حقوق مردم

رسانه های آزاد کشورهای غربی و تابعین آن ها ، مدعی آزادی و اطلاع رسانی بی طرف هستند
اما دم خروس از زیر لباس آن ها پیداست
آنان کاملا جانبدارانه می نویسند
*مثلا رسانه های ژاپنی (ژاپن کشور مشتقل نیست و تحت امر امریکاست) در خصوص چین ، دشمنی دارند و از تیتر ، شروع به عبارات تند می کنند*
در این خبر ، یک دختر توسط چین باز داشت شده است
داستانش را در کیودو نیوز بخوانید
از همان تیتر ، آن را وحشیانه خوانده و در سطر سطر ، نفرت پراکنی کرده است
*اما در همین کیودونیوز ، اخبار غزه را جستجو کنید !!
ابدا جنایتی اتفاق نیفتاده است!*

کیودو نیوز- 18 سپتامبر 2025 برابر با 27 شهریور 1404 ساعت 11:21 : *گزارش ویژه: پناهنده تبتی در هند از وحشیگری چین می‌گوید*

FEATURE: Tibetan refugee in India recalls Chinese brutality

دارامسالا، هند - وقتی نامکیی 15 ساله بود، او و خواهرش تنزین دولما لباس سنتی تبتی پوشیدند و در «جاده شهدا» در نگبا، استان شمالی سیچوان، جایی که بسیاری از تبتی‌ها در اعتراض به حکومت چین بر تبت خودسوزی کرده‌اند، اعتراض خود را آغاز کردند.
DHARAMSALA, India - When Namkyi was 15 years old, she and her sister Tenzin Dolma dressed in traditional Tibetan attire and began a protest on "Martyrs' Road" in Ngaba, northern Sichuan Province, where many Tibetans have self-immolated to protest Chinese rule of Tibet.

آنها خواستار آزادی تبت و بازگشت سریع دالایی لاما، رهبر عالی بودیسم تبتی، شدند. تظاهرات آنها زیاد طول نکشید.

They called for Tibetan freedom and the swift return of the Dalai Lama, the supreme leader of Tibetan Buddhism. Their demonstration did not last long.

*نامکی، که اکنون 25 سال دارد، گفت: «حدود 10 دقیقه از اعتراض ما گذشته بود که صدای بلندی از پشت سر شنیدیم و گروهی متشکل از حدود چهار یا پنج افسر پلیس به سمت ما هجوم آوردند. آنها به زور عکس‌ها را از ما گرفتند، صدایمان را خفه کردند، ما را روی زمین نگه داشتند و به ما دستبند زدند.»*

"About 10 minutes into our protest, we heard a loud noise from behind, and a group of about four or five police officers rushed us," said Namkyi, now 25. "They forcefully grabbed photos from us, stifled our voices, held us to the ground and handcuffed us."

نامکی گفت که او و خواهرش برای بازجویی به دو بازداشتگاه مختلف منتقل شدند و پس از آن شش روز شکنجه شدند.

Namkyi said she and her sister were taken to two different detention centers for interrogation, followed by six days of torture.

*او گفت: «آنها می‌خواستند با مجبور کردن ما به گذراندن آموزش‌های میهن‌پرستانه چینی، احساس گناه را در ما ایجاد کنند. اما من همچنان به آنچه که من و خواهرم به آن اعتقاد داشتیم، پایبند ماندم. ما کاملاً به کشورمان (تبت) متعهد بودیم و هیچ پشیمانی نداشتیم.»*

"They wanted to instill guilt in us by forcing us to undergo patriotic Chinese education. But I continued to stand for what my sister and I believed in. We were completely dedicated to our country (Tibet) and had no regrets," she said.

*ترجمه کامل مطلب را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

گزارش ویژه: پناهنده تبتی در هند از وحشیگری چین می‌گوید
نوشته‌ی رینی دوتا،کیودو نیوز- 18 سپتامبر 2025 برابر با 27 شهریور 1404 ساعت 11:21همه،جهان

