حقوق مردم

*خریت دائمی 🦓🦓🦓🦓 طرفداران پهلوی 😂 با عرض پوزش از خران
این قوم ابله، از حداقل عقل، بی بهره هستند 😳*
همچنان محکم می گویند: مردم برای ساندیس می آیند
خیلی خری 🦓🦓🦓🦓🦓🦓

و این تاریخ شونه ...

*از نوار بودن الله اکبر مردم در سال 1357 ، تا هوش مصنوعی بودن جمعیت 22 بهمن 1404 و تا مسائلی مانند اینکه مردم برای ساندیس به راهپیمائی می آیند یا چون حقوق بگیر رژیم هستند به تظاهرات می آیند {مگر در زمان شاه معلمان و کارمندان حقوق بگیر نبودند که علیه شاه ، در تظاهرات شرکت می کردند}*

پذیرش برخی سخنان ، مسئله ساده ای نیست، باید خیلی عقل عقب افتاده ای باشد

انصافا انسان های طرفدار شاهنشاهی، سطح شعور و عقلشان همین قدر است

آن ها از همان ابتدا، و در سال 1357، به عوض آن که بگویند «مردم شاره را نمی خواهند» به توجیهات سطح پایین پرداختند

امروز هم با همان عقل و هوش ، سخن می گویند

*ازهاری بیچاره، ای خر چار ستاره {او ارتشبد بود و بر روی دوش خود تاج + 4 ستاره داشت} ، بازم بگو نواره*

شاه با انتصاب ازهاری به نخست‌وزیری (15 آبان 1357) تصمیم به مشت آهنین سنگین تر از حکومت شریف امامی داشت
*تفاوت قابل توجه حکومت نظامی در آذر 1357 نسبت به ماههای قبل از آن اعتراض سیاسی مردم بر فراز پشت‌بام خانه‌ها و تلاقی دهم این ماه با اولین شبِ محرم و ایام عزای امام حسین (ع) بود.*
دهم آذر 1357 که با بیست و ششمین روز نخست‌وزیری ارتشبد ازهاری همزمان بود، شب اول محرم سال 1398 قمری هم بود. این شب با بانگ شبانه «الله‌اکبر و لااله‌الاالله» بر پشت‌بام خانه‌ها آغاز شد
*مردم در آن شبها به خاطر حکومت نظامی و منع رفت و آمد به خیابان ها نمی آمدند، و بر روی بام خانه هایشان شعار الله اکبر، خمینی رهبر ، مرگ بر شاه و..... سر می دادند. *

*نام غلامرضا ازهاری با یک شعار طنز آلود آمیخته شده است. *
او که در واپسین روزهای عمر سلطنت محمدرضا پهلوی به نخست وزیری منصوب شد در یک سخنرانی در مجلس شورای ملی گفت😳😂 : *صداهایی که در شب از بام خانه ها به گوش میرسد از ضبط صوت پخش می شود و صدای آدم های واقعی نیست. 😂*

بعد از شنیدن حرف های او که از رادیو و تلویزیون پخش شد مردم در کوچه و خیابان فریاد میزدند:
*ازهاری بیچاره، ای خر 🦓 چار ستاره، بازم بگو نواره؛ نوار که پا نداره، سر و صدا نداره، چشمهای تو خماره😂*

​
*متن کامل را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

جمعه / 10 آذر 1402 / 06:00

دسته بندی: سیاست داخلی

کد خبر: 1402090805369

خبرنگار : 90089

/دروازه تاریخ/

حکومت نظامی و شعارهای سیاسی روی پشت بام ها

بن بست سیاسی و اجتماعی در تابستان 1357، پهلویِ پسر را مجبور کرد 4 بار نخست وزیرانش را تغییر دهد اما هر چه کرد نتوانست جلوی سقوط سلطنتش را بگیرد یا به تاخیر بیندازد یا حتی کُند کُنَد. ابتکار شورای تأمین استان اصفهان برای حکومت نظامی و اقدامات جنایتکارانه سرلشکر رضا ناجی فرمانده مرکز توپخانه اصفهان که همزمان فرماندار نظامی شهر شد، نتوانست دردی را دوا کند، مردم اعتراضات سیاسی را از کف خیابان ها و تیررس مسلسل ها و خودروهای ارتش و شهربانی به پشت بام های امن خانه های شان بردند.

