حقوق مردم

به مناسبت فرار مفتضحانه آمریکا از افغانستان مظلوم

فرار مفتضحانه ابرقدرت شکست خورده از ملت بزرگ پابرهنه افغانستان ، یعنی آمریکای جنایتکار جنگی لیبرال دمکراسی زر و زور و تزویر و سانسور از دو سه ماه قبل، آغاز شد در 15 اوت 2021 برابر با 24 مرداد 1400 با سقوط کابل اوج گرفت در همان روز ، کاخ ریاست جمهوری افغانستان سقوط کرد و اشرف غنی ، رئیس جمهور دست نشانده آمریکا، فرار کرد و مدیریت بسیار ضعیف و بی برنامه آمریکا یی ها ، صحنه های بی لیاقتی ابرقدرت را به جهان مخابره کرد
بالاخره در 30 اوت 2021 برابر با 8 شهریور 1400 ، نیروهای آمریکایی به‌طور کامل از افغانستان خارج شدند.

آخرین هواپیمای نظامی آمریکا ساعاتی پیش از پایان مهلت 31 اوت برای خروج آمریکا از افغانستان، از فرودگاه بین‌المللی حامد کرزای در کابل به پرواز درآمد و این نشان‌دهنده پایان بیش از دو دهه جنگ و جنایت آمریکا در افغانستان بود.

بایدن تروریست ، در تاریخ 14 آوریل 2021 سخنرانی بسیار مهمی را در کاخ سفثد داشت که نشانگر اوج استیصال یک ابرقدرت در برابر مقاومت درافغانستان است

در تاریخ 14 اوت 2021 دقیقا چهارماه پس از این سخنرانی ، آمریکائی ها در حال فرار از افغانستان بودند و هرج و مرج در فرودگاه ، حاکم بود

آنچه در آن سفر به افغانستان دیدم ، اعتقاد من را تقویت کرد که فقط افغانها حق و مسئولیت رهبری کشورشان را دارند و نیروهای بی شمار و بی پایان ارتش آمریکا نمی توانند دولت با دوام افغانستان را ایجاد یا حفظ کنند.

من اکنون چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده هستم که بر حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان ریاست می کند: دو جمهوری خواه ، دو دموکرات. من این مسئولیت را به یک پنجم نمی سپارم.

پس از مشورت نزدیک با متحدان و شرکای خود ، با رهبران نظامی و پرسنل اطلاعاتی ، با دیپلمات ها و کارشناسان توسعه ما ، با کنگره و معاون رئیس جمهور ، و آقای غنی و بسیاری دیگر در سراسر جهان ، به این نتیجه رسیده ام که زمان پایان دادن به طولانی ترین جنگ آمریکا فرا رسیده است. زمان آمدن سربازان آمریکایی به خانه فرا رسیده است.

بایدن که فکر می کرد خیلی زرنگ است گفت :
در حالی که ما در افغانستان از لحاظ نظامی دخالت نخواهیم کرد ، کار دیپلماتیک و بشردوستانه ما ادامه خواهد داشت. ما به حمایت از دولت افغانستان ادامه می دهیم. ما همچنان به نیروهای دفاعی و امنیتی افغان کمک می کنیم.

و به همراه شرکای خود ، ما نیروهای مداوم بیش از 300000 پرسنل افغان را امروز و صدها هزار نفر را در دو دهه گذشته آموزش داده و تجهیز کرده ایم. و آنها به نیابت از جانب افغانها با هزینه های هنگفت به جنگ خود ادامه می دهند. آنها از گفتگوهای صلح حمایت خواهند کرد ، همانطور که ما از مذاکرات صلح بین دولت افغانستان و طالبان که توسط سازمان ملل متحد تسهیل شده است ، حمایت خواهیم کرد. و ما با حفظ کمک های بشردوستانه و توسعه قابل توجه به حمایت از حقوق زنان و دختران افغان ادامه می دهیم.

او در این سخنرانی بر دولت سازی تاکید کرده است اما بعدا گفته که ما برای دولت ملت سازی نرفتیم !!!