دارامسالا، هند - وقتی نامکیی 15 ساله بود، او و خواهرش تنزین دولما لباس سنتی تبتی پوشیدند و در «جاده شهدا» در نگبا، استان شمالی سیچوان، جایی که بسیاری از تبتی‌ها در اعتراض به حکومت چین بر تبت خودسوزی کرده‌اند، اعتراض خود را آغاز کردند.
آنها خواستار آزادی تبت و بازگشت سریع دالایی لاما، رهبر عالی بودیسم تبتی، شدند. تظاهرات آنها زیاد طول نکشید.
نامکی، که اکنون 25 سال دارد، گفت: «حدود 10 دقیقه از اعتراض ما گذشته بود که صدای بلندی از پشت سر شنیدیم و گروهی متشکل از حدود چهار یا پنج افسر پلیس به سمت ما هجوم آوردند. آنها به زور عکس‌ها را از ما گرفتند، صدایمان را خفه کردند، ما را روی زمین نگه داشتند و به ما دستبند زدند.»
نامکی گفت که او و خواهرش برای بازجویی به دو بازداشتگاه مختلف منتقل شدند و پس از آن شش روز شکنجه شدند.
او گفت: «آنها می‌خواستند با مجبور کردن ما به گذراندن آموزش‌های میهن‌پرستانه چینی، احساس گناه را در ما ایجاد کنند. اما من همچنان به آنچه که من و خواهرم به آن اعتقاد داشتیم، پایبند ماندم. ما کاملاً به کشورمان (تبت) متعهد بودیم و هیچ پشیمانی نداشتیم.»
در سال 2008، شورش‌های گسترده‌ای در لهاسا و دیگر بخش‌های منطقه خودمختار تبت رخ داد. این شورش‌ها توسط راهبان بودایی تبتی که به ظلم و ستم اعتراض داشتند، رهبری می‌شد.
ماه گذشته، شی جین پینگ، رهبر چین، به مناسبت شصتمین سالگرد تأسیس منطقه خودمختار تبت، از این منطقه بازدید کرد.
شی جین پینگ در حالی علیه نیروهای «جدایی‌طلب» صحبت کرد که دولت چین خود را برای مبارزه بر سر جانشین دالایی لاما 90 ساله آماده می‌کند. هم دفتر رهبر معنوی و هم پکن ادعا می‌کنند که آنها صلاحیت انحصاری برای شناسایی یا تعیین جانشین را دارند.
پس از حدود یک سال و یک ماه بازداشت در بازداشتگاه‌ها، نامکی و خواهرش هر کدام به اتهام شرکت در «اقدامات جدایی‌طلبانه علیه دولت» و حمایت از «دارودسته دالایی لاما» به سه سال زندان محکوم شدند.
او گفت: «ما به دلیل سوءتغذیه، سرمای زمستان زیر پتوهای نازک و تبعیض با مشکلاتی روبرو بودیم. ما فهمیدیم که خانواده‌مان برای ما غذا و لباس فرستاده‌اند، اما هرگز آنها را دریافت نکرده‌ایم.»
نامکیی در سه ماه اول زندان، آموزش نظامی و ایدئولوژیک دید و با قانون اساسی چین آشنا شد. او مجبور بود بعد از هر جلسه آموزشی در امتحانات شرکت کند.
«در زندان، با قلبی پر از درد به درگاه اعلیحضرت (دالایی لامای فعلی) دعا می‌کردم، به این امید که روزی آزاد شوم و شخصاً او را ملاقات کنم. همین باعث شد که ادامه بدهم.»
پس از پایان آموزش، نامکیی به کار در اردوگاه کار اجباری گمارده شد که در آنجا سیم‌های مسی تولید می‌شد. خواهرش مجبور به ساخت جعبه سیگار و ساعت مچی شد.
آنها در سال 2018 آزاد شدند. با این حال، هر بار که نامکیی خانه را ترک می‌کرد، خانواده‌اش با او تماس تلفنی می‌گرفتند و می‌پرسیدند که کجا می‌رود و چه زمانی برمی‌گردد. او به طور فزاینده‌ای مضطرب می‌شد و احساس می‌کرد که فقط دو گزینه دارد: خودکشی یا تبعید.
او گفت: «چون من این اعتراض را ترتیب داده بودم، مقامات چینی من را جدایی‌طلب دانستند. حتی پس از آزادی از زندان، همچنان در حصر خانگی ماندم و خانواده‌ام تحت نظارت شدید پلیس بودند.»
در ماه مه 2023، او خانه‌اش را در روستای چارو ترک کرد. او به همراه عمه‌اش، 10 شبانه‌روز پیاده‌روی کرد تا به نپال و در نهایت به هند برسد. او دائماً نگران بود که توسط نیروهای امنیتی دستگیر شود.
او گفت: «پیمایش در مناطق کوهستانی صعب‌العبور، به خصوص در شب، آسان نبود، اما عطش من برای آزادی و استقلال مرا به ادامه دادن واداشت.»
با رسیدن به مرز نپال، او به مرکز پذیرش تبتی برای خارجی‌ها رفت که به او کمک کرد تا به دارامسالا برسد. پس از پذیرفته شدن به عنوان پناهنده، رویای نامکی به حقیقت پیوست و او برای اولین بار با دالایی لاما ملاقات کرد.
نامکیی گفت: «من سفر و تجربه زندانم را با عالیجناب در میان گذاشتم. او با صبر و حوصله به داستان من گوش داد و گفت: "وای! حتماً دردناک بوده است." او به من گفت که حفظ میراث فرهنگی و زبان تبتی مهم است.»
نامکیی که بیش از دو سال در هند زندگی کرده، نگاه جدیدی به زندگی دارد. او که در یک خانواده عشایری متولد شده بود، هرگز فرصت تحصیل در مدرسه را پیدا نکرد و سرنوشتش دامداری بود. او در تبعید، تحصیل را در اولویت خود قرار داده است.
«در تبت، هرگز اجازه نداشتم به مدرسه بروم، زیرا مقامات چینی جامعه ما را به طبقات مختلف تقسیم کرده بودند، اما زندگی من از زمان فرار تغییر کرده است. اکنون، احساس استقلال و آزادی بیشتری می‌کنم تا آنچه را که واقعاً می‌خواهم با زندگی‌ام انجام دهم، انتخاب کنم.»
نامکی یکی از هزاران تبتی است که در چین با سختی‌ها روبرو شده و تبعید را انتخاب کرده است. او قصد دارد این داستان‌ها را به یک پلتفرم جهانی بیاورد تا نقض حقوق بشر تبتی‌ها را در داخل و خارج از کشور برجسته کند. در ماه فوریه، او داستان خود را در اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی تعریف کرد.
او گفت: «من از چین فرار کردم و احساس آزادی کردم. امیدوارم تجربیات تبتی‌ها به گوش مردم سراسر جهان برسد.»

18 سپتامبر 2025 کیودو نیوز

https://english.kyodonews.net/articles/-/61045