مسائل «حقوق بشر» و «حقوق بشر دوستانه»، از شعارهای لیبرال دمکراسی غربی بوده و هست و آن ها مدعی «بی طرفی در اطلاع رسانی» بوده و هستند
اما نگاهی به اخبار ، نشان می دهد که این ادعاها دروغی بیش نیست
رژیم جنایتکار اسرائیل ، «غزه را نابود کرده» و «بیمارستان و مدرسه را ویران نموده» و «شهری بزرگ و تاریخی را نابود کرده است» که اگر یکهزارم این جنایات ، مثلا کشتن یک پزشک ؛ توسط هر کش.ر مخالف غرب اتفاق بیفتند در تیتر و متن ، یک سره ، واژه های فحاشی تند وجود دارد
اما خبرنگار مستقل گاردین ! به همراه یک تیم هواپیمائی اردنی برای کمک رسانی هوائی بسیار اندک رفته است
آنچنان زیبا این وحشی گری را توصیف کرده که تو کاملا از مطالعه آن لذت می بری و اصلا متوجه نمی شوی که چه جنایاتی رخ داده است !!

گاردین سه‌شنبه 5 آگوست 2025 برابر با 14 مرداد 1404 ساعت 18:49 به وقت گرینویچ : سرزمینی بایر از آوار، گرد و غبار و قبر: غزه از آسمان چگونه به نظر می‌رسد؟ {عجب ؟ چه شده است ؟ وحشی گری اسرائیل، در تیتر سانسور شده است}

A wasteland of rubble, dust and graves: how Gaza looks from the sky

گاردین به یک پایگاه هوایی نظامی اردنی می‌پیوندد تا فرصتی نادر برای مشاهده‌ی چشم‌اندازی که در اثر حمله‌ی اسرائیل ویران شده است، داشته باشد. {چقدر زیبا و رمانتیک !!}

The Guardian joins a Jordanian military airdrop for a rare chance to observe a landscape devastated by Israel’s offensive

غزه از بالا مانند ویرانه‌های یک تمدن باستانی {!!!} به نظر می‌رسد که پس از قرن‌ها تاریکی، دوباره پدیدار شده است. {!!!} تکه‌پاره‌ای از اشکال بتنی و دیوارهای فروریخته، محله‌هایی پر از دهانه‌های آتشفشان، آوار و جاده‌هایی که به هیچ جا راه ندارند. بقایای شهرهایی که از بین رفته‌اند.

Seen from the air, Gaza looks like the ruins of an ancient civilisation, brought to light after centuries of darkness. A patchwork of concrete shapes and shattered walls, neighbourhoods scattered with craters, rubble and roads that lead nowhere. The remnants of cities wiped out.

اما اینجا، نه فاجعه طبیعی رخ داده و نه گذر زمان کند بوده است.

But here, there has been no natural disaster and no slow passage of time.

غزه تا کمتر از دو سال پیش، با وجود تمام چالش‌هایی که ساکنانش حتی در آن زمان تحمل می‌کردند، مکانی شلوغ و پر از زندگی بود. بازارهایش شلوغ بود، خیابان‌هایش پر از کودک بود. آن غزه دیگر وجود ندارد - نه زیر خاکستر آتشفشانی دفن شده، نه توسط تاریخ پاک شده، بلکه توسط یک عملیات نظامی اسرائیل {به همین سادگی ؟ یک عملیات نظامی اسرائیل ؟ نه وحشیانه ، نه نابودگر ، نه ضد انسانی ... سانسور یعنی این!!!} ویران شده و مکانی را به جا گذاشته که شبیه بقایای یک آخرالزمان است.

Gaza was a bustling, living place until less than two years ago, for all the challenges its residents endured even then. Its markets were crowded, its streets were full of children. That Gaza is gone – not buried under volcanic ash, not erased by history, but razed by an Israeli military campaign that has left behind a place that looks like the aftermath of an apocalypse.

اعضای ارتش اردن در میان محموله‌های کمکی که قرار است بر سر غزه ریخته شود، ایستاده‌اند. {چقدر انسانی !!!}

Members of Jordan’s military stand among pallets of aid about to be dropped on Gaza

روز سه‌شنبه به گاردین اجازه داده شد تا با یک هواپیمای نظامی اردنی که کمک‌رسانی می‌کرد، سفر کند. اسرائیل هفته گذشته اعلام کرد که پس از افزایش فشارهای بین‌المللی بر سر کمبود شدید مواد غذایی و تجهیزات پزشکی، که به چنان نقطه بحرانی رسیده است که اکنون قحطی در آنجا در حال وقوع است، ارسال هوایی هماهنگ کمک‌های بشردوستانه بر فراز غزه را از سر گرفته است. {چه اسرائیل خوبی !!!}

The Guardian was granted permission on Tuesday to travel onboard a Jordanian military aircraft providing aid. Israel announced last week that it had resumed coordinated humanitarian airdrops over Gaza, following mounting international pressure over severe shortages of food and medical supplies, which has reached such a crisis point that a famine is now unfolding there.