شکست وحشتناک آمریکا در خروج بزدلانه از افغانستان ، و فروپاشی کامل آن را با عبرت از این سخنان بایدن تروریست ، ببینید

*ترجمه کامل مطلب را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

اظهارات رئیس جمهور بایدن در مورد راه آینده در افغانستان
14 آوریل 2021•سخنرانی ها و تذکرات
اتاق پیمان
2:29 بعد از ظهر ویرایش

رئیس جمهور: عصر بخیر. من امروز از روزولت - اتاق معاهده در کاخ سفید با شما صحبت می کنم. همان نقطه ای که در اکتبر سال 2001 ، رئیس جمهور جورج دبلیو بوش به ملت ما اطلاع داد که ارتش ایالات متحده حملات خود را علیه اردوگاه های آموزشی تروریست ها در افغانستان آغاز کرده است. تنها چند هفته - فقط چند هفته پس از حمله تروریستی به ملت ما که 2977 نفر از مردم بی گناه کشته شدند ، گذشت. این باعث شد منهتن پایینی به منطقه ای فاجعه بار تبدیل شود ، بخشهایی از پنتاگون را ویران کرد ، و یک میدان مقدس در شنکسویل ، پنسیلوانیا را مقدس ساخت و وعده آمریکایی را جرقه زد که "هرگز فراموش نخواهیم کرد".

ما در سال 2001 برای ریشه کن کردن القاعده به افغانستان رفتیم تا از حملات تروریستی آینده علیه ایالات متحده که از افغانستان برنامه ریزی شده بود جلوگیری کنیم. هدف ما مشخص بود علت فقط بود متحدان و شرکای ناتو در کنار ما تجمع کردند. و من از این اقدام نظامی به همراه اکثریت قریب به اتفاق اعضای کنگره حمایت کردم.

بیش از هفت سال بعد ، در سال 2008 ، هفته ها قبل از سوگند یاد کردن من - رئیس جمهور اوباما و من نزدیک بود قسم بخوریم - پرزیدنت اوباما از من خواست تا به افغانستان سفر کنم و در مورد وضعیت جنگ در افغانستان گزارش دهم. من به افغانستان رفتم ، به دره کنر - منطقه ای ناهموار و کوهستانی در مرز با پاکستان. آنچه در آن سفر دیدم ، اعتقاد من را تقویت کرد که فقط افغانها حق و مسئولیت رهبری کشورشان را دارند و نیروهای بی شمار و بی پایان ارتش آمریکا نمی توانند دولت با دوام افغانستان را ایجاد یا حفظ کنند.

من معتقدم که حضور ما در افغانستان باید بر دلیلی باشد که ما در ابتدا رفتیم: برای اطمینان از اینکه افغانستان به عنوان پایگاهی برای حمله مجدد به سرزمین مان مورد استفاده قرار نمی گیرد. ما این کار را کردیم. ما آن هدف را محقق کردیم

من گفتم - در میان دیگران - در صورت نیاز اسامه بن لادن را تا دروازه جهنم دنبال می کنیم. این دقیقاً همان کاری است که ما انجام دادیم و او را گرفتیم. نزدیک به 10 سال طول کشید تا تعهد پرزیدنت اوباما را به مرحله اجرا درآوریم. و این دقیقاً همان چیزی است که اتفاق افتاد ؛ اسامه بن لادن رفته بود.

این 10 سال پیش بود. راجع بهش فکر کن. ما یک دهه پیش عدالت را به بن لادن دادیم و از آن زمان به بعد یک دهه در افغانستان ماندیم. از آن زمان ، دلایل ما برای ماندن در افغانستان به طور فزاینده ای روشن می شود ، حتی با افزایش تهدید تروریستی که ما برای مبارزه با آن رفتیم.

طی 20 سال گذشته ، این تهدید بیشتر پراکنده شده و متاستازهایی را در سراسر جهان ایجاد کرده است: الشباب در سومالی. القاعده در شبه جزیره عربستان ؛ النصره در سوریه ؛ داعش در تلاش برای ایجاد یک کالیفیت است[خلافت] در سوریه و عراق و ایجاد وابستگی در چندین کشور در آفریقا و آسیا.

با توجه به تهدید تروریستی که اکنون در بسیاری از نقاط وجود دارد ، نگه داشتن هزاران سرباز مستقر و متمرکز فقط در یک کشور با هزینه میلیاردها دلار در سال ، برای من و رهبران ما چندان منطقی به نظر نمی رسد. ما نمی توانیم چرخه گسترش یا گسترش حضور نظامی خود را در افغانستان به امید ایجاد شرایط ایده آل برای خروج ادامه دهیم و انتظار نتیجه ای متفاوت را داریم.

من اکنون چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده هستم که بر حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان ریاست می کند: دو جمهوری خواه ، دو دموکرات. من این مسئولیت را به یک پنجم نمی سپارم.

پس از مشورت نزدیک با متحدان و شرکای خود ، با رهبران نظامی و پرسنل اطلاعاتی ، با دیپلمات ها و کارشناسان توسعه ما ، با کنگره و معاون رئیس جمهور ، و آقای غنی و بسیاری دیگر در سراسر جهان ، به این نتیجه رسیده ام که زمان پایان دادن به طولانی ترین جنگ آمریکا فرا رسیده است. زمان آمدن سربازان آمریکایی به خانه فرا رسیده است.