به گزارش ایسنا، امروز دهم آذر چهل و پنجمین سالروز اعتراض سیاسی مردم تهران بر فراز پشت بام خانه ها در سال 1357 است.

آتش اعتراضات و راهپیمایی های خیابانی مردم در بهار و تابستان 1357 شدت گرفت. اصفهان به عنوان اولین شهر، ابتکار جدیدی را به اجرا گذاشت. شورای تامین استان در مرداد 1357 چاره کار را در کنترل مخالفان حکومت از طریق برقراری حکومت نظامی و منع تردد شهروندان در ساعاتی از شبانه روز دید.

قرعه این خصومت سیاسی به نام جمشید آموزگار خورد. همان نخست وزیری که با شعار فضای باز سیاسی، صرفه جویی و مهار بحران های اقتصادی از مجلس رای اعتماد گرفت.

اما کشور در همین دوره به گرداب بحران های سیاسی - اجتماعیِ بیشتر و پیچیده تر افتاد، بحرانی هایی نظیر تخلفات گسترده انتخاباتی در برگزاری بیست و سومین دوره انتخابات مجلس شورای ملی، آتش سوزی سینما رکس آبادان، افزایش راهپیمایی ها و اعتراضات عمومی مردم در قم، ورامین، اصفهان، تبریز و تهران و واکنش شدید مردم و روحانیون به چاپ مقاله توهین آمیز «ایران و استعمار سرخ و سیاه».

شعار سیاسی روی پشت بام ها

تنها رضایتی که محمدرضا شاه از تغییر پی درپی نخست وزیرانش داشت، رضایت از سیاست رعب و وحشت ناشی از حکومت نظامی و برخورد خشونت بار و خونین با مردم در کوچه و خیابان بود. با غریبه تر شدن پهلوی ِ پسر با مردم، سیاست حکومت نظامی برد بیشتری برایش پیدا کرد به همین دلیل در دو دولت بعدی یعنی دولت جعفر شریف امامی و ارتشبد غلامرضا ازهاری با شدت و تعداد دفعات بیشتری به اجرا درآورد.

یک روز بعد از انتصاب ازهاری به نخست وزیری (15 آبان 1357) خبرنگار تلویزیون «سی بی اس» آمریکا در نوفل لوشاتو سراغ امام رفت و در گفت وگو با ایشان درباره دولت نظامی پرسید و امام هم جواب دادند: «تغییر دولت ها تاثیری در نهضت عمومی مردم ایران ندارد. دولت ها، چه دولت نظامی باشند و چه دولت های دیگر، نمی توانند مسائل را حل کنند؛ یعنی قیامی که از مردم صادر شده، این قیام را بشکنند.

حرف های شاه هم حرف هایی است که دیگر ملت از او نمی پذیرند. این مطالبی که حالا گفته و تعهدی که داده است، آغاز سلطنتش هم این تعهد را داد و قسم خورد؛ تعهد را داد و خلاف کرد. اکنون دیگر این تعهدات اثری ندارد. ایشان بدون اینکه خودشان را خیلی زحمت دهند، باید بروند تا ملت خودش تکلیف کشور را تعیین کند.»

خبرنگار خبرگزاری آسوشیتدپرس هم در مصاحبه با امام از ایشان درباره دولت نظامی ازهاری پرسید و امام خمینی در جواب گفتند: «توطئه جدید شاه یعنی انتصاب دولت نظامی برای کشتار بیشتر و تسلیم مردم ایران است، که نه تنها راه برای شاه نیست، بلکه هم شاه و هم حامیان وی را در بن بست بدتری قرار می دهد.»

خبرنگار ای پی در سوالی دیگر از امام پرسید «آیا انتصاب این دولت، سقوط و سرنگونی رژیم فعلی را آسان تر و یا مشکل تر می کند» و امام پاسخ دادند: «آنچه مسلم است سرنگونی رژیم را قطعی تر می کند.»

خبرنگار شبکه دو رادیو و تلویزیون آلمان هم همان روز به دیدار امام رفت. ایشان در مصاحبه با این خبرنگار هم خاطرنشان کردند: «با این حکومت نظامی، مردم همان رفتار را می کنند که با حکومت های دیگر کردند و این دست و پا کردن ها در ایران، دیگر هیچ رنگی ندارد و فایده ای برای شاه ندارد. شاه باید برود و چاره ای جز این نیست.»

