 1962

کندی و همسرش «جکی» (ژاکلین) نسبت به رئیس جمهوری ها و بانوان اول پیشین آمریکا بسیار جوان بودند و در محبوبیت بیشتر به ستاره های موسیقی و سینما می ماندند تا سیاست مداران. مدل های لباس آنان همه جا استفاده می شد و نشریات عامه پسند از عکس های آنان پر بود.

کندی فضا و محیط کاخ سفید را عوض کرد. او باور داشت که کاخ سفید باید مکانی برای جشن گرفتن تاریخ، فرهنگ و دستاوردهای آمریکا باشد و هنرمندان، نقاشان، نویسنده ها، دانش مندان، شاعران، موسیقی سازان، بازیگرها، برندگان نوبل و ورزشکاران بسیاری را به کاخ سفید دعوت می کرد. ژاکلین کندی نیز با تعویض فضای هنری و مبلمان کاخ سفید تقریباً تمام اتاق هایش را مجدداً تزئین کرد.

همچنین حضور دو فرزند جوان کندی، «کارولین» و «جان کندی پسر»، فضای کودکانه تری به کاخ سفید آورد. کندی ها بیرون محوطه کاخ سفید یک کودکستان، استخر شنا و خانه درختی تأسیس کردند.

در پشت این ظاهر پر زرق و برق کندی ها مشکلات کمی نیز نداشتند و با تراژدی های خانوادگی بسیاری روبه رو بودند. ژاکلین در 1955 موردی از سقط جنین داشت و در 1956 دختر مرده ای به دنیا آورد. (این دختر بدون نام بود و در گورستان ملی آرلینگتون در کنار والدین شان به خاک سپرده شده اما می گویند که کندی ها می خواستند نام او را «آرابللا» بگذارند). تراژدی دیگر مرگ کودک تازه به دنیا آمده شان «پاتریک بویر کندی» در اوت 1963 بود.

کاریزمای کندی و خانواده او باعث شد که دوره ریاست جمهوری او را با نام «کاملاوت» بشناسند. این نام گذاری وقتی اعتبار بیشتری یافت که بعدها بیوه کندی از علاقه شوهرش به نمایش موزیکالی به همین نام در برادوی صحبت کرد.

ترور و پیامدهای آن

مقاله اصلی: ترور جان اف کندی

کاروان موتوری کندی در دالاس ، چند دقیقه پیش از تیراندازی

کندی در روز جمعه 22 نوامبر 1963 در ساعت 12:30 بعد از ظهر در دالاس ، تگزاس به قتل رسید. « لی هاروی اسوالد » در ساعت 7 بعد از ظهر همان روز به جرم قتل یک مأمور پلیس دالاسی مجرم شناخته شد و در ساعت 11:30 شب به عنوان قاتل رئیس جمهور معرفی شد. اسوالد تنها دو روز بعد در ایستگاه پلیس دالاس توسط « جک روبی » به قتل رسید.

«لی هاروی اسوالد» اعلام کرد که او به کسی تیراندازی نکرده و مدعی شد که دارند از او به عنوان «طعمه» استفاده می کنند. او مدعی شد که عکسی که او را با سلاح قتاله نشان می داد جعلی است و صورت او را به بدن کس دیگری چسبانده اند. به دلیل مرگ او، بی گناهی یا مجرمی اش هرگز در دادگاهی اثبات نشد. بعضی منتقدان می گویند که اسوالد هیچ نقشی در این ترور نداشته است.

5 روز پس از مرگ اسوالد رئیس جمهور جدید، لیندون ب. جانسون ، «کمیسیون وارن» را تشکیل داد تا پرونده این ترور بیشتر بررسی شود. این کمیسیون نتیجه گرفت که اسوالد به تنهایی در قتل دست داشته است. تحقیقاتی که بعدها در دهه 1970 توسط «کمیته انتخابی مجلس برای ترورها» صورت گرفت نیز قاتل بودن اسوالد را تأیید کرد، اما این کمیته ادعا کرد که او احتمالاً تنها بخشی از دسیسه برای قتل رئیس جمهور بوده است. با این حال این کمیته مدرکی دال بر شرکت کس دیگری در این دسیسه ارائه نکرد. منتقدان تئوری های بسیاری در چگونگی دقیق قتل کندی و مسئولان آن ارائه کرده اند که با همدیگر و با گزارش های رسمی دولت بسیار متفاوت هستند. از مهم ترین مسائلی که مطرح می شود می توان به تعداد گلوله ها، جهتی که گلوله ها از آن شلیک شدند، و این که کدام یک از گلوله ها به رئیس جمهور و کدام به فرماندار « جان کانلی » برخورد کرده، اشاره کرد.

کندی در خاطراتش هیتلر را ستوده است. طبق کتاب جدیدی به زبان آلمانی که دفترچه خاطرات رئیس جمهور آینده را استخراج می کند، جان اف. کندی در جوانی هیتلر را تحسین می کرد و احساس می کرد فاشیسم برای آلمان درست است. همین نیز باعث گمانی زنی ترور وی توسط لابیان یهودی آمریکا گردید.

مقبره وی در ویرجینیا

تلویزیون مهم ترین منبع خبری آخرین اخبار از قتل جان اف. کندی بود تا جایی که روزنامه های فردا بیشتر از این که به عنوان منبعی برای اخبار باشند برای یادگاری مناسب بودند. شبکه های تلویزیونی آمریکا برای اولین بار به پوشش خبری 24 ساعته روی آوردند. تشییع جنازه کندی و قتل لی هاروی اسوالد به طور مستقیم از تلویزیون آمریکا و بعضی کشورهای دیگر پخش شدند. می توان گفت که از همین جا بود که تلویزیون به عنوان یک منبع خبری مهم در مقابل روزنامه ها قد علم کرد.

در 14 مارس 1967 بدن کندی به قبر و مکان یادبود همیشگی در گورستان ملی آرلینگتون انتقال داده شد. سفیر سازمان ملل ، آدلای استیونسون، اعلام کرد که «همه ما اندوه مرگش را تا روز مرگ خود به همراه خواهیم داشت». کندی به همراه همسر و کودک مرده شان به خاک سپرده شده و قبر برادرانش رابرت و ادوارد نیز همان نزدیکی هاست. قبر او با شعله جاویدان تزئین شده است.

بسیاری از سخنرانی های کندی، به خصوص سخنرانی افتتاحیه اش، از معروف ترین سخنرانی های تاریخ به شمار می روند و با وجود دوران نسبتاً کم ریاست جمهوری وی و عدم تغییر قانونی مهمی در زمان او معمولاً در کنار آبراهام لینکلن ، جورج واشینگتن و فرانکلین د. روزولت به عنوان یکی از بهترین رئیس جمهورهای تاریخ آمریکا از طرف مردم برگزیده می شود.

یاد کندی به طرق مختلفی در فرهنگ آمریکا زنده نگاه داشته شده است. به افتخار یاد او، در 24 دسامبر 1963، فرودگاه بین المللی «آدلاواید» نیویورک به فرودگاه بین المللی جان اف. کندی تغییر نام داد. ناو جنگی « یواس اس جان اف. کندی » در 30 آوریل 1964 به یاد او شروع به کار کرد. دانشگاه جان اف. کندی در 1965 در پلزنت هیل، کالیفرنیا تأسیس شد. خانه او در بروکلاین، ماساچوست جلوه ای تاریخی و ملی به شمار می رود.

کیپ کاناورال در 1963 به کیپ کندی تغییر نام داد اما بعدها و در 1973 دوباره به نام اصلی اش برگشت. همچنین صدها مدرسه در سراسر دنیا به افتخار کندی نامگذاری شده اند. «انجمن اخوت فی کاپا تتا» در انستیتو پلی تکنیک ووستر به کندی مقام «برادر» را اعطا کرد. در ایران یک میدان در ابتدای بزرگراه شهید چمران (پارک وی سابق) پس از ساخت به یادبود وی «میدان کندی» نام گذاری گردید که پس از انقلاب 1357 ایران به «میدان توحید» تغییر نام داده شد.

چاپ تمبر کندی در سال1964

سکه 50 سنتی با نیم رخ کندی

کندی پس از مرگ و در 1963 مدال رئیس جمهوری آزادی را دریافت کرد و چهره او هنوز بر سکه نیم دلاری در آمریکا ضرب می شود.

انتقادات

با وجود این که می توان کندی را از محبوب ترین رئیس جمهورهای تاریخ آمریکا خواند بسیاری از منتقدان بر این باورند که او لیاقت این محبوبیت را ندارد. آنان ادعا می کنند که او جوان و کاریزماتیک بود ولی فرصتی برای دستاوردهای بسیار در زمان ریاست جمهوری خود نیافت. با قبول این دلیل باید گفت که محبوبیت او بیشتر به این دلیل بود که بسیاری از برنامه هایی که نهایتاً بسیار به نفع مردم آمریکا شدند در زمان او آغاز گشتند. برخلاف اکثر رئیس جمهوران آمریکا دوران ریاست جمهوری او تقریباً از جنجال ها و رسوایی های مختلف به دور بود. اعلامیه حقوق مدنی که او در ژوئن 1963 به کنگره داد بعدها توسط برادرش رابرت اف. کندی تا حدودی به کار بسته شد و در زمان لیندون ب. جانسون در 1964 کاملاً عملی شد.

زندگی خصوصی کندی نیز مورد انتقادات و گفتگوهای بسیاری است. مشکلات جدی سلامتی او که از عموم مردم پنهان می ماند (برای مثال بیماری آدیسون او)، داروهای بسیاری که مصرف می کرد، سابقه طول و درازش در روابط عشقی پس از ازدواج همچون شایعاتی درباره ارتباط با مریلین مونرو (ستاره سینمای آن دوره) و ارتباطات غیرمستقیم با بعضی جنایت کاران از مسائلی است که منتقدان در مورد آن ها نوشته اند. کتاب «طرف سیاه کاملاوت» (1998) از سیمور هرش اثری کاملاً انتقادی به زندگی خصوصی کندی است. «

یکی از معروف ترین منتقدان کندی نوآم چامسکی است. کتاب او « تفکری دوباره به کاملاوت: جی اف کی، جنگ ویتنام و فرهنگ سیاسی آمریکا » (1993) تصویری جدید و کاملاً متضاد با تصویر عمومی دوران کندی می دهد. این کتاب بیشتر سیاست های کندی را نقد می کند و از زوایای تازه ای به نقد کندی می پردازد. به طور مشخص، چامسکی و بسیاری دیگر افزایش حضور نظامی آمریکا در ویتنام تحت تأثیر کندی را از کارهای منفی او می دانند.

منبع : سایت ویکی پدیا

https://fa.wikipedia.org/wiki/جان_اف._کندی