وقتی به قدرت رسیدم ، من یک توافق دیپلماتیک را به ارث بردم که به طور مناسب بین دولت ایالات متحده و طالبان مذاکره شده بود ، مبنی بر اینکه همه نیروهای آمریکایی تا 1 ماه مه 2021 ، فقط سه ماه پس از آغاز به کار من ، از افغانستان خارج خواهند شد. این همان چیزی است که ما به ارث برده ایم - این تعهد.

شاید این چیزی نیست که من خودم در مورد آن مذاکره می کردم ، اما این توافقی بود که توسط دولت ایالات متحده منعقد شد ، و این به معنی چیزی است. بنابراین ، مطابق آن توافق و منافع ملی ما ، ایالات متحده خروج نهایی ما را آغاز می کند - آن را از 1 مه سال جاری آغاز می کند.

ما عجله ای برای خروج انجام نمی دهیم. ما این کار را خواهیم کرد - این کار را با مسئولیت ، عمد و ایمن انجام می دهیم. و ما این کار را با هماهنگی کامل با متحدان و شرکای خود انجام خواهیم داد ، که اکنون نیروهای بیشتری از ما در افغانستان دارند.

و طالبان باید بدانند که اگر به هنگام حمله به ما حمله کنند ، ما با تمام ابزارهایی که در اختیار داریم از خود و شرکای خود دفاع خواهیم کرد.

متحدان و شرکای ما تقریباً 20 سال است که در افغانستان شانه به شانه یکدیگر ایستاده اند و ما از سهم آنها در ماموریت مشترک ما و فداکاری هایی که متحمل شده ایم بسیار سپاسگزاریم.

این طرح مدتهاست که "با هم ، بیرون با هم". نیروهای آمریکایی و همچنین نیروهایی که توسط متحدان ناتو و شرکای عملیاتی ما مستقر شده اند ، قبل از اینکه بیستمین سالگرد آن حمله فجیع در 11 سپتامبر را جشن بگیریم ، از افغانستان خارج خواهند شد.

اما - اما ما چشم از تهدید تروریستی برنمی داریم. ما توانایی های ضدتروریسم و دارایی های قابل توجه خود را در منطقه برای سازماندهی مجدد سازماندهی می کنیم تا از ظهور مجدد تروریست ها - که تهدیدی برای سرزمین مادری ما در افق هستند جلوگیری کنیم. ما طالبان را به خاطر تعهد خود مبنی بر عدم اجازه هیچ تروریستی برای تهدید ایالات متحده یا متحدانش از خاک افغانستان مسئول می دانیم. دولت افغانستان این تعهد را به ما نیز داده است. و ما تمام توجه خود را بر تهدیدی که امروز با آن روبرو هستیم متمرکز می کنیم.

به دستور من ، تیم من استراتژی ملی ما را برای نظارت و برهم زدن تهدیدهای مهم تروریستی نه تنها در افغانستان ، بلکه در هر جایی که ممکن است بوجود آید - و آنها در آفریقا ، اروپا ، خاورمیانه و جاهای دیگر هستند - اصلاح می کند.

من دیروز با پرزیدنت بوش صحبت کردم تا او را از تصمیمم مطلع کنم. در حالی که من و او در طول سالها اختلافات زیادی در مورد سیاست ها داشتیم ، ما در احترام و حمایت خود از شجاعت ، شجاعت و صداقت زنان و مردان نیروهای مسلح ایالات متحده که خدمت می کردند ، کاملاً متحد هستیم. من از شجاعت و پشتوانه ای که در طول تقریباً دو دهه استقرار رزمی از خود نشان داده اند بی نهایت سپاسگزارم. ما به عنوان یک ملت تا ابد مدیون آنها و خانواده های آنها هستیم.

همه می دانید که کمتر از 1 درصد آمریکایی ها در نیروهای مسلح ما خدمت می کنند. 99 درصد باقی مانده آنها - ما به آنها بدهکار هستیم. ما به آنها مدیون هستیم. آنها هرگز از یک ماموریتی که ما از آنها خواسته ایم عقب نشینی نکرده اند.

من در جریان سفرهایم به افغانستان ، شجاعت آنها را از نزدیک مشاهده کردم. آنها هرگز در اراده خود تزلزل نکرده اند. آنها هزینه های هنگفتی را از طرف ما پرداخت کرده اند. و آنها از ملت سپاسگزار تشکر می کنند.