محرم 1357

تفاوت قابل توجه حکومت نظامی در آذر 1357 نسبت به ماههای قبل از آن اعتراض سیاسی مردم تهران بر فراز پشت بام خانه ها و تلاقی دهم این ماه با اولین شبِ محرم و ایام عزای امام حسین (ع) بود.

دهم آذر 1357 که با بیست و ششمین روز نخست وزیری ارتشبد ازهاری همزمان بود، شب اول محرم سال 1398 قمری هم بود. این شب با بانگ شبانه «الله اکبر و لااله الاالله» بر پشت بام خانه ها آغاز شد.

مراسم عزای سیدالشهداء توسط واعظان و روحانیون به صحنه ای برای افشای جنایت های رژیم تبدیل شد.

فردای این شب - یازدهم آذر 1357 - مردم تهران و سایر شهرها به خیابان ها آمدند و در نقاط مختلف شهرها راهپیمایی و تظاهرات کردند که بیشتر اجتماعات مردم با دخالت سربازان ارتش شاهنشاهی به خشونت کشیده شد و تعدادی از شهروندان تهرانی به شهادت رسیده و حداقل 100 نفر دستگیر شدند.

بزرگترین تظاهرات، اجتماع 10 هزار نفری مردم و به تن کردن کفن توسط تعداد زیادی از آنان و راهپیمایی در حد فاصل چهارراه سرچشمه تا میدان ژاله بود که البته بالاترین میزان تلفات مردم در محدوده چهارراه سرچشمه رقم خورد.

شدت خشونت و جنایت رژیم در روز اول محرم 1357 به حدی بود که امام خمینی با انتشار اعلامیه ای به آن واکنش نشان داد.

ایشان در این اعلامیه ضمن اعلام همدردی با مردم، آنان را به ادامه مبارزه فراخواندند، تاکید کردند: «بار دیگر دست جنایتکار شاه از آستین خیانتکار دولت یاغی نظامی بیرون آمد، و ملت ایران را در آستانه ماه محرم، ماه مقابله اسلام و حق و عدالت با جنود شیطان و طاغوت، به خاک و خون کشید.

... اخبار طاقت فرسای سراسر ایران عزیز تا این ساعت که یک روز از محرم نگذشته است، روح و جان اینجانب را معذّب نمود. اخبار این شب و روز، مُعرّف ابعاد جنایت های شاه و دولت یاغی است، و نیز نشان دهنده شجاعت و شهامت بی مانند ملت غیور است.»

امام در این پیام از سربازان ارتش شاه خواستند «با فرار از پادگان ها به صفوف مردم بپیوندند.» ایشان از کارکنان دولت هم خواستند: «دست به اعتصاب عمومی بزنند.»

دولت نظامی

ازهاری در دوره 55 روزه مسوولیتش با بستن روزنامه ها و اشغال رادیو تلویزیون ملی، دستور بازداشت خبرنگاران را صادر کرد.

بیشترین شهرت ازهاری در این دوره، سخنان خنده داری بود که در واکنش به اعتراضات و شعارهای سیاسی مردم بر روی پشت بام خانه های شان بیان کرد.

وقتی مردم تهران و سایر شهرها به دلیل حکومت نظامی نتوانستند کف خیابان ها و کوچه ها علیه شاه شعار بدهند، هر شب به پشت بام خانه های شان رفتند و شعار «الله اکبر، مرگ بر شاه و زنده باد خمینی» سر دادند اما او با انکار این رفتار مردم، شعارهای شبانه آنان را «صدای نوار ضبط شده» می خواند.

ابراهیم یزدی بازپرس دادگاه انقلاب در مقطع زمانی محاکمه مقامات و ژنرال های ارتش شاهنشاهی در نخستین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی در خاطره از این رفتار ازهاری نوشت: «پس از آنکه تلاش های شاه و دولت های خارجی ذیربط در تشکیل یک دولت ائتلافی ملی در چارچوب حفظ شاه و سلطنت، حتی با قبول تز «شاه سلطنت کند، نه حکومت» شکست خورد، ازهاری در 15 آذر 1357 در مجلس سنا اظهار داشت که سر و صدای شب های تهران واقعی نیست بلکه صدای نوار است، مردم این سخنان را دست گرفتند و شعارهای شان علیه او گفتند: «ازهاری بی چاره بازم بگو نواره، نوار که پا نداره.»

