حقوق مردم

در غرب ، بر سر هر موضوعی، اختلافات فراوان است
*اما برخی تصور میکنند که غربی ها همه کارهایشان با حساب و کتاب دقیق است که تا صد سال بعد را محاسبه می کنند 😂 *
در واقعیت ، اینگونه نیست ، آن ها هم تصمیمات احساسی می گیرند و بسیاری از مواقع ، شکست می خورند، اما بدلیل ثروت غارت کرده از دیگران، معمولا دیده نمی شود
برگزیت (به انگلیسی: British" and "exit"> Brexit") به معنی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپادر پی یک همه‌پرسی در سال 2016 برای خروج از اتحادیه اروپا، دولت بریتانیا اعلام کرد در 29 مارس 2017 رویه رسمی برای خروج را آغاز خواهد کرد. در نهایت بریتانیا روز جمعه 31 ژانویه سال 2020 میلادی ساعت 11 شب به وقت محلی از اتحادیه اروپا جدا شد.
اما اینک همگان از برگزیت، ناراضی هستند

گاردین دوشنبه 8 دسامبر 2025 برابر با 17 آذر 1404 ساعت 08:00 به وقت گرینویچ : *بریتانیا درگیر یک برگزیت شکست‌خورده است که نه شهروندان و نه رهبران آن را نمی‌خواهند. در اینجا سه راه برای اصلاح آن آورده شده است.*

Britain is stuck with a failed Brexit that neither citizens nor leaders want. Here are three ways to fix that

در حالی که کسانی که از وضع موجود دفاع می‌کنند و کسانی که می‌گویند «به سادگی دوباره به اتحادیه اروپا بپیوندید» هر دو اشتباه می‌کنند، حال و هوای جدید و فرصتی آشکار وجود دارد.

While those who defend the status quo and those who say ‘simply rejoin’ the EU are both wrong, there is a new mood and a clear opportunity

درست دانستن اینکه برگزیت ایده بدی بود، جایگزین دانستن اینکه در مرحله بعد چه باید کرد، نمی‌شود. شانس ما برای نجات چیزی از آشفتگی‌ای که ایجاد کرده است، توسط کسانی که امید واهی می‌فروشند، تضعیف می‌شود - یا اینکه برگزیت می‌تواند مؤثر باشد، یا اینکه به راحتی می‌توان آن را لغو کرد. *برای 16000 کسب‌وکاری که اکنون به دلیل کاغذبازی از تجارت با اروپا دست کشیده‌اند ، چشم‌اندازها همچنان تاریک است، مگر اینکه دولت از ارائه یک چسب زخم دست بردارد و جراحی بزرگی را بر آینده ما با اروپا آغاز کند.*

Being right that Brexit was a bad idea is no substitute for knowing what to do next. Our chance of salvaging something from the mess it created is being undermined by those selling false hope – either that Brexit can work, or that it can be easily undone. For the 16,000 businesses that have now given up trading with Europe because of paperwork, prospects remain bleak unless the government stops offering a sticking plaster and starts major surgery on our future with Europe.

طرفداران اروپا را به خاطر اینکه فکر می‌کنند اکنون زمان مناسبی برای پیشرفت است، ببخشید. حزب کارگر در بیان خواسته‌هایش از تنظیم مجدد اتحادیه اروپا کند بوده و در اذعان به بده‌بستان‌های اجتناب‌ناپذیر مورد نیاز، کندتر عمل کرده است. تا تابستان، وزرا قول می‌دادند که « برگزیت را عملی کنند » و بی‌وقفه «خطوط قرمز» را تکرار می‌کردند. *با این حال، در هفته‌های اخیر، یک مطالعه بزرگ نشان داده است که خروج از اتحادیه اروپا برای بریتانیا 6 تا 8 درصد از تولید ناخالص داخلی سرانه هزینه داشته است . اکنون صدراعظم آسیب برگزیت را «شدید و طولانی‌مدت» می‌نامد. نخست‌وزیر « وعده‌های بی‌مقدمه » کمپین خروج را محکوم می‌کند. هرچند با تأخیر، ممکن است دریچه‌ای از فرصت برای تغییر مسیر در حال باز شدن باشد.*

Forgive pro-Europeans for thinking the momentum is now with us. Labour has been slow to say what it wants from the EU reset, and slower still to acknowledge the inevitable tradeoffs required. Until the summer, ministers promised to “make Brexit work” and endlessly repeated “red lines”. Yet in recent weeks, a major study has found that leaving the EU cost the UK 6-8% of GDP per capita; now the chancellor calls the damage of Brexit “severe and long lasting”; the prime minister condemns the “wild promises” of the Leave campaign. Belatedly, a window of opportunity to change course may be opening.

