حقوق مردم

جمعی از اساتید حقوق بین الملل ، متنی را برای راهنمائی در بکارگیری صحیح اصطلاحات و و واژه ها نوشته اند که صرفا مسئولین و رسانه های رسمی از آن ها استفاده کنند
اما باید توجه کرد که بکارگیری آنچه منع کرده اند مانند رجز خواندن و دیگر موارد ، از نظر حقوق بین الملل برای مردم منعی ندارد و قابل تعقیب نیست ، بلکه حتما باید در شعر ها و شعارها آنان را استفاده کرد تا بتوان ارتباط ایجاد کرد مردم با الفاظ عادی و ساده و حماسی ، ارتباط دلی پیدا می کنند

به عنوان مثال آن چه در بند 1 گفته اند ، قطعا توسط مسئولین رسمی وزارت خارجه باید رعایت شود اما رسانه ها و هنرمندان و مردم هرگز این اصطلاحات را نمی خواهند و باید به زبان آن ها ، سخن گفت
1. در توصیف عمل رژیم صهیونیستی از عنوان «حمله مسلحانه» (Armed Attack) استفاده شود. سایر واژه ها همانند عملیات تروریستی، اقدام مذبوحانه و غیره توصیف غیرقانونی اقدام نظامی اسرائیل را تضعیف می کند. بکارگیری اصطلاح «تجاوز» (Aggression) نیز مناسب بوده و می تواند درکنار حمله مسلحانه استفاده شده و دربرگیرنده عناصر منفی بیشتری نیز می باشد.
یا ان چه در بند 6 آورده اند ؛ لازم است از سوی مسئولین رسمی رعایت شود اما از طرف رسانه ها و مردم ، نه تنها لازم نیست رعایت شود که بایدبا شدیدترین وجه بیان گردد و هیچ گونه مسئولیت حقوقی بین الملل متوجه دولت در برابر عملکرد رسانه ها ایجاد نمی کند
5. رجزخوانی نظامی یکی از ارکان هر جنگی است. اما باید توجه داشت که در برخی موارد بکارگیری برخی الفاظ از نظر حقوق بین الملل غیرقانونی بوده و حتی جنایت بین المللی بشمار می آید، به طور مثال گفته شودکه «به کسی نباید رحم کرد»! به این دلیل در بیان رجز به ویژه از سوی مقامات نظامی و رسمی می بایست توجه ویژه داشت.

*متن کامل را در آدرس زیر 👇👇👇 ببینید*

به نام خدا

راهنمای حقوقی بین المللی ساده برای زمان جنگ با توجه به تجاوز رژیم صهیونیستی به ایران و دفاع از خود جمهوری اسلامی ایران

اگرچه روابط بین الملل بر قدرت متمرکز است، با این حال در هر جنگی به منظور افزایش مسئولیت های دشمن و کاستن از مسئولیت نیروهای خودی می بایست به یکسری از ملاحظات حقوقی بین المللی توجه داشت. دیسپلین حقوقی بین المللی در مواضع و عملکردهای سیاسی – نظامی خود بخشی از توسعه یافتگی است و به هر میزان پیشرفت نظامی رخ می دهد به همان میزان نیز می بایست به ملاحظات حقوقی بین المللی توجه کرد. به این دلیل و با توجه به شروع اقدام نظامی ایران در مقابل تجاوز رژیم صهیونیستی، مناسب است که موارد زیر حتی الامکان در هرگونه موضع گیری سیاسی و یا پوشش رسانه ای و تحلیل اندیشکده ای مورد توجه قرار گیرند:

1. در توصیف عمل رژیم صهیونیستی از عنوان «حمله مسلحانه» (Armed Attack) استفاده شود. سایر واژه ها همانند عملیات تروریستی، اقدام مذبوحانه و غیره توصیف غیرقانونی اقدام نظامی اسرائیل را تضعیف می کند. بکارگیری اصطلاح «تجاوز» (Aggression) نیز مناسب بوده و می تواند درکنار حمله مسلحانه استفاده شده و دربرگیرنده عناصر منفی بیشتری نیز می باشد.
2. در واکنش به حمله مسلحانه اسرائیل می بایست از واژه «دفاع از خود» (Self Defense) استفاده کرد. سایر واژه همانند اقدام تلافی جویانه، انتقام،مجازات ... از نظر حقوق بین الملل محل تامل هستند و می توانند مشروعیت اقدام نظامی را در حقوق بین الملل زیر سئوال برند.
3. در توصیه اندازه عملیات های دفاعی می بایست از واژه های «ضروری و مناسب» استفاده کرد. البته دفاع از خود می بایست فوری باشد و با مدت معقولی پس از حمله مسلحانه انجام شود. در این زمینه می توان بیان داشت که «اقدام نظامی تا زمانی که به حمله مسلحانه پایان داده و از حملات بیشتر پیشگیری کند انجام خواهد شد و تصمیم گیری در این خصوص با دولت مدافع است.»
4. در حقوق بین الملل، همه افراد حتی فرماندهان نظامی تنها زمانی هدف مشروع هستند که در یک درگیری مسلحانه مشارکت فعال داشته باشند. نظامیان در خارج از جبهه نبرد، غیرنظامی بشمار آمده و هدف قراردادنشان جنایت جنگی بشمار می آید. در تحلیل ها نباید حمله به مقام دولتی و یا مقام نظامی از عنوان «هدف نظامی» یاد کرد. اصلاحاتی همانند «ترور هدفمند» ساخته دکترین رژیم صهیونیستی است و نمی بایست ترویج شوند. در مورد حاضر می بایست دائما بر حمله به اماکن غیرنظامی تاکید کرد. همچنین همه اماکن دولتی نیز هدف نظامی مشروع بشمار نمی آیند. البته تصمیم گیری در این خصوص بستگی به شرایط نیز دارد. بسیاری از رسانه های غربی در توصیف حملات رژیم صهیونیستی تلاش می کند آنها را اقدام علیه اهداف و مقامات نظامی توصیف کنند و در مقابل، عملیات نظامی ایران را اقدام علیه اهداف غیرنظامی توصیف کنند.
5. رجزخوانی نظامی یکی از ارکان هر جنگی است. اما باید توجه داشت که در برخی موارد بکارگیری برخی الفاظ از نظر حقوق بین الملل غیرقانونی بوده و حتی جنایت بین المللی بشمار می آید، به طور مثال گفته شودکه «به کسی نباید رحم کرد»! به این دلیل در بیان رجز به ویژه از سوی مقامات نظامی و رسمی می بایست توجه ویژه داشت.
6. شهروندان و نهادها می بایست درمستندسازی جنایات مشارکت داشته باشند. ادله عمل غیرقانونی ممکن است در گذشت زمان از میان رفته و یا از سوی مزدوران دشمن از بین بروند. همچنین از ایجاد دلیل به نفع دشمن نیز می بایست خودداری کرد.
7. رازداری و حفاظت اطلاعات بخش لاینفک موفقیت در هر جنگی است. این رازداری و حفاظت اطلاعات می بایست از سوی همگان از جمله شهروندان مورد توجه قرار گیرد. تمرکز مواضع و پیشگیری از موضع گیری افرادمختلف به ویژه افراد غیرمجاز یکی از لازمه های شرایط جنگی هر کشوری است.

خداوند ایران عزیزمان را از شر دشمنان در امان دارد.

دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود

ملاحظات استادان ایرانی حقوق ببن الملل