این پرواز نه تنها فرصتی برای مشاهده‌ی سه تُن کمک - که به هیچ وجه کافی نیست - بر فراز نوار قحطی‌زده بود، بلکه فرصتی نادر برای مشاهده‌ی منطقه‌ای بود که از 7 اکتبر و حمله‌ی متعاقب آن توسط اسرائیل، تا حد زیادی از رسانه‌های بین‌المللی جدا شده است. پس از حملات حماس در آن روز، اسرائیل از ورود خبرنگاران خارجی به غزه جلوگیری کرد - اقدامی بی‌سابقه در تاریخ درگیری‌های مدرن، که یکی از لحظات نادری است که خبرنگاران از دسترسی به یک منطقه‌ی جنگی فعال محروم شده‌اند. {خوب واژه تندی نباید بگوئید ؟!!!}

The flight offered not only a chance to witness three tonnes of aid – far from sufficient – dropped over the famine-stricken strip but also a rare opportunity to observe, albeit from above, a territory that has been largely sealed off from the international media since 7 October and the subsequent offensive launched by Israel. Following the Hamas-led attacks that day, Israel barred foreign journalists from entering Gaza – an unprecedented move in the history of modern conflict, marking one of the rare moments that reporters have been denied access to an active war zone.

*ترجمه کامل مطلب را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

​

سرزمینی بایر از آوار، گرد و غبار و قبر: غزه از آسمان چگونه به نظر می‌رسد؟

می‌توان مردم را دید که دور آوار یک حومه در مرکز نوار غزه جمع شده‌اند. عکس: آلسیو مامو/گاردین گاردین به یک پایگاه هوایی نظامی اردنی می‌پیوندد تا فرصتی نادر برای مشاهده‌ی چشم‌اندازی که در اثر حمله‌ی اسرائیل ویران شده است، داشته باشد.

اثر لورنزو توندو با عکاسی آلیسیو مامو در هواپیمای اردنی که بر فراز غزه در حال پرواز است

سه‌شنبه ۵ آگوست ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۹ به وقت گرینویچ

غزه از بالا مانند ویرانه‌های یک تمدن باستانی به نظر می‌رسد که پس از قرن‌ها تاریکی، دوباره پدیدار شده است. تکه‌پاره‌ای از اشکال بتنی و دیوارهای فروریخته، محله‌هایی پر از دهانه‌های آتشفشان، آوار و جاده‌هایی که به هیچ جا راه ندارند. بقایای شهرهایی که از بین رفته‌اند.

اما اینجا، نه فاجعه طبیعی رخ داده و نه گذر زمان کند بوده است.

غزه تا کمتر از دو سال پیش، با وجود تمام چالش‌هایی که ساکنانش حتی در آن زمان تحمل می‌کردند، مکانی شلوغ و پر از زندگی بود. بازارهایش شلوغ بود، خیابان‌هایش پر از کودک بود. آن غزه دیگر وجود ندارد - نه زیر خاکستر آتشفشانی دفن شده، نه توسط تاریخ پاک شده، بلکه توسط یک عملیات نظامی اسرائیل ویران شده و مکانی را به جا گذاشته که شبیه بقایای یک آخرالزمان است.

• اعضای ارتش اردن در میان محموله‌های کمکی که قرار است بر سر غزه ریخته شود، ایستاده‌اند.

روز سه‌شنبه به گاردین اجازه داده شد تا با یک هواپیمای نظامی اردنی که کمک‌رسانی می‌کرد، سفر کند. اسرائیل هفته گذشته اعلام کرد که پس از افزایش فشارهای بین‌المللی بر سر کمبود شدید مواد غذایی و تجهیزات پزشکی، که به چنان نقطه بحرانی رسیده است که اکنون قحطی در آنجا در حال وقوع است، ارسال هوایی هماهنگ کمک‌های بشردوستانه بر فراز غزه را از سر گرفته است.