در حالی که ما در افغانستان از لحاظ نظامی دخالت نخواهیم کرد ، کار دیپلماتیک و بشردوستانه ما ادامه خواهد داشت. ما به حمایت از دولت افغانستان ادامه می دهیم. ما همچنان به نیروهای دفاعی و امنیتی افغان کمک می کنیم.

و به همراه شرکای خود ، ما نیروهای مداوم بیش از 300000 پرسنل افغان را امروز و صدها هزار نفر را در دو دهه گذشته آموزش داده و تجهیز کرده ایم. و آنها به نیابت از جانب افغانها با هزینه های هنگفت به جنگ خود ادامه می دهند. آنها از گفتگوهای صلح حمایت خواهند کرد ، همانطور که ما از مذاکرات صلح بین دولت افغانستان و طالبان که توسط سازمان ملل متحد تسهیل شده است ، حمایت خواهیم کرد. و ما با حفظ کمک های بشردوستانه و توسعه قابل توجه به حمایت از حقوق زنان و دختران افغان ادامه می دهیم.

و از سایر کشورها - سایر کشورهای منطقه - خواهیم خواست تا از افغانستان ، به ویژه پاکستان ، و همچنین روسیه ، چین ، هند و ترکیه حمایت بیشتری کنند. همه آنها سهم قابل توجهی در آینده باثبات افغانستان دارند.

و طی چند ماه آینده ، ما همچنین تعیین می کنیم که حضور دیپلماتیک ایالات متحده در افغانستان چگونه خواهد بود ، از جمله اینکه چگونه امنیت دیپلمات های خود را تضمین می کنیم.

نگاه کنید ، من می دانم که بسیاری هستند که با صدای بلند تأکید می کنند که دیپلماسی بدون حضور قوی ارتش ایالات متحده نمی تواند به عنوان یک اهرم فشار عمل کند. ما این بحث را یک دهه ارائه کردیم. این هرگز موثر واقع نشد - نه در زمانی که 98000 سرباز در افغانستان داشتیم و نه در زمانی که تعداد ما به چند هزار نفر می رسید.

دیپلماسی ما به چکمه های خطرناک بستگی ندارد - چکمه های آمریکایی روی زمین. ما باید این تفکر را تغییر دهیم. نیروهای آمریکایی نباید به عنوان یک چانه زنی بین طرف های متخاصم در کشورهای دیگر مورد استفاده قرار گیرند. می دانید ، این چیزی نیست جز دستورالعمل برای ماندن نیروهای آمریکایی در افغانستان به طور نامحدود.

من همچنین می دانم که بسیاری معتقدند که ما باید بمانیم - در جنگ در افغانستان بمانیم زیرا خروج به اعتبار آمریکا لطمه می زند و نفوذ آمریکا را در جهان تضعیف می کند. من معتقدم دقیقاً برعکس آن درست است.

ما به دلیل حمله وحشتناکی که 20 سال پیش اتفاق افتاد به افغانستان رفتیم. این نمی تواند توضیح دهد که چرا ما باید در سال 2021 در آنجا بمانیم.

به جای بازگشت به جنگ با طالبان ، ما باید بر چالش هایی که پیش رو داریم تمرکز کنیم. ما باید شبکه ها و عملیات های تروریستی را که از 11 سپتامبر بسیار فراتر از افغانستان گسترش یافته اند ، ردیابی و مختل کنیم.

ما باید رقابت آمریکایی را تقویت کنیم تا رقابت سختی را که از چین با قاطعیت فزاینده با آن روبرو هستیم ، برآورده کنیم. ما باید اتحادهای خود را تقویت کرده و با شرکای همفکر خود کار کنیم تا اطمینان حاصل شود که قوانین هنجارهای بین المللی حاکم بر تهدیدات سایبری و فناوری های نوظهور که آینده ما را رقم می زند ، بر اساس ارزشهای دموکراتیک ما-ارزشها-نه ارزشهای خودکامه است.

ما باید این بیماری همه گیر را شکست دهیم و سیستم بهداشت جهانی را تقویت کنیم تا برای بیماری بعدی آماده شویم ، زیرا همه گیری دیگری رخ خواهد داد.

می دانید ، اگر در 20 سال آینده ، نه 20 سال گذشته ، در نبردها در دراز مدت بسیار ترسناک تر باشیم.

و سرانجام ، استدلال اصلی برای ماندن بیشتر این است که هر یک از سه سلف من با آن دست به گریبان بوده اند: هیچکس نمی خواهد بگوید که ما باید برای همیشه در افغانستان باشیم ، اما آنها اصرار دارند که اکنون زمان مناسبی برای خروج نیست.