*ترجمه کامل مطلب را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

نظربرگزیت
بریتانیا درگیر یک برگزیت شکست‌خورده است که نه شهروندان و نه رهبران آن را نمی‌خواهند. در اینجا سه راه برای اصلاح آن آورده شده است.
استلا کریسی

Stella Creasy

در حالی که کسانی که از وضع موجود دفاع می‌کنند و کسانی که می‌گویند «به سادگی دوباره به اتحادیه اروپا بپیوندید» هر دو اشتباه می‌کنند، حال و هوای جدید و فرصتی آشکار وجود دارد.
دوشنبه 8 دسامبر 2025 برابر با 17 آذر 1404 ساعت 08:00 به وقت گرینویچ

ایست بازرسی مرزی بریتانیا در ترمینال یوروتونل. عکس: گری ای پرکین/آلامی

درست دانستن اینکه برگزیت ایده بدی بود، جایگزین دانستن اینکه در مرحله بعد چه باید کرد، نمی‌شود. شانس ما برای نجات چیزی از آشفتگی‌ای که ایجاد کرده است، توسط کسانی که امید واهی می‌فروشند، تضعیف می‌شود - یا اینکه برگزیت می‌تواند مؤثر باشد، یا اینکه به راحتی می‌توان آن را لغو کرد. برای 16000 کسب‌وکاری که اکنون به دلیل کاغذبازی از تجارت با اروپا دست کشیده‌اند ، چشم‌اندازها همچنان تاریک است، مگر اینکه دولت از ارائه یک چسب زخم دست بردارد و جراحی بزرگی را بر آینده ما با اروپا آغاز کند.
طرفداران اروپا را به خاطر اینکه فکر می‌کنند اکنون زمان مناسبی برای پیشرفت است، ببخشید. حزب کارگر در بیان خواسته‌هایش از تنظیم مجدد اتحادیه اروپا کند بوده و در اذعان به بده‌بستان‌های اجتناب‌ناپذیر مورد نیاز، کندتر عمل کرده است. تا تابستان، وزرا قول می‌دادند که « برگزیت را عملی کنند » و بی‌وقفه «خطوط قرمز» را تکرار می‌کردند. با این حال، در هفته‌های اخیر، یک مطالعه بزرگ نشان داده است که خروج از اتحادیه اروپا برای بریتانیا 6 تا 8 درصد از تولید ناخالص داخلی سرانه هزینه داشته است . اکنون صدراعظم آسیب برگزیت را «شدید و طولانی‌مدت» می‌نامد. نخست‌وزیر « وعده‌های بی‌مقدمه » کمپین خروج را محکوم می‌کند. هرچند با تأخیر، ممکن است دریچه‌ای از فرصت برای تغییر مسیر در حال باز شدن باشد.
تاریخ نشان می‌دهد که صرفاً گفتن اینکه ما چیزی از اروپا می‌خواهیم، آن را محقق نمی‌کند. بریتانیا می‌تواند بدترین دشمن خودش باشد - طوری رفتار می‌کند که انگار چالش در تصمیم‌گیری ما برای اهدافمان است و بخش آسان، موافقت اروپا است. برای 27 کشور دیگری که بخشی از این رابطه هستند، اعتماد بریتانیا به اینکه چه کسی دستور کار را تعیین می‌کند - چه از طرفداران و چه از مخالفان برگزیت - گیج‌کننده است.
هر کسی که طرفدار اروپا است باید در برابر صحبت از بازگشت به اتحادیه اروپا مقاومت کند - نه به این دلیل که برگزیت ایده خوبی بود، بلکه به این دلیل که بازگشت به اتحادیه اروپا در حال حاضر غیرممکن است. با توجه به مشکلات پس از رأی‌گیری سال 2016، درخواست از اتحادیه اروپا برای برگزاری همه‌پرسی دیگر مانند این است که از همسایه خود بخواهید به این اعتماد کند که مهمانی بعدی خانه شما منجر به درخواست‌های بیمه بیشتر نخواهد شد. حتی اگر اتحادیه اروپا با فرآیند بازگشت به اتحادیه اروپا موافقت کند، تصمیم‌گیری در مورد شرایط آن چندین سال طول خواهد کشید. هرگونه پیشرفت دیگری در نحوه تجارت ما به تعویق خواهد افتاد. برای مشاغلی که به شدت به دنبال استراحت هستند، پیگیری بازگشت به اتحادیه اروپا در حال حاضر، آنها را به یک دهه دیگر مبارزه با انبوهی از کاغذبازی محکوم می‌کند، بدون اینکه تضمینی برای دستیابی به توافق بهتر وجود داشته باشد.