واکنش امام

آیت الله سید روح الله موسوی خمینی رهبر نهضت اسلامی در شب اول محرم سال 1398 قمری با خبرنگار تلویزیون سراسری پی بی اِس آمریکا مصاحبه کرد و به تشریح ابعاد و چگونگی مبارزه مردم ایران با شاه و رابطه ایران جدید با آمریکا پرداخت.

مشروح این مصاحبه را در ادامه بخوانید.

سؤال: [حضرت آیت الله شما در بیانیه خودتان به مردم ایران خطاب کرده اید که از اول محرم که از فردا آغاز می شود، با هر وسیله ممکن برای سرنگونی رژیم اقدام کنند. منظور شما از «با هر وسیله ممکن» چیست؟ ]

جواب: اعتصابات و تظاهرات است. نطقها و بیانهاست که باید از منبر منتشر شود... د. ماه محرم ماهی است که در آن ماه، مردم برای شنیدن مطالب حق آماده اند. و الان مطلب حق ما، آزادی و استقلال است. من امر کردم که در ماه محرم راجع به این مسائل صحبت کنند و مجالس داشته باشند و اگر چنانچه منع کردند، آنها به خیابانها و کوچه ها بریزند و با هر وسیله ای که در اختیار دارند مطالب خودشان را بازگو کنند.

[اوامر شما چگونه به دست میلیونها نفر طرفداران شما در ایران می رسد؟ ]

مردم طرفدار من هستند و مسائلی که من طرح می کنم مسائلی است مردمی که مربوط به مسائل خودشان است و همه خودشان را موظف می دانند که مطالب ما را به همه جا برسانند.

[مطالب شما چگونه به دست مردم می رسد؟ آیا یک سلسله مراتبی در فرماندهی وجود دارد که آنها معتقد و مطمئن باشند که این مطالب، بیانات خود حضرتعالی است؟ ]

مردم مورد اطمینانی هستند که با ما ارتباط دارند و ما به آنها اطمینان داریم و پیامهای ما به وسیله آنها می رسد.

[اگر چنانچه این روشهای مسالمت آمیز و مبارزات سیاسی کنونی به نتیجه ای نرسید، آیا شما دستور می دهید که طرفداران تان بجنگند؟ واقعا اسلحه بردارند و بجنگند؟ ]

ما حتی الامکان میل داریم که با مسالمت تمام بشود، و با همین ترتیبی که الان ملت ایران مشغول هستند که آن اعتصابات و تظاهرات است کار تمام شود و ماه محرم هم زیادتر خواهد شد ولی چنانچه به نتیجه ای نرسید، ممکن است که تجدید نظر بکنیم.

[حتی اگر این به معنای آن باشد که طرفداران خودتان را جلوی گلوله های شاه بفرستید؟ ]

البته طرفدارهای ما نمی خواهند جلوی گلوله ها بروند. آنها می خواهند حق خودشان را استیفا کنند و برای احقاق حق، این امری است ضروری، و تازه مسالمت هم می کنند. لکن این شاه است که به کشتن آنها امر می کند.

[اگر دولت مورد نظر شما بر سر کار آید، چه تغییراتی در روابط دولت شما با آمریکا به وجود خواهد آمد؟ ]

ما نمی خواهیم که به آمریکا ظلم کنیم و نمی خواهیم که زیر بار ظلم آمریکا برویم. آنها کارهایی که کردند و ظلم به ما بوده است، ما آنها را تحمل نخواهیم کرد. اما روابط دوستانه با همه ملتها داریم و دولتها هم اگر به طور احترام با ما رفتار کنند، ما هم احترام متقابل را رعایت می کنیم.

[آمریکا یی ها چه بلاهایی بر سر شما آورده اند که شما به آنها اعتراض می کنید؟ ]

دولتهای آمریکا بزرگترین جنایتی که به ما کردند این است که این دودمان پهلوی را به ما تحمیل کردند و مخازن ما را با دست آن برده اند و در عوض چیزی که به درد ملت بخورد ندادند و ارتش ما را در تحت حمایت خودشان قرار دادند که بر ضد ملت ما قیام کند ...