در سال 2014 ، ناتو با صدور بیانیه ای تأیید کرد که نیروهای امنیتی افغان از آن به بعد ، مسئولیت کامل امنیت کشورشان را تا پایان همان سال بر عهده خواهند داشت. آن هفت سال پیش بود.

پس کی زمان مناسب خروج خواهد بود؟ یک سال دیگر ، دو سال دیگر ، ده سال دیگر؟ ده ، بیست ، سی میلیارد دلار بیشتر از تریلیونی که قبلاً خرج کرده ایم؟

"نه اکنون" - اینگونه بود که به اینجا رسیدیم. و در این لحظه ، ماندن در خارج از اول ماه مه بدون برنامه زمان بندی مشخص برای خروج ، خطر نزولی قابل توجهی دارد.

اگر ما در عوض رویکردی را دنبال کنیم که در آن خروج آمریکا - ایالات متحده به شرایط موجود در زمین بستگی دارد ، باید به سوالات زیر پاسخ روشنی داشته باشیم: فقط چه شرایطی لازم است - برای خروج ما لازم است؟ در صورت دستیابی به آنها ، به چه وسیله و چقدر طول می کشد؟ و با چه هزینه اضافی در زندگی و گنج؟

من پاسخ خوبی به این سوالات نمی شنوم. و اگر نمی توانید به آنها پاسخ دهید ، به نظر من ، ما نباید بمانیم. واقعیت این است که من امروز بعداً از قبرستان ملی آرلینگتون ، بخش 60 ، و آن یادبود مقدس برای قربانی کردن آمریکایی ها دیدن خواهم کرد.

بخش سیستیک - بخش 60 محل دفن کشته شدگان جنگ اخیر ما است ، از جمله بسیاری از زنان و مردان کشته شده در جنگ در افغانستان و عراق. در تاریخ 60 هیچ فاصله آرامش بخشی در تاریخ وجود ندارد. اندوه خام است. این یک یادآوری احشایی از هزینه زندگی جنگ است.

در 12 سال گذشته ، از زمانی که من معاون رئیس جمهور شده ام ، یک کارت با خود حمل می کنم که مرا به یاد تعداد دقیق نیروهای آمریکایی کشته شده در عراق و افغانستان می اندازد. این عدد دقیق ، نه یک عدد تقریبی یا گرد-زیرا هر یک از آن مردگان انسانهای مقدسی هستند که خانواده های کامل را پشت سر گذاشته اند. یک حسابداری دقیق از تک تک افراد باید انجام شود.

تا آن روز- امروز ، دویست و چهل-- 2،488 وجود دارد[2،448] سربازان و پرسنل آمریکایی که در عملیات آزادی پایدار و عملیات آزادی نگهبان جان باختند - درگیری های ما در افغانستان. 20722 نفر زخمی شده اند.

من اولین رئیس جمهور در 40 سال گذشته هستم که می دانم داشتن فرزند در منطقه جنگی به چه معناست. و در طول این فرایند ، ستاره شمالی من به یاد می آورد که پسرش ، بو ، در عراق چگونه بود - چقدر افتخار می کرد که به کشورش خدمت می کرد. چقدر اصرار داشت که با یگانش مستقر شود. و تاثیری که بر او و همه ما در خانه داشت.

ما در حال حاضر خدماتی داریم که وظیفه خود را امروز در افغانستان انجام می دهند و والدین آنها در همان جنگ خدمت کرده اند. ما اعضای خدماتی داریم که هنوز در زمان حمله به ملت ما در 11 سپتامبر به دنیا نیامده بودند.

جنگ در افغانستان هرگز تصمیمی چند نسلی نبود. به ما حمله شد. ما با اهداف مشخص وارد جنگ شدیم. ما به آن اهداف دست یافتیم. بن لادن مرده است و القاعده در عراق - در افغانستان - تنزل یافته است. و زمان پایان جنگ ابدی فرا رسیده است.

از همه شما برای گوش دادن متشکرم. خدا نیروهای ما را حفظ کند. خداوند به همه خانواده هایی که در این راه شخصی را از دست داده اند ، برکت دهد.

2:45 بعد از ظهر EDT
پست بعدی: خلاصه مطبوعات توسط سخنگو جن جن ساکی ، 14 آوریل 2021خلاصه مطبوعات توسط جناب ساکی ، سخنگوی مطبوعات ، 14 آوریل 2021
14 آوریل 2021•جلسات مطبوعاتی
بعد پست
https://www.whitehouse.gov/briefing-room/speeches-remarks/2021/04/14/remarks-by-president-biden-on-the-way-forward-in-afghanistan/