کسانی که ادعا می‌کنند ما می‌توانیم «به سادگی» به اتحادیه گمرکی یا بازار واحد برگردیم، در درک حال و هوای همسایگانمان کمی بهتر نیستند. نمی‌توان انکار کرد که هر دو مورد، موانع نظارتی را که باعث کاهش یک پنجمی صادرات کالاهای ما به اتحادیه اروپا شده است، کاهش می‌دهند . اما اتحادیه گمرکی گزینه‌ای است که نه تنها معایب شناخته‌شده‌ای مانند کنار گذاشتن معاملات تجاری مستقل دارد، بلکه نتایجی را که نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم، مانند قیمت درخواستی جدید اتحادیه اروپا برای مسائل ارزی و جابجایی مردم، نیز دارد. پیوستن مجدد به بازار واحد به معنای مقابله با گروه ضد آزادی جابجایی است و با توجه به واگرایی بریتانیا از اتحادیه اروپا از زمان برگزیت، پیچیده‌تر از آن چیزی خواهد بود که بسیاری حاضر به پذیرش آن هستند.
هیچ یک از این‌ها دلیلی برای هدف‌گذاری نکردن نیست. آن توافقهای تجاری مستقل در برابر اثرات خروج از بازار واحد، کم‌اهمیت جلوه می‌کنند: پیش‌بینی می‌شود توافق اخیر با هند تنها 0.13 درصد در سال به تولید ناخالص داخلی اضافه کند . اروپا می‌تواند انعطاف‌پذیرتر از آن چیزی باشد که اغلب ادعا می‌شود - سوئیس بخشی از اتحادیه گمرکی نیست اما با موانع بسیار کمتری روبرو است. اما هیچ گزینه‌ای بدون هزینه نیست و بریتانیا باید صریحاً توضیح دهد که چرا ارزشش را دارد. یک اتحادیه گمرکی به تنهایی نباید به هدف ما تبدیل شود، صرفاً به این دلیل که از نظر سیاسی کم‌دردسرترین گزینه تلقی می‌شود.
اروپا کاملاً قادر است که بازی‌ها را بر سودها ترجیح دهد. مذاکرات در مورد مشارکت بریتانیا در صندوق 150 میلیارد یورویی اقدام امنیتی برای اروپا (Safe) اتحادیه اروپا زمانی متوقف شد که کمیسیون خواستار هزینه ورودی گزافی شد تا نشان دهد برگزیت فایده‌ای ندارد. تلاش‌های مشابه برای تحت فشار قرار دادن بریتانیا را می‌توان در شرایط پیشنهادی برای معاملات وعده داده شده در مورد غذا و حیوانات - توافقنامه بهداشتی و گیاهی (SPS) و تجارت انتشار گازهای گلخانه‌ای - مشاهده کرد . هرگونه درخواست عجولانه‌ای که به نظر برسد بریتانیا فکر می‌کند شایسته رفتار ویژه است، احتمالاً رد خواهد شد.
1. تأثیر را اندازه‌گیری کنید
پس حزب کارگر چگونه می‌تواند این حلقه را به هم متصل کند؟ اول، دولت باید یک تحلیل تأثیر برگزیت را به ریاست کارشناسان خارجی، مشابه بررسی دفاع استراتژیک ، سفارش دهد . دولت‌های قبلی به این خیال‌پردازی پایبند بودند که برگزیت می‌تواند مؤثر باشد؛ این دولت مدت زیادی از گفتن اینکه چنین نیست، خجالت کشید. در بودجه، دفتر مسئولیت بودجه (OBR) از ارائه شواهد بیشتر در مورد اثرات اقتصادی برگزیت خودداری کرد. این بدان معناست که، به طرز شگفت‌آوری، ما هنوز هیچ آمار بی‌رقیبی در مورد بزرگترین عامل مؤثر بر رشد نداریم.