این پرواز نه تنها فرصتی برای مشاهده‌ی سه تُن کمک - که به هیچ وجه کافی نیست - بر فراز نوار قحطی‌زده بود، بلکه فرصتی نادر برای مشاهده‌ی منطقه‌ای بود که از ۷ اکتبر و حمله‌ی متعاقب آن توسط اسرائیل، تا حد زیادی از رسانه‌های بین‌المللی جدا شده است. پس از حملات حماس در آن روز، اسرائیل از ورود خبرنگاران خارجی به غزه جلوگیری کرد - اقدامی بی‌سابقه در تاریخ درگیری‌های مدرن، که یکی از لحظات نادری است که خبرنگاران از دسترسی به یک منطقه‌ی جنگی فعال محروم شده‌اند.

• نوار غزه از دید هواپیمای امدادی؛ نمای شمال غزه؛ اعوجاج تصویر آخر به دلیل گرمای ساطع شده از موتورهای هواپیما است.

حتی از ارتفاع حدود ۶۰۰ متری (۲۰۰۰ فوت)، می‌شد نگاهی اجمالی به مکان‌هایی انداخت که برخی از ویرانگرترین فصل‌های این درگیری را رقم زده‌اند - چشم‌اندازی که با زخم‌های مرگبارترین حملات آن پوشیده شده است.

اینها مکان‌های بمباران و محاصره‌ای هستند که روزنامه‌نگاران فلسطینی شجاعانه - اغلب به قیمت جان خودشان - آنها را مستند کرده‌اند. بیش از ۲۳۰ خبرنگار فلسطینی در گورستان‌هایی که با عجله حفر شده‌اند، در زیر این گورستان‌ها مدفون شده‌اند.

قطره‌های هوایی که از هواپیما رها می‌شوند

حدود یک ساعت و نیم پس از برخاستن، هواپیما بر فراز ویرانه‌های شمال غزه و شهر غزه پرواز می‌کند، که اکنون به زمینی بایر از بتن و گرد و غبار فرو ریخته تبدیل شده است. ساختمان‌ها به آوار تبدیل شده‌اند، جاده‌ها پر از دهانه‌های آتشفشانی هستند و تمام محله‌ها با خاک یکسان شده‌اند. از این فاصله دیدن ساکنان غزه تقریباً غیرممکن است. تنها از طریق لنز دوربین تقریباً ۴۰۰ میلی‌متری می‌توان گروه کوچکی از مردم را که در میان ویرانه‌های یک منظره ویران شده ایستاده‌اند، تشخیص داد - تنها نشانه زندگی در مکانی که در غیر این صورت غیرقابل سکونت به نظر می‌رسد.

با نزدیک شدن هواپیما به اردوگاه پناهندگان نصیرات، دریچه عقب باز می‌شود و پالت‌های کمک به بیرون می‌لغزند، چتر نجات‌ها در حالی که به سمت زمین می‌افتند، در پشت سر باز می‌شوند.

کمک در طول ایردراپ آزاد می‌شود.

در یادداشتی از ارتش اردن آمده است: «با عملیات هوایی امروز، نیروهای مسلح اردن-ارتش عربی اکنون ۱۴۰ عملیات هوایی، علاوه بر ۲۹۳ عملیات با همکاری سایر کشورها، انجام داده و از زمان از سرگیری عملیات هوایی در ۲۷ ژوئیه، ۳۲۵ تن کمک به غزه تحویل داده است.»

با این حال، چنین مقادیری به هیچ وجه کافی نیستند. سازمان‌های بشردوستانه هشدار می‌دهند که گرسنگی به سرعت در سراسر این سرزمین در حال گسترش است. در حالی که ارسال هوایی کمک‌ها می‌تواند این تصور را ایجاد کند که کاری در حال انجام است، اما به اتفاق آرا، پرهزینه و ناکارآمد هستند و به هیچ وجه به میزان کمکی که می‌توان با کامیون‌ها تحویل داد، نزدیک نمی‌شوند. داده‌های اسرائیل نشان می‌دهد که در ۲۱ ماه اول جنگ، ۱۰۴ روز ارسال هوایی کمک‌ها معادل تنها چهار روز غذا برای غزه بوده است .

آنها همچنین می‌توانند کشنده باشند؛ سال گذشته حداقل ۱۲ نفر در تلاش برای بازیابی غذایی که به دریا افتاده بود، غرق شدند و حداقل پنج نفر بر اثر سقوط پالت‌ها روی آنها کشته شدند.