در ایران، پایگاههایی درست کردند که مخالف با استقلال ما بوده است. و ما با وجود حکومت این شاه هیچ زندگی صحیح نمی توانیم بکنیم. آمریکا ست که پشتیبانی از شاه می کند. و الان هم رئیس جمهوری آمریکا پشتیبانی خودش را اعلام می کند و کرده است. یک ملتی که برای احقاق حق خودش، برای آزادی، برای استقلال قیام کرده است، رئیس جمهوری آمریکا تعبیر می کند که اینها مردم پست و رذلی هستند. این منطق آقای کارتر است و ما از ملت آمریکا می خواهیم به این آقای کارتر بگویند که، ملتی که مظلوم است، ملتی که در تحت فشار است، ملتی که آزادی و همه آزادیها از او سلب شده است، ملتی که استقلال ندارد، ملتی که کشته می دهد، ملتی که ظالمین بر او غلبه کرده اند ...

اینها الان می خواهند احقاق حق خودشان را بکنند. فریاد می زنند که ما آزادی می خواهیم، ما استقلال می خواهیم. آیا چنین چیزی پستی و رذلی است که کارتر تعبیر می کند؟ ما از ملت آمریکا می خواهیم و امیدواریم که از رؤسای خودشان مؤاخذه کنند. ما میل نداریم که در میان ملتهای مسلمان، ملت آمریکا به صورتی درآید که از نظر آنها بیفتد و ملت آمریکا را یک ملت ظالمی بدانند. ما در صورتی که ملت آمریکا با ما همراهی کنند از ایشان تشکر هم خواهیم کرد.

[قراردادهایی نظامی به مبلغ 22 میلیارد دلار بین ایران و آمریکا وجود دارد. اگر چنانچه دولت شما بر سر کار آید، شما با این قراردادها چه خواهید کرد؟ ]

این قراردادها برخلاف مصالح مملکت ما بوده است. یکی از جنایاتی که شاه به ما کرده، این است که اینطور قراردادهایی که برخلاف مصلحت ملت ما و مملکت ما بوده، کرده است و ما برای کلیه قراردادهایی که برخلاف مصلحت ملت ما باشد، ارزشی قائل نیستیم. بله، اگر قراردادهایی باشد که انصاف در آن رعایت شده باشد و برای ما فایده هم داشته باشد، آن قراردادها را تصحیح می کنیم.

[چه قراردادهایی مفید هستند و چه قراردادهایی مفید نیستند؟ ]

این مسئله ای نیست که من حالا بتوانم بگویم که چه قراردادهایی مفید است. آنچه که می دانیم این است که آن قراردادهایی که کرده اند و نفت ما را گرفته و در ازای آن اسلحه هایی که به هیچ وجه به درد ما نمی خورد داده اند، این قراردادهای مضری برای مملکت ماست. قراردادهای مفید این است که قراردادی بکنند که چیزهای مفید برای ایران را بدهند، چیزهایی که برای زراعت و صنعت ایران مفید است بدهند. اما چیزهایی که اصلاً برای ایران فایده ای ندارد، قراردادهای غیرمفید هستند.

[حضرتعالی راجع به پایگاههای نظامی صحبت کردید. آیا شما در صورت قدرت یافتن، خواهید خواست که این پایگاهها را ببندند و جمع کنند؟ ]

پایگاهها برخلاف مصلحت ما است. البته بعدها، کارشناسها باید در این امر نظر بدهند.

[آیا اخیرا از طرف آمریکا یی ها یا مقامات رسمی آمریکا هیچ گونه تماس هایی با شما گرفته شده است؟ ]

خیر.

[آیا دولت آمریکا کوشش می کند شما را نادیده بگیرد؟ ]

نمی دانم.

[به ما این جور گزارش داده اند که شما آن کسی را که بعدا بایستی از طرف شما برای ریاست دولت ایران کاندیدا شود، از حالا انتخاب کرده اید. آیا چنین است؟ ]

در نظر داریم که انتخاب کنیم.

[چند نفر هستند یا یک نفر؟ ]

چند نفر.

[آیا شما می گویید که دولت مورد نظر شما، از طریق خون ریزی های عظیمی به خصوص در ماه آینده، روی کار آید؟ ]

خیر، ابدا ما خونریزی را میل نداریم. ما می خواهیم مطلب با مسالمت تمام بشود. »

منابع:

صحیفه امام، جلد 4، صص 337-340

صحیفه امام، جلد 5، صص 146 – 150

عاقلی، باقر؛ شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، پیشین، ص 88

مرکز بررسی اسناد تاریخی، انقلاب اسلامی به روایت اسناد ساواک، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی، 1383، چاپ اول، ص 74

انتهای پیام

منبع : خبرگزاری ایسنا

https://www.isna.ir/news/1402090805369/