یک تحلیل تأثیر، آن بحث و کسانی را که هنوز از مزایای برگزیت دم می‌زنند، کنار می‌گذارد . همچنین می‌تواند داده‌هایی را برای قضاوت در مورد تمام گزینه‌های آینده، از توافق موجود گرفته تا توافقهای خاص هر بخش در مورد دسترسی به بازار - بله، عضویت در اتحادیه گمرکی و بازار واحد - فراهم کند.
2. همه چیز را روی میز بگذارید
دوم، دولت باید با رویکردی شفاف به مذاکرات سال آینده با اروپا بپردازد و اعلام کند که به دنبال توافقی است که «بیشتر در برابر بیشتر» را ارائه دهد، و همه چیز را برای بحث آماده کند - نه فقط به این دلیل که ما تجارت بهتری می‌خواهیم، بلکه به این دلیل که در جهانی که توسط دونالد ترامپ، ولادیمیر پوتین و شی جین پینگ شکل گرفته است، بریتانیا و اروپا بیش از هر زمان دیگری به یکدیگر نیاز دارند. آشفتگی ژئوپلیتیکی و ظهور پوپولیست‌های راست افراطی به این معنی است که اگر قرار است نتیجه ارزشش را داشته باشد، هر چیزی که برای هر طرف مهم است باید روی میز باشد.
به جای وسواس در مورد محدودیت تعداد جوانان برای تردد ، باید طرحی را بر اساس هدف سفر و کنترل تمام ترددها در مرزهایمان در اولویت قرار دهیم. کمک‌های مالی به بودجه اتحادیه اروپا اگر برای بریتانیا سود خالص به همراه داشته باشد، نباید تابو باشد. هماهنگی نظارتی همان چیزی است که کسب‌وکارهای بریتانیاییِ درگیر در زنجیره‌های تأمین جهانی ترجیح می‌دهند. خطوط قرمز را فراموش کنید - استراتژی امنیت ملی ضد اروپایی دولت ترامپ و تهدید آن به خروج از ناتو ، باید به معنای هشدار قرمز باشد.
3. به پارلمان اعتماد کنید
سوم، پارلمان باید وارد بحث شود. آینده ما با اروپا هنوز به طور رسمی تحت این دولت مورد بحث قرار نگرفته است، چه رسد به احتمالات یک توافق اصلاحشده. طرفداران برگزیت و اردوگاه «بازگشت عادلانه» پشت این عدم بررسی پنهان می‌شوند تا خیال‌پردازی‌های خود را محتمل جلوه دهند. دولت نباید از جانبداری از هر دو طرف بترسد و از شواهد موجود در این بررسی برای نشان دادن تأثیر برگزیت و آنچه یک توافق جدید به همراه خواهد داشت، استفاده کند. حزب کارگر باید با کسانی که با گفتن اینکه اکنون دستوری برای آن رابطه جدید در مانیفست بعدی قرار خواهند داد، مانع از مبادلاتی می‌شوند که به مشاغل بریتانیایی کمک می‌کند، مقابله کند.
تقریباً دو سوم مردم اکنون برگزیت را بیشتر یک شکست می‌دانند تا یک موفقیت. اما دلیل واضح برای بازنگری در پیشنهادمان به اروپا این است که پایبندی به برنامه‌های فعلی‌مان غیرمسئولانه است. این دولت یک وضعیت اضطراری رشد را به ارث برده است که فشار وحشیانه‌ای بر خدمات عمومی و زندگی مردم وارد می‌کند. برخی دیگر برای کسب منافع انتخاباتی، پاسخ‌های ساده‌ای را مطرح می‌کنند. پاسخ‌های درست در مورد اروپا آسان و سریع نیستند - اما وجود دارند. برای حزب کارگر هنوز خیلی دیر نشده است که آنها را ارائه دهد.
• استلا کریسی، رئیس جنبش کارگری برای اروپا و نماینده مجلس از حوزه انتخابیه والتامستو

https://www.theguardian.com/commentisfree/2025/dec/08/brexit-failed-uk-eu