در جنوب، هواپیما از فراز دیر البلح، در مرکز غزه، عبور می‌کند. در آنجا، در منطقه برکه، در ۲۲ مه، یقین حماد ۱۱ ساله، که به عنوان جوان‌ترین اینفلوئنسر رسانه‌های اجتماعی غزه شناخته می‌شود ، پس از یک سری حملات هوایی سنگین اسرائیل به خانه‌اش، در حالی که در قطعه کوچکی از فضای سبز که از یک اردوگاه آوارگان بیرون کشیده شده بود، به گل‌ها آب می‌داد، کشته شد.

• پالت‌ها پس از رها شدن از هواپیمای نظامی بر فراز نصیرات، با چتر نجات به پایین پرتاب شدند.

چند کیلومتر آن طرف‌تر، هواپیما از نزدیکی خان یونس پرواز می‌کند، جایی که ماه‌هاست نیروهای اسرائیلی در بحبوحه نبردهای شدید در داخل و اطراف بیمارستان‌هایش آن را محاصره کرده‌اند. جایی در حومه شمالی، بقایای خانه دکتر علاء النجار، پزشک اطفال فلسطینی که در بیمارستان التحریر، بخشی از مجتمع پزشکی ناصر، کار می‌کرد، وجود دارد. خانه او در ماه مه در حالی که شیفت کاری‌اش بود، بمباران شد . همسر و نه نفر از ده فرزندش در این حمله کشته شدند.

از آسمان، کوچک بودن غزه قابل توجه است - تکه زمینی که به صحنه یکی از خونین‌ترین درگیری‌های جهان تبدیل شده است. این سرزمین بیش از چهار برابر کوچکتر از لندن بزرگ است. به گفته مقامات بهداشتی، در این گوشه کوچک از خاورمیانه، بیش از ۶۰ هزار نفر در حملات اسرائیل کشته شده‌اند. تخمین زده می‌شود هزاران نفر دیگر هنوز زیر آوار مدفون باشند.

۱:۱۰1:10

غزه قبل و بعد: ویدیوی جدید میزان تخریب اسرائیل را نشان می‌دهد - ویدیو

چند صد متر پایین‌تر از ما، خبرنگار گاردین، ملک ا. طنتش، روزنامه‌نگار و یکی از بازماندگان، روی یکی از گزارش‌هایش کار می‌کند. اکثر خبرنگاران، سردبیران و دیگر همکاران او هنوز طنتش را ندیده‌اند، به دلیل محاصره اسرائیل که خروج مردم غزه را غیرممکن می‌کند. او بارها آواره شده، بدون دسترسی مطمئن به غذا یا آب زندگی می‌کند و اقوام، دوستان و خانه‌اش را در جنگ از دست داده است. دریافت پیامی از او در حالی که هواپیمای اردنی بر فراز او پرواز می‌کند، احساسی عجیب و فراموش‌نشدنی است.

همین که هواپیمای ما به سمت اردن برمی‌گردد، سربازی که در هواپیما بود به افق مه‌آلود جنوب اشاره کرد. او گفت: «آنجا رفح است.»

رفح، جنوبی‌ترین منطقه غزه، منطقه‌ای است که اکنون تا حد زیادی ویران شده است، جایی که صدها نفر در تلاش برای غذا جان خود را از دست داده‌اند، از زمانی که بنیاد بشردوستانه غزه مورد حمایت اسرائیل و آمریکا در ماه مه تحویل غذا را به دست گرفت. تنها چند کیلومتر آن طرف‌تر در شرق، در میان تپه‌های پر از دهانه آتشفشان، محلی قرار دارد که در ۲۳ مارس، یک واحد نظامی اسرائیل به کاروانی از خودروهای اورژانس فلسطینی حمله کرد و ۱۵ پزشک و امدادگر را کشت که بعداً در یک گور دسته جمعی دفن شدند.

پس از فرود هواپیما در پایگاه هوایی ملک عبدالله دوم اردن در غباوی، به نظر می‌رسد همین سوال در ذهن تعداد انگشت‌شماری از خبرنگارانی که سوار هواپیما شدند، نقش بسته است: چه زمانی دوباره غزه را خواهیم دید؟

و بعد از دیدن این بیابان سنگ‌های خرد شده و قبرها، وقتی این همه چیز از بین رفته، دیگر چه چیزی می‌تواند نابود شود؟

• فلسطینی‌ها برای جمع‌آوری کمک‌های بشردوستانه‌ای که امارات متحده عربی از طریق هوا در دیر البلح رها کرده، هجوم آورده‌اند.

https://www.theguardian.com/world/2025/aug/05/wasteland-rubble-dust-graves-how-gaza-looks-from